Günümüz dünyasında bir tartışma yaparken, daha tartışma bitmeden konuştuğumuz, anlattığımız şeyler eskimiş, değerini yitirmiş oluyor. Çünkü konuştuğumuz şeyler hemen o anda dünyadaki diğer insanlar tarafından bilinir hale geliyor ve neticede tartışma bittiğinde konuşulan her şey de eskimiş oluyor. 21. yüzyılda bizim tartıştığımız şey, hala tarihi süreçler ve bu süreç içerisinde oluşmuş medeniyetlerdir. Insanlar önce küçük guruplar oluşturdular, kabileler kurdular, güçlü olanlar kararları verdi ve herkes ona uydu. Sonra organize olmayı öğrendiler, birlikte avlanmaya ve birlikte tüketmeye başladılar. Bu vahşi bir sistemdi. Çünkü sadece yetenekli ve güçlü olanların kazanabildiği, karar verdiği bir sistemdi. Çünkü hayatta kalmak için böyle olmak gerekiyordu. Bugün, geçmişi araştırmak araştırmacıların işi olabilir. Ancak kimse artık yazının ne zaman bulunduğuyla, Musa’nın ne zaman yaşadığıyla ilgilenmiyor. İlgilenmesine de gerek yok. Çünkü yazı bulunmuştur ve insanlar bunu kullanıyorlar, bilimsel gelişmeler olmuştur insanlar sonuçlarından yararlanıyorlar. Zaten bunları kullanıyorlar. Bugün insanların ilgilendikleri şey Geleceğin dünyasıdır. Şimdi bir düşünün, “Nasıl bir gelecek” var? Bizler eğer bundan 100 yıl önce bir sistem tasarlamak isteseydik muhtemelen şöyle yapardık: birbirine yakın gurupların bir arada olduğu küçük yerleşim birimlerinden gittikçe büyüyen bir yapıya kayan ve nihayetinde merkeze bağlı federatif bir sistem düşünürdük. Çünkü, çalışma olanaklarının gelişmesi, bilginin çoğalması, refahın artması, insanların daha çok özgürleşme ihtiyaçlarını da oraya çıkarmıştı. Böyle olduğu için totaliter uygulamaların veya rejimlerin geleceğinin olamayacağını hesaplayabilirdik. Oysa bugün, yüz yıl önce hesaplanması dahi mümkün olmayan bir dünya ile karşı karşıyayız. Çünkü bir asır önce insanlar zamanın önünde iken bugün zamanı yakalamanın peşindeler. Çünkü artık zaman insanların önündedir ve daha ne kadar hızlanacağını tahmin etmek dahi mümkün değildir. Sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçmeye çalışan süreçte iletişim toplumu denemeleri yapıyoruz. Ancak bunun da ömrü çok kısadır. Ben dünyanın diğer ucundan, binlerce kilometre uzaklıktan eş zamanlı olarak sizlerle tartışabiliyorum. Artık şirketler belli merkezlerdeki ofislerden yönetilmiyor. Dünyanın neresinde olursanız olun, toplantı salonunuz önünüzdeki klavyede basacağınız bir düğme kadar uzaktadır. Çünkü bir toplantıya katılmak için yapacağınız seyahate zaman harcamak yerine, o zamanı kendiniz için kullanıp daha hızlı hareket etmek gerekmektedir. Hatta toplantı salonunuzu cebinizde bile taşıyabilirsiniz. Küçük bir PDA mobile aygıtıyla dünyanın her yerinden toplantı yapabilir, kararlar alabilirsiniz. Bunlar artık basittir. Geçmişte küçük bir yerleşim birimi kurup orada yaşamı sağlamak için onlarca yıl harcamak gerekirdi. Oysa bugün, içerisinde milyonlarca insanın yaşadığı, gökdelenleri, ulaşım olanakları, altyapısı, yolları, üretim merkezleri üniversiteleri parkları bahçeleri kısaca her şeyi ile birlikte bir kent oluşturmak için harcamanız gereken zaman sadece 5-6 yıldır. Geleceğin dünyasında ise bu çok daha kısa zamanda gerçekleştirilebilecek bir şey olacaktır. Geçmişte bir malı satın alabilmek için insanlar yollara düşer, kervanlar oluşturur, aylarca seyahat etmek zorunda kalırlardı. Sanayi toplumunda ulaşım imkanlarının gelişmesi ile bu süre biraz daha kısalmıştı. Ancak günümüz dünyasında bir malı satın alabilmek için yapmanız gereken şey, bilgisayarınızı açıp düğmeye basmaktan ibarettir. Dünyanın herhangi bir yerinden herhangi bir ürünü kolaylıkla satın alabilir, kısa sürede ona sahip olabilirsiniz. Bugün üretimi insanlar değil makineler yapmaya başlamıştır. Böyle olduğu için insanlar işsiz kalmamıştır, çünkü insanlar çok daha özgür şartlarda, çok daha uygun koşullarda o makinelerin çalışmasını sağlayacak işler yapmaya başlamışlardır. Üstelik fabrikaya gitmek zorunda bile kalmadan. Oturdukları yerden bunu yapabilmektedirler. Kısaca, zamanın hızlandığı digital bir dünyada yaşıyoruz. Geleceğin dünyasını şekillendirirken geçmişin uygulamaları ile bir medeniyet kurmak ne yazık ki mümkün değildir. Geleceğin dünyasında da kurallar olacak. Çok daha az olacak ama kurallar mutlaka olacak. Geleceğin dünyasında da topluluklar olacak ama bu topluluklar digital topluluklar olacak. Geleceğin dünyasında insanları bir araya toplamanın imkanı olmayacak, Seminerler, konferanslar için toplantı salonlarını doldurmak gerekmeyecek. Bugün hala, parayı tartışmak, toplulukların nasıl yönetileceğini hesaplamak, kabileleri, kasabaları tanımlamak anlamsızdır. Basitçe Cebinizdeki banknotun ifade ettiği şey, banka hesabınızdaki rakamlardan başka bir şey değildir. O rakamlarla istediğiniz gibi oynayabilirsiniz. Bugün bir sistem ortaya çıkacaksa eğer, bu geleceğin dünyasına uygun bir sistem olmalıdır. Ocak bucak ilçe il adına ne derseniz deyin, bütün bunları oluşturan şey, fiziksel birliktelikler değildir artık. Bugün insanları bir araya getiren, onları örgütleyen ve harekete geçiren şey toplanıp uzun tartışmalar sonucu aldıkları kararlarla değildir. Dünyadaki toplumsal hareketlere bakın, küçük bir kıvılcımla başlamış, iletişimle gelişmiştir. İnternetteki bir satırdan yola çıkarak insanlar milyonlarca kişilik gösteriler yapmışlardır. Devrimler yapabilmişlerdir. Geleceğin dünyası göğüs göğse yürütülen savaşların dünyası da değildir. Savaşlar da digitalleşmektedir. Artık uydularla, bilgisayarlarla savaşlar yapılmaktadır. Gelecekte ise savaşmak için bir sebep de kalmayacaktır. Dünya giderek küçülmektedir, topluluklarda giderek küçülmektedir. Insanların birbirlerine olan ihtiyaçları azalmıştır. Artık komşudan ateş almaya gerek yoktur. Yakın bir gelecekte topluluklar sadece aileden ibaret hale gelecek, sosyal guruplar ise digitalleşecektir. Bugün ortaya koyacağımız sistemin önümüzdeki yüz yıl geçerli olacağını varsayabiliriz. Ancak bilmemiz gereken şey, bu sistemin birkaç yıl sonra eskiyip kullanılamaz hale geleceğidir. Geleceğin dünyasında ihtiyaç olan şey sadece bilgidir. Soru şudur: Parası olanın değil, bilgisi olanın güçlü olacağı geleceğin dünyasında nasıl bir sistem tasarlamak gerekir? Bize gerekli olan sistem mi yoksa yöntem mi? Cevap verilmesi gereken soru budur.