Sezai Karakoç

Sezai Kaarkoç'u duyardım. Hiçbir şiirini okuyamadım. Bir şiirini aldım ve okumaya çalıştım. Hiç bir şey anlamadım. Sonra, onu dilime çevirmeye çalıştım. Bir şeyler sezdim. Bakın bakalım çevirim uygun mu?

Denizin Kentini Yaktım

Denizin kentini yaktım                           Beynimde çin çin vizleyen  

Vızıldayıp duran kafamın ortasında         Denizin kentini yaktım

Denizin kentini yaktım                           Şırıltılı hurman bilen                         

Hurma şırıltılarıyla                                Denizin kentini yaktım

Denizin kentini yaktım                           Çocukluğumu Koparan

Beni çocukluğumdan koparan                 Denizin Kentini Yaktım

Denizin kentini yaktım                           Kadınlarını aparan

Bir kent kadın kabuklarından                  Denizin Kentini Yaktım

Denizin kentini yaktım                           Miras kalmış alevlerle

Miras kalmış bir alevle                           Denizin Kentini Yaktım

Denizin kentini yaktım                           Ağaçlardan sol Mermerle

Veli ağaçlarla kalbi atan mermerle         Denizin Kentini Yaktım

Tanrıyı anarak kalbi atan                       Tanrı deyip atan yürek

Cami sütunları boğdu                             Cami Sütünlü kararmış

Sararmış gözyaşlarıyla                            Denizi  tanrı diyerek

Kararmış denizin kentini                         Göz yaşları ile sararmış

İstanbul ey sevgili şehir                          İstanbul sevgili şahır       

Dön dön karadan gelen sesime                Karadan gelen sesime

Son veren zaman yatırında                      Dön, dön  sen ey koca yatır

Denizden getirilen biçimine                    Denizden gelen biçime