HEVALTIYA JIDIL

BEŞA I — GELO MIROV TENÊ JI BO XWE DIJÎ?

 * MADDE

DÎROK: MIROVÊN KU JI XWE MEZINTRIN ARMANCEKÊ DIBAWERIN

Xeratê Civaknas Zeki Altuboğa

9.1. Gelo mirov tenê îro dijî?

Mirov tenê di dema tê de ye de najî.

Boriya xwe tîne bîra xwe.

Îroya xwe dinirxîne.

Pêşeroja xwe xeyal dike.

Di navbera van hersê deman de têkiliyekî berdewam datîne:

Buhurî → Îro → Siberoj

Zarokek:

“Gelo ez ê mezin bibim bibim çi?”

dipirse.

Dayikek:

“Gelo pêşeroja zarokê min ê çawa be?”

difikire.

Civakek:

“Gelo pêşeroja me dê çawa be?”

dipirse.

Gelokek:

“Gelo nasname, ziman û çanda me dê bigihîje nifşên pêşerojê?”

difikire.

Îcar dîrok tam li vir ji jiyana takekesî ya mirov derdikeve û dikeve nava nîvê jiyana civakî.

9.2.

Dîrok ne tenê borî ye

Dîrok pir caran:

“Di boriyê de çi qewimî?”

wekî pirs tê dîtin.

Lê dîrok ji vê gelekî wêdetir e.

Dîrok di heman demê de:

“Em îro çima bi vî rengî ne?”

û:

“Em dixwazin sibê bibin çi?”

bi pirsan re jî eleqedar e.

Borî ne tenê demek e ku li pişt me radiweste.

Borî:

nasnameya me ya îroyîn,

bîra me,

saziyên me,

tirsên me,

hêviyên me

û sêwirên me yên pêşerojê

dikare bandor bike.

9.3.

Bîra mirov,

Mirov bi bîrxistina jiyana xwe "ez"ekî ava dike.

Zarokatiya min...

Malbata min...

Hevalê min ê ewil...

Muxelîfê min ê ewil...

Serkeftina min a ewil...

Winda kirina min a ewil...

Hemû ev yek parçe ne ji çîroka jiyana kesê.

Bîra civakan jî bi heman rengî heye.

Civakek:

“Em kî ne?”

pirsê de pir caran:

“Me çi jiyabû?”

bi pirsê re lê digere.

9.4. Ji bîra takekesî ber bi bîra civakî ve

Bîra mirovekî:

bîra kesane ye.

Bîranînên hevpar ên malbatekê:

bîra malbatê ye.

Ezmûnên hevpar ên gundekî:

bîra herêmî ye.

Gêranînên ku gelokek bi nifşan re hilgirtiye:

beşek ji bîra civakî ye.

Bi vî rengî:

Çîroka min → Çîroka me

veguherîn pêk tê.

9.5. “Em kî ne?”

Pirsa nasnameyê di rastiyê de pirsa dîrokê ye.

Mirovek:

“Ez kî me?”

dipirse.

Civakek:

“Em kî ne?”

dipirse.

Gelokek:

“Em çawa gelokek in?”

dipirse.

Bersivên ku ji van pirsan re tên dayîn ne tenê ji îroyîn pêk tên.

Boriyê:

ziman,

erdnîgarî,

çand,

bawerî,

koçberî,

şer,

pêkhatiyên hilberînê,

têkiliyên civakî

û bîr

dikarin bandorê li ser van bersivan bikin.

9.6.

Dîrok û nasname

Dîrok çavkaniya yekane ya nasnameyê nîne.

Lê yek ji çavkaniyên girîng ên nasnameyê ye.

Mirov gava boriya xwe hîn dibe:

dikare xwe wekî beşekî ji çîrokeke berfirehtir bibîne.

Ev carna hesta ewlehiyê diafirîne.

Carna jî êşan ji nû ve tîne bîra mirov.

Ji ber vê yekê dîrok ne tenê serbilindiyê çêdike.

Di heman demê de:

berpirsiyariyê

jî çêdike.

9.7.

Bilindkirina serbilindiyê bi boriyê re bes e?

Civakek:

“Dîrokeke me ya pir mezin heye.”

dikare bêje.

Ev dikare bîranîneke xweş be.

Lê tenê bi boriyê re serbilindbûn pêşeroja civakê ava nake.

Pirsa bingehîn:

“Me ji boriyê çi hîn bûn?”

divê be.

Dîrok ne pêşangehek e,

qada fêrbûnê

divê be.

9.8. Dersstandina ji dîrokê

Dîrok ji me re ne tenê:

“Kê qezenc kir?”

pirsê fêr nake.

Em dikarin van jî bipirsin:

Çima hate windakirin?

Çima hin civak xurt bûn?

Çima hin sazî hilweşiyan?

Çima mirov bi hev re tevdigeriyan?

Çima hin civak bûn parçe?

Çima hin pevçûn bi nifşan ve domiyan?

Ev pirs dîrokê nêzîkî civaknasiyê dikin.

9.9. Dîrok û civaknasî

Civaknasî dixwaze civaka îroyîn fam bike.

Dîrok pêvajoyên civakî yên boriyê lêkolîn dike.

Dema ku her du bi hev re tên fikirîn tabloyeke berfirehtir derdikeve holê.

Ji ber ku civaka îroyîn:

ne ji boriyê serbixwe ye.

Lê ravekirina hemû tevgerên îro tenê bi boriyê re jî ne rast e.

Civak:

mîrateya boriyê hildigire,

lê siberojê hamû çêdike.

9.10. Gelo mirov dîlê boriyê ye?

Na.

Borî dikare bandorê li ser mirov bike.

Lê mirov dikare boriya xwe ji nû ve şîrove bike.

Civakek:

“Em tim bi vî rengî bûn.”

bêje dikare guhertinê red bike.

Civakeke din:

“Werin em ji boriya xwe fêr bibin lê pêşeroja xwe ji nû ve ava bikin.”

dikare bêje.

Nêzîkatiya duyemîn li dîrokê hilberînerir dinêre.

9.11. Dîrok û pêşeroj

Yek ji erên herî girîng ên dîrokê alîkariya fikirîna li ser pêşerojê ye.

Ji ber ku di boriyê de:

kîjan biryaran encamên çawa derxistine holê

em dikarin lêkolîn bikin.

Ji ber vê yekê dîrok:

pêxemberiya pêşerojê nîne.

Lê ji bo fikirîna li ser pêşerojê:

depoya ezmûnan

dikare be.

9.12. Mirov çima bi armancên mezin di bawere?

Mirovek tenê:

“Ez ê îro çi bixwim?”

nafikire.

Carna:

“Zarokê min ê çawa bijî?”

dibêje.

“Civaka min ê çawa bijî?”

dibêje.

“Gelo zimanê min ê bigihîje nifşên pêşerojê?”

dibêje.

“Gelo mirovahî dikare cîhaneke baştir ava bike?”

dibêje.

Ev pirs nîşan didin ku mirov dikare armancên ku xwe derbas dikin çêbike.

9.13. Armanca ji xwe mezintir

Armancek gava ji jiyana takekesî ya mirov mezintir be:

dikare bibe armanca kolektîf.

Ji bo nimûne:

avakirina dibistanê,

beşdariya ji bo jiyandina zimanekî,

pêşxistina gundekî,

lêkolîna zanistî,

parastina xwezayê,

avakirina tora piştgiriya civakî

dikare encamên ku jiyana takekesî ya kesî derbas dike derxîne holê.

9.14. Armanc û wate

Mirov dikare di jiyana xwe de li wateyê bigere.

Mirovek:

“Ez çima dijîm?”

dikare bipirse.

Bersivên ku ji vê re tên dayîn ji kesî heta kesî diguherin.

Hin:

malbata xwe,

hin:

pîşeya xwe,

hin:

zanistê,

hin:

hunerê,

hin:

civaka xwe,

hin:

baweriya xwe,

hin:

fikra azadiyê

dikarin deynin nîvê jiyana xwe.

9.15. Aliyê civakî yê wateyê

Wate ne tenê psîkolojiya takekesî ye.

Mirov dikare wateya xwe di nava civakê de jî ava bike.

Wateya mamosteyekî dikare di xwendekarên wî de derkeve holê.

Wateya hostayekî dikare di şagirtên ku perwerde kirine de bijî.

Wateya hunermendekî dikare di berhemên wî de bidome.

Kedxebata dayikekê dikare di jiyana zarokên wê de bidome.

Bi vî rengî mirov:

jiyana xwe bi jiyana kesên din re girêdide.

9.16. Nifşên pêşerojê

Mirov carna ne ji bo xwe:

ji bo kesên hêj nehatine dinyayê

tiştekî dike.

Darê diçîne.

Pirtûkekê dinivîse.

Dibistanekê çêdike.

Zanînê fêr dike.

Peyvên zimanekî tomar dike.

Çandekê diparêze.

Dibe ku bixwe hin encamên van nebîne.

Ev:

fedakariya ber bi nifşên pêşerojê ve

wekî tê fikirîn.

9.17. Berpirsiyariya dîrokî

Li vir têgeheke nû derdikeve holê:

Berpirsiyariya dîrokî.

Mirov wê cîhana ku kesên beriya wî hiştine dewr digire.

Paşê tevkariya xwe li wê cîhanê dike.

Paşê wê dide destê kesên ku piştî wî tên.

Ji ber vê yekê mirov:

ne tenê mîrasçiyê boriyê,

di heman demê de emîndarê pêşerojê

wekî tê fikirîn.

9.18. Mîrat

Mîrat ne tenê:

xani,

erd,

pere

û mal

nîne.

Mirovek:

ziman bihêle.

Zanînê bihêle.

Hunerê bihêle.

Nirxên exlaqî bihêle.

Pîşeyê bihêle.

Çîrokê bihêle.

Civakek:

sazî,

dibistan,

pirtûkxane,

pira,

pergalên çandiniyê,

berhemên çandî

dikare bihêle.

9.19. Mîrata neyînî

Mîrat her dem erênî nîne.

Civak:

pevçûn,

pêşdaraz,

dijminatî,

travma,

newekhevî

û pirsgirêkên ku nehatine çareserkirin

jî dikarin bihêlin.

Ji ber vê yekê girîng e ku em tiştê ku dê bidin nifşên pêşerojê hilbijêrin.

9.20. Şikandina zincîrê

Civakek:

“Bapîrên me wiha kirin, em ê jî wiha bikin.”

dikare bêje.

Lê mirov neçar nîne ku hemû tevgerên boriyê dubare bike.

Carna berpirsiyariya dîrokî ya herî mezin:

rawestandina mîrateke zirarê ye.

Pêşîlêgirtina veguhastina kînê ji nifşekî bo nifşekî din...

Şikandina dorhêla şîdetê...

Dawîanîna li cudakariyê...

Ev jî fedakariyên dîrokî ne.

9.21. Travmaya civakî

Civak jî dikarin ji bûyerên mezin bandor bibin.

Şer...

koçberiyên bi zorê...

komkujî...

zext...

hilweşînên aborî...

qedexeyên çandî...

karesatên xwezayî...

pevçûnên demdirêj…

dikarin di bîra civakî de şopa xwe bihêlin.

Ev şop dikarin bi nifşan re bi çîrokan bên veguhestin.

9.22. Veguhastina navnifşî ya travmayê

Bandorên travmayê dikarin bi rêyên cûda biçin nifşên din.

Carna:

çîrok,

bêdengî,

tirs,

tevgerên malbatê,

guhertina cih,

windahiyên aborî

û bêbaweriya civakî

bi riya tên veguhestin.

Ji ber vê yekê bûyerên mezin ên ku di boriyê de qewimîne:

dibe ku ne tenê di boriyê de bimînin.

9.23. Bêdengî jî bîr e

Qasî ku civakek tîne bîra xwe:

tiştên ku nayne bîra xwe

jî girîng in.

Carna mirov napeyivin.

Ji ber ku:

tirsiyane.

Şerm kirine.

Şîn girtine.

Zext dîtine.

Xwestine zarokên xwe biparêzin.

Ji ber vê yekê erka dîroknas:

ne tenê ya ku tê axaftin,

sedemên bêdengiyê jî

lêkolînkirin e.

9.24. Dengbêj û bîr

Di civaka kurd de yek ji hilgirên bingehîn ên çanda devkî dengbêjî ye.

Dengbêjan:

çîrok,

evîn,

şer,

malbat,

qutbûn,

koçberî,

bûyerên civakî

û têkiliyên mirovî bi devkî veguhestine.

Ev kevneşopiya çandî, ji bo têgihiştina serdemên ku qeydên nivîskî tê de tixûbdar bûn çavkaniyeke girîng a bîrê ye.

Lê belê vegotina devkî jî di lêkolîna dîrokî de divê bi çavkaniyên din re bi hev re bê nirxandin.

9.25. Ziman û bîr

Ziman ne tenê amûrekî ragihandinê ye.

Mirov cîhanê bi riya ziman bi nav dike.

Navê çiyayekî…

navê deştekê…

navê riwekekî…

têgeheke xizmatiyê…

gotineke pêşiyan…

gotinbêjek…

Her yek ji van nîşan dide ku civak çawa li cîhanê dinêre.

Ji ber vê yekê ziman:

hilgirê bîra civakî ye.

9.26

. Gema ziman winda bibe

Winda bûyîna zimanekî ne tenê windabûna peyvan e.

Yê civakekê:

çîrok,

gotinbêj,

zanînên herêmî,

stran,

çîrçîrok,

pênase,

îfadeyên xizmatiyê

û awayên polekirina cîhanê

jî zirarê dibînin.

Ji ber vê yekê parastina ziman:

qasî ku pirsgirêkeke çandî ye pirsgirêkeke civaknasî ye jî.

9.27. Kurdî û bîra civakî

Kurdi bi zaraveyên xwe yên cuda û cudahiyên herêmî qadeke berfireh a ziman pêk tîne.

Kurmancî,

Soranî,

Kelhurî,

Zazakî wekî qadên cuda yên ziman û zaraveyan,

ezmûnên dîrokî û erdnîgarî yên cuda yên civakên kurd jî radixin ber çavan.

Ev pirrengî:

bêyî ku bê xistin nava qalibekî tenê

divê bê lêkolînkirin.

9.28. Çar erdnîgarî

Erdnîgariya dîrokî ya ku kurd lê dijîn îro di nava sînorên dewletên cuda de ye.

Bi piranî:

Bakur, Başûr, Rojhilat û Rojava

gotin têne bikaranîn.

Her yek ji van herêman ji pêvajoyên cuda yên siyasî, qanûnî û dîrokî derbas bûye.

Ji ber vê yekê şîrovekirina ezmûna hemû civakên kurd li ser xêzeke dîrokî ya tenê ne rast e.

9.29.

Sînor û civak

Sînorên dewletên nûjen nikarin civakan bi temamî ji hev qut bikin.

Xizmaretî dikarin bidomin.

Ziman dikarin sînoran derbas bikin.

Bazirganî dikare bidome.

Muzîk dikare belav bibe.

Çîrok dikarin werin veguhestin.

Koçberî dikarin pêk bên.

Bi vî rengî:

sînorên siyasî û sînorên civakî

her tim ne heman in.

9.30.

 Erdnîgarî û civak

Erdnîgarî bandorê li ser jiyana civakî dike.

Çiyayên…

çemên…

deştên…

derbasgehên…

zozanên…

qadên çandiniyê…

rêyên bazirganiyê

dikarin bandorê li ser şêwazên jiyana mirovan bikin.

Ji ber vê yekê ji bo têgihiştina dîroka civakekê:

erdnîgariya wê jî

divê were zanîn.

9.31.

Civakên çiyayî

Erdnîgariyên çiyayî di dirêjahiya dîrokê de ji bo hin civatan şert û mercên jiyanê yên cuda peyda kirine.

Çûnuhatin zehmet e.

Gihîştina desthilata navendî dikare biguhere.

Piştevaniya herêmî dikare girîngtir bibe.

Xwedîkirina pez û zozandariyê dikare pêş bikeve.

Şêwazên parastinê dikarin biguherin.

Lê erdnîgarî tenê bi tena serê xwe karakterê gelokekî rave nake.

Mirov û erdnîgarî di nava têkiliyeke berdewam de ne.

9.32.

Kardux: astengeke dîrokî

Li ser vê xalê mijara Karduxiyan ji bo Hevaltiya Jidil girîngiyekê bi dest dixe.

Ji ber ku di berhema Xenophon a bi navê Anabasis de qala rûbirûbûna bi komên çiyayî yên bi navê Karduxhoi re di sala 401 B.Z. de tê kirin.

Encyclopaedia Iranica, Karduxiyan wekî komên şervan ên ku li herêmên çiyayî yên li derdora Dîcleyê jiyan dikin pênase dike û diyar dike ku ew di çavkaniyên antîk de cara ewil bi awayekî berfireh ji aliyê Xenophon ve hatine behskirin.

9.33.

 Welatê Karduxan

Di vegotina Xenophon de artêşa Deh Hezarî neçar dimîne ku ji herêma çiyayî ya ku Karduxî li lê dijîn derbas bibe.

Ev herêm:

beşên jorîn ên Dîcleyê,

derbasgehên çiyayî,

gund

û geliyan

ji pêk tê ku erdnîgariyeke zehmet e.

Di lêkolînên nûjen de ev qad bi dora antîk a Gordyene/Corduene re tê têkildarkirin.

Nêzîkbûna vê erdnîgariyê bi qadên navendî yên dîroka kurd a paşerojê re, mijar ji bo nivîsîna dîroka kurd kiriye tiştekî girîng.

9.34.

Kardux û qralê Pers

Di vegotina Xenophon de tê gotin ku Karduxî ne di bin serdestiya qralê Pers de ne.

Her wiha tê gotin ku artêşeke mezin a qraliyetê ku berê şandibûn herêmê, di erdnîgariya çiyayî de rastî têkçineke giran hatiye.

Xala ku ji aliyê çavkaniya dîrokî ve girîng e ev e:

Xenophon di vegotina xwe de îdiayeke bi vî rengî radigihîne.

Ji ber vê yekê ev yek:

ne wekî “bi rastî ev qas leşker hatin kuştin”,

lê belê wekî “Li gorî Xenophon”

veguhestin rasttir e.

9.35.

Pirsgirêka sed û bîst hezarî

Di beşa III.5 ya Anabasis a Xenophon de tê ragihandin ku ji bo welatê Karduxiyan berê artêşeke qraliyetê ya ji 120.000 kesî pêk dihat hatiye şandin û ji vê artêşê tu leşker venageriye.

Rastiya dîrokî ya vê hejmar û vegotinê her wiha divê were nirxandin.

Lê ya ku ji aliyê çavkaniyê ve bêguman e ev e:

Xenophon îdiayeke bi vî rengî tomar kiriye.

Ev cudahî di nivîsîna dîrokê de girîng e.

9.36.

Heft roj

Derbasbûna Deh Hezariyan ji axa Karduxan re:

heft roj

dijoke.

Xenophon radigihîne ku di van heft rojan de şerê berdewam çêbûye û zehmetiyên ku wan kişandine li hemberî Qralê Pers û Tissaphernes ji hemû zehmetiyên wan giranpirtir bûne.

Ev vegotin şahidiya antîk a girîng e ku nîşan dide Karduxiyan herêm û şert û mercên şerê çiyayî baş bi kar anîne.

9.37.

Deh Hezarî kî bûn?

Li vir divê mirov tevahiya bûyerê bibîne.

Deh Hezarî:

artêşek bû ku ji leşkerên kirêdar ên yunanî pêk dihat ku tev li sefara prensê Pers Genç Kyros bûn bû.

Di sala 401 B.Z. de sefara Kyros a li dijî birayê wî II. Artakserkses biser neketime.

Kyros hatiye kuştin.

Beşeke girîng a fermandarên yunanî piştre hatin kuştin.

Li ser vê yekê leşkeran fermandarên xwe hilbijartin û dest bi rêwîtiyeke vegerê ya dirêj kirin.

Ev bûyer mijara bingehîn a berhema Xenophon a bi navê Anabasis e.

9.38.

Girîngiya derbasbûna Kardux

Ji bo Deh Hezariyan qada Kardux:

rêyeke asayî nebû.

Wan:

ketibûn erdnîgariyeke ku nizanibûn.

Gelê herêmê nizanibûn.

Rê nizanibûn.

Pirsgirêkên dabînkirinê hebûn.

Li pişt wan neyar hebûn.

Li pêşiya wan astengên nû hebûn.

Ji ber vê yekê derbasbûna çiyayî bû yek ji qonaxên girîng ên têkoşîna wan a jiyannamê.

9.39.

Çiya û parastin

Yek ji avantajên Karduxiyan erdnîgarî bû.

Qada çiyayî:

xalên bilind,

derbasgehên teng,

rêyên zinarî,

sînordariya qada dîtinê

û zehmetiya tevgerê

ji ber ku avantaj dide parêzgeran.

Di vegotina Xenophon de jî tê dîtin ku Karduxiyan ji cihên bilind tîr û kevçî bi kar anîne.

9.40. Hêz ne tenê hejmar e

Ev bûyereke dîrokî dersake civakî ya girîng jî dide.

Mezinahiya artêşê:

bi tenê ne garantiya serkeftinê ye.

Erdnîgarî,

zanîna herêmî,

rêxistinbûn,

qabîliyeta tevgerê,

motîvasyon

û pozîsyona parastinê

dikarin bandorê li ser encama hêzê bikin.

Bi vî rengî:

em dikarin cudahiya di navbera hejmar û hêza civakî/stratejîk de bibînin.

9.41.

Zanîna herêmî

Mirovên ku li erdnîgariyekê dijîn:

rêyên wê erdnîgariyê dizanin.

Av li ku derê ye?

Kîjan derbasgeh dikare were bikaranîn?

Kîjan rê di zivistanê de diqewime?

Ji kîjan çiyayî dakînin kîjan geliyê?

Kîjan qad ji bo parastinê guncan e?

Ev agahî dikarin ji bo artêşeke ku ji derve tê re pir bi qîmet bin.

Ji ber vê yekê:

zanîna herêmî jî formeke hêzê ye.

9.42. Têkiliya civak û erdnîgariyê

Mînaka Kardux ji me re nîşan dide ku:

civakên mirovî bi erdnîgariyên xwe re divê bi hev re werin fikirîn.

Çiya:

ne tenê kevir e.

Çiya:

qada jiyanê,

qada aborî,

qada parastinê,

qada bîrê

û qada çandî dikare be.

9.43. Serxwebûn û desthilata navendî

Di vegotina Xenophon de tê tekezkirin ku Karduxî bi temamî di bin serdestiya qralê Pers de nînin.

Ev yek ji me re nîşan dide ku pêkhateyên siyasî yên di cîhana antîk de:

dewleta navendî

û

komên xweser ên herêmî

di navbera wan de dikarin bi awayên cuda bên rêxistinbûn.

Her civak di şêwaza dewleta nûjen de nehatibû rêxistinbûn.

9.44.

Navend û derdor

Navendên împaratoriyên mezin:

bi riya qesr,

bac,

artêş,

bürokrasiyê

û rêyan

hêz ava dikirin.

Hin komên ku li herêmên çiyayî yên derdorê dijîn jî:

bi riya serokatiya herêmî,

xizmaretî,

erdnîgarî

û piştevaniya civakî

dikaribûn serbixwetir tevbigerin.

Ev têkiliya navend-derdorê ji aliyê civaknasî ve girîng e.

9.45.

Dewlet û civak ne heman tişt in

Ev cudahî pir girîng e.

Sînorên dewletekê:

ne hewce ye ku bibin hemû sînorên civakê.

Dewletek:

dikare gelek koman bi xwe re bihewîne.

Civakek:

dikare di nava sînorên gelek dewletan de bijî.

Ev rewş ji bo dîroka kurd jî girîng e.

9.46.

 Kurd û sînorên dewletê

Di serdema nûjen de beşeke girîng a nifûsa kurd:

di nava sînorên Tirkiye,

Iraq,

Îran

û Sûriyê de dijî.

Ev parçekirina siyasî:

bû sedem ku civakên kurd di nava pergalên qanûnî û siyasî yên cuda de ezmûnên cuda bijîn.

Lê belê wekhevkirina ezmûna hemû civakên kurd jî ne rast e.

9.47.

Çar ezmûnên cuda

Ezmûna kurdên li Bakur:

ne wekî ya Başûr e.

Başûr:

ne wekî Rojhilat e.

Rojava:

ne wekî Bakur e.

Li her herêmê:

pêkhateyên dewletê yên cuda,

pergalên qanûnî yên cuda,

tevgerên siyasî yên cuda,

şert û mercên aborî yên cuda

û serdemên dîrokî yên cuda

helin.

9.48.

 Sûretiya dîrokî

Tevî vê yekê di navbera civakan de:

bi riya ziman,

xizmaretî,

çand,

wêje,

mûzîk,

bazirganî,

koçberî

û bîra hevpar

têkiliyan dikarin bidomin.

Ev têkiliyan:

hesta sûretiya civakî

dikarin çêbikin.

9.49.

Sûretî û guhertin

Tû tu civak bi hezarên salan di heman halî de namîne.

Civaka kurd jî guheriye.

Ziman guheriye.

Aborî guheriye.

Avahiya malbatê guheriye.

Bajarvûnî zêde bûye.

Perwerde guheriye.

Fikrên siyasî guherine.

Ji ber vê yekê dîrok:

ne tê wateya “Tu tişt nehat guhertin.”

Dîrok:

pirs e ku “Di nava guhertinê de hin sûretî çawa hatin parastin?”

9.50.

Dîroka gelokan

Nivîsandina dîroka gelokekî bi tenê bi riya qralan kêm e.

Dîroka gelokan:

ji jiyana gundî,

cotkar,

şivan,

zarnaatkar,

jin,

zarok,

bazirgan,

mamoste,

helbestvan,

dengbêj,

mela,

karker

û mirovên asayî pêk tê.

9.51.

Mirovên dîrokê yên nedîtbar

Jina ku di nava malê de zarokan mezin dike:

beşek ji dîrokê ye.

Cotkarê ku zeviya xwe diajo:

beşek ji dîrokê ye.

Dayika ku zimanê xwe dide hînkirina zarokê xwe:

beşek ji dîrokê ye.

Bapîrê ku çîrokê ji nevîyê xwe re dibêje:

beşek ji dîrokê ye.

Carna dîroka fermî wan nanivîse.

Lê civak bi keda wan didome.

9.52.

 Dîrok û ked

Li pişt guhertinên dîrokî yên mezin:

ked heye.

Bajar:

bêyî karkeran nayê avakirin.

Dewlet:

bêyî mirovên ku bacê didin nikare bijî.

Çand:

bêyî kesên ku wê radigihînin nikare bidome.

Ziman:

bêyî kesên ku pê diaxivin nikare bijî.

Ji ber vê yekê:

dîrok di heman demê de dîroka kedê ye.

9.53.

Dîroka jinan

Dîroka jinan pir caran qasî dîroka siyasî xuya nabe.

Lê belê jinan:

malbat,

ziman,

lênihêrîna zarokan,

hilberîna aborî,

çand

û bîra civakî

hildigirtine.

Ji ber vê yekê xwendina dîroka civakekê bi tenê bi riya serokên nêr kêm dimîne.

9.54.

Dîroka ciwanan

Ciwan jî çalakvanên girîng ên guhertina dîrokî ne.

Fikrên nû:

pir caran di nava nifşên ciwan de belav dibin.

Teknolojiya nû:

dikare ji aliyê ciwanan ve were pejirandin.

Şêwazên hunerî yên nû:

dikarin ji aliyê ciwanan ve werin hilberandin.

Fikrên siyasî yên nû:

dikarin di nava ciwanan de bên nîqaşkirin.

Ji ber vê yekê dîrok:

pêvajoyeke navnifşî ye.

9.55. Takekes di nava dîrokê de

Civak girîng e.

Lê takekes jî girîng e.

Carna mirovek:

fikrekî derdixe holê.

Mirovên din wî fikrî pêş dixin.

Saziyek tê avakirin.

Tevgerokek çêdibe.

Veguherîneke çandî dest pê dike.

Lê bandora takekesî neşoxilîne.

Ji ber ku tu mirov ji şert û mercên civakî serbixwe nîne.

9.56.

Serok û civak

Pirtûkên dîrokê pir caran serokan dikin navend.

Lê serok jî ji nava civakan derdikevin.

Mirovên ku piştgiriyê didin wan hene.

Mirovên ku li dijî wan derdikevin hene.

Şert û mercên ku fikirên wan diguherin hene.

Ji ber vê yekê:

dîroka serokan û dîroka civakê divê bi hev re werin xwendin.

9.57.

Teoriya mirovê mezin

“Hemû dîrokê mirovên mezin dikin.”

fikra wiha kêm e.

Ji ber ku:

şert û mercên aborî,

teknolojî,

erdnîgarî,

demografî,

sazî,

çîn,

çand

û tevgerên civakî

jî bandorê li ser dîrokê dikin.

Takekes girîng e.

Lê takekes di nava civakê de tedigere.

9.58.

Nexwendina dîrokê bi tenê bi qehremaniyê

Nexwendina dîroka gelokekî bi tenê bi vî rengî:

“Em pir xurt bûn.”

bes nîne.

Pirsên dijwartir divê werin pirsîn:

Çima em bûn parçe?

Çima hin sazî ne domdar bûn?

Çima hin derfet nehatin nirxandin?

Çima komên cuda bi hev re şer kirin?

Çima hin hêzên derve bi bandor bûn?

Ev pirs rê didin ku ji dîrokê dersên rast werin derxistin.

9.59.

Xwe-rexnekirin

Di maddeya 8an de me qala fedakariyê kir.

Niha em tên ser xwe-rexnekirina dîrokî.

Civakek ne tenê:

“Ji me re çi hat kirin?”

divê bipirse.

Di heman demê de:

“Me çi kir?”

jî divê bipirse.

Ev pirs ne ji bo sûcdariyê ye:

ji bo fêrbûnê

divê were pirsîn.

9.60.

 Bîra mexdûriyetê

Civakek di boriyê de zext dîtibe.

Ev bîr girîng e.

Lê bi domdarî avakirina nasnameyê bi tenê bi riya mexdûriyetê dikare pêşeroja civakê jî sînordar bike.

Êşa ku di boriyê de qewimî:

nebe hemû nasname.

Êş divê bê bîranîn,

lê siberoj jî divê were avakirin.

9.61. Hevsengiya di navbera bîr û pêşerojê de

Ji bîr kirina boriyê:

metirsîdar e.

Jiyana di boriyê de:

metirsiyeke din e.

Hişmendiya dîrokî ya saxlem:

bîrxistina boriyê û meşîna ber bi pêşerojê ve ye.

9.62.

Tolhildan û dadmendi

Êşên boriyê dikarin di mirovan de hesta tolhildanê çêbikin.

Lê belê:

dadmendi û tolhildan ne heman tişt in.

Dadmendi:

berpirsiyarî,

maf,

delîl,

qanûn

û sererastkirin

dikare eleqedar bike.

Tolhildan jî dikare bibe sedema ji nû ve hilberîna êşê.

Hevaltiya Jidil:

lêgerîna derbasbûna ji êşê ber bi piştgiriya ve

ye.

9.63.

Dorhêla tolhildanê ya dîrokê

Civakek:

“Wan ev yek li me kir.”

dibêje.

Aliyê dijber:

“Wan jî ev yek li me kir.”

dibêje.

Paşê nifşên nû êşên kevin mîras digirin.

Bi vî rengî:

êş → hêrs → tolhildan → êşa nû

dorhêl dikare çêbibe.

Hişmendiya dîrokî dikare ji bo şikandina vê dorhêlê were bikaranîn.

9.64. Aşitiya bêyî înkarkirina boriyê

Aştî:

“Tu tişt çênebû.”

nîne.

Berevajî vê:

“Werin em biaxivin ku çi qewimî.”

tê wateya wê.

Lê armanca axaftinê:

ne çêkirina dijminatiyeke nû ye,

pêşîlêgirtina dubarebûna heman tiştan di pêşerojê de ye.

9.65.

Dadmendiya dîrokî

Dadmendiya dîrokî di civakên cuda de bi awayên cuda tê nîqaşkirin.

Di hin rewşan de:

derxistina rastiyê holê,

vekirina arşîvan,

naskirina mexdûran,

bîrdar,

perwerde,

pêvajoyên qanûnî

û lihevguhartina civakî

dikarin werin rojevê.

Gelek caran dibe ku rêbazeke tenê ji bo hemû civakan ne bes be.

9.66. Nivîsandina dîrokê bi hev re

Dîroka civakekê ne tenê ji:

arşîvên dewletê,

bi tenê vegotinên muxalif,

bi tenê çîrokên malbatê

an jî bi tenê metnên propagandaya siyasî

divê pêk neyê.

Çavkaniyên cuda divê werin berhevdayîn.

Ev:

pirpêkhateyiya dîrokî ye.

9.67.

Pevçûna çavkaniyan

Du çavkanî dikarin heman bûyerê cuda vebêjin.

Di vê rewşê de lêkolîner:

“Ez kîjanî hez dikim?”

nabe ku bipirse,

lê “Delîla kîjanî xurttir e?”

divê bipirse.

Çavkaniyên:

dîroka,

nivîskarê,

armanca,

cihê,

agahiyên ku bi kar anîne

û alîgiriya gengaz

divê werin lêkolînkirin.

9.68.

Rastî û alîgirî

Tu mirov ji hişeke vala bi temamî nanivîse.

Xenophon jî mirovê cîhana xwe ye.

Dîroknasê dewletê jî dikare ji nêrîna saziya xwe binivîse.

Vegotina devkî ya gelokekî jî dikare bîra civaka xwe hilgire.

Ji ber vê yekê xwendina çavkaniyan:

qasî ku dibêje “Ev mirov çi dibêje?”

pirsxuya “Ev mirov vê ji kîjan pozîsyonê dibêje?”

jî hewce dike.

9.69.

Xwendina Xenophon

Der barê Karduxiyan de Xenophon çavkaniyeke girîng e.

Lê Xenophon:

ne Kardux bi xwe ye.

Nivîskarekî leşker ê yunanî ye ku li wan çavdêrî kiriye.

Ji ber vê yekê vegotina wî pir bi qîmet e.

Lê dîsa jî divê neyê jibîrkirin ku rasterast gihîştina me bi dengê xwerû yê Karduxiyan re nîne.

Ev yek ji pirsgirêkên bingehîn ên lêkolîna dîrokî ye.

9.70.

Pirsgirêka “Şahidiya ewil”

Vegotina Xenophon a der barê Karduxiyan de:

şahidiyeq antîk e ku ji cîhana antîk tê.

Lê gotina “şahidiya ewil” wateya wê nîne ku:

“Karduxî di wê demê de cara ewil derketin holê.”

Hebûna dîrokî ya civakekê û cara ewil xuya bûna wê civakê di çavkaniyên nivîskî de tiştên cuda ne.

9.71. Tixûbê nivîsê

Nenivîsîna çavkaniyeke nivîskî ya der barê civakekê de:

nayê wateya ku ew civak nîne.

Ji ber ku:

qeydên nivîskî dikarin winda bibin.

Dibe ku qet nehatibin nivîsandin.

Dibe ku neketibin qeydên civakên din.

Dibe ku bi çanda devkî jiyabibin.

Ji ber vê yekê dîrok:

divê tixûbên belgeyên nivîskî jî

li ber çavan bigire.

9.72. Kardux û kurd

Têkiliya dîrokî ya di navbera Kardux û kurdên nûjen de di nava wêjeya akademîk de nîqaşdar e.

Encyclopaedia Iranica diyar dike ku nêrîna ku Karduxî bav-kalên kurdên nûjen in gelek caran hatiye anîn ziman, lê belê ev ne lihevkirineke akademîk a qezençbûyî ye. Heman çavkanî destnîşan dike ku lêkolîner hene ku têkildarkirina komeke din a bi navê Cyrtii bi kurdên nûjen re wekî guncantir dibînin.

Ev nîqaş nirxê dîroka kurd kêm nake.

Berevajî vê:

têkiliya di navbera nasnameya dîrokî û delîla akademîk de

hên bi baldarî lêkolînkirinê dide me.

9.73. Nasname û lêkolîna akademîk

Mirovek:

“Ez Karduxiyan wekî beşeke girîng a dîroka kurd dibînim.”

dikare bêje.

Lêkolînerê akademîk jî:

“Werin em lêkolîn bikin ku ev têkilî bi kîjan delîlan dikare were avakirin.”

dikare bêje.

Ev her du nêrîk ne dijminê hev in.

Bîra çandî:

xwedîbûnê peyda dike.

Lêkolîna zanistî:

delîla îdiayê diceribîne.

9.74. Serbilindiya dîrokî

Civakek dikare bi boriya xwe serbilind be.

Ev dikare mirovan bîne cem hev.

Lê serbilindiya dîrokî:

nebe ku veguherîne biçûkxistina civakên din.

Gotina “Dîroka me heye.”

tiştek e,

gotina “Dîroka me ji ya we bi qîmetir e.”

tiştekî din e.

9.75. Dîroka gelokan ne reqîbê hev e

Dîroka kurd:

ne mecbûr e ku bibe dijminê dîroka ereb.

Dîroka ereb:

ne mecbûr e ku bibe dijminê dîroka fars.

Dîroka fars:

ne mecbûr e ku bibe dijminê dîroka tirk.

Dîroka tirk:

ne mecbûr e ku bibe dijminê dîroka kurd.

Xwendina dîrokan bi hev re:

hevûdu tune nake.

9.76. Dîroka hevpar

Anatolî,

Mezopotamya,

Deşta Îranê,

Qefqasya

û Levant

di dirêjahiya sedsalan de bûn qadên rûbirûbûna gelên cuda.

Mirovên:

şer kirine,

bazirganî kirine,

zewicîne,

koç kirine,

ziman hîn bûne,

danûstandina çandî kirine.

Ji ber vê yekê dîrok:

ne tenê dîroka cudabûnan,

di heman demê de dîroka rûbirûbûnan e.

9.77. Rûbirûbûn

Gelok ji hev bandor dibin.

Xwarinek:

ji civakekê derbasî ya din bibe.

Meqameke mûzîkê:

di çandeke din de ji nû ve bê şekildarkirin.

Peyvek:

bikeve nav zimanekî din.

Şêwazeke avakariyê:

di herêmên cuda de were bikaranîn.

Bi vî rengî çand:

li derveyî sînoran digere.

9.78. Nasname û danûstandin

Hebûna nasnameyekê:

asteng nîne ji bo danûstandina bi nasnameyên din re.

Kurdbûn:

wateya wê nîne ku mirov ji çandên din tu tiştî nestîne.

Tirktûn:

wateya wê nîne ku mirov ji çandên din bandor nebe.

Erebûbûn:

wateya wê nîne ku ji çanda fars bandor nebe.

Civakên mirovî:

di nava danûstandinê de çêdibin.

9.79. Fikra nasnameya saf

Fikra “Çandeke bi temamî saf heye.”

ji aliyê dîrokî ve pirsgirêkdar e.

Ji ber ku çand di nava danûstandineke berdewam de ne.

Ziman,

mûzîk,

xwarin,

cilûberg,

avakari,

bawerî,

qanûn

û têkiliyên aborî

dikarin bandorê li hev bikin.

Ji ber vê yekê parastina nasnameyê:

ne wateya redkirina danûstandinê bi temamî ye.

9.80. Azadiya çandî

Azadiya çandî:

zimanê mirov ê bixwe,

çanda xwe,

wêjeya xwe,

mûzîka xwe

û bîra xwe ya civakî

dihewîne ku karibe bijîne.

Ev azadî naxwaze ku çanda kesên din tune bike.

Berevajî vê:

hebûna çandî di nava pirrengiyê de

dikare were fikirîn.

9.81. Dîrok û azadî

Civakek gava boriya xwe hîn dibe:

kîjan maf hatine windakirin,

kîjan maf hatine qezenckirin,

kîjan sazî dixebitin

dikare çêtir binirxîne.

Ji ber vê yekê dîrok:

dikare bibe çavkaniyeke zanînê ya fikra azadiyê jî.

9.82. Azadî ne tenê siyasî ye

Azadî:

bi dengdanê re sînordar nîne.

Azadiya ziman…

azadiya fikir…

azadiya rêxistinbûnê…

azadiya îfadeya çandî…

azadiya baweriyê…

beşdariya herêmî…

derfeta aborî…

pêkhateyên wê yên cuda dikarin hebin.

Ji ber vê yekê têgihiştina azadiyê ya civakan pirpêkhateyi ye.

9.83. Azadiya gelokekî

Gelokek dixwaze zimanê xwe bipeyive,

çanda xwe bijîne,

rêxistin bibe,

tev li pêvajoyên biryargirtinê yên siyasî bibe

û li ser pêşeroja xwe xwedî gotin be.

Lê gelo ev daxwaz dê çawa pêk bên:

qanûn,

siyaset,

civak,

sazî

û tercîhên çalakvanên cuda

di çarçoveyê de dikarin werin nîqaşkirin.

9.84. Nêzîkbûna li fikra çarenûsa xwe bi xwe

Li vir em nêzîkî mijara:

mafê çarenûsa xwe bi xwe

dibin ku pirtûka me dê di paşerojê de berfirehtir bigire dest.

Ev têgeh:

bi ramana ku gelok dikarin li ser statûyên xwe yên siyasî û pêşerojên xwe xwedî gotin bin re têkildar e.

Lê belê di der barê vê yekê de ku ev ê di kîjan şêwaza siyasî de pêk bibe nêrîn û modelên cuda hene.

9.85. Çareseriyeke tenê tune ye

Der barê pêşeroja civakekê de:

dewleta serbixwe,

avahiya federal,

xweserî,

xurtkirina rêveberiyên herêmî,

welatvoniya wekhev,

rêveberiya pirpêl

û modelên din

dikarin werin nîqaşkirin.

Erka Hevaltiya Jidil:

ne ferzkirina modelekê bi zorê ye,

lê belê alîkariya mirovan e ku bi têgihiştina vebijarkan biryarên xwe bidin.

9.86. Azadî û azadiya kesên din

Civakek di dema ku azadiya xwe difikire de:

divê mafên civakên din jî li ber çavan bigire.

Ji ber vê yekê:

li kêleka gotina “Bila ez azad bim.”

gotina “Azadiya kesên din jî divê were parastin.”

dikare were zêdekirin.

Ev, aliyê gerdûnî yê Hevaltiya Jidil e.

9.87. Dîrok û armanca hevpar

Tiştê ku mirovan tîne cem hev ne tenê borî ye.

Pêşeroj jî dikare mirovan bîne cem hev.

Civakek:

“Bila zarokên me baştir bijîn.”

dikare bêje.

Gelokek:

“Bila zimanê me bijî.”

dikare bêje.

Miroveke:

“Bila cîhan aştiyantir be.”

dikare bêje.

Bi vî rengî:

pêşeroja hevpar

dikare armanca hevpar biafirîne.

9.88. Pira ji boriyê ber bi pêşerojê ve

Dîrok:

bi bîrê

dest pê dike.

Lê:

bi armancê

bi pêşerojê ve tê girêdan.

Civakek:

“Me ev jiyabû.”

dibêje.

Paşê:

“Em naxwazin careke din bijîn.”

dikare bêje.

Ev gotin:

pira ku ji boriyê ber bi pêşerojê ve hatiye avakirin e.

9.89. Ji travmayê ber bi hişmendiyê ve

Êşên ku di boriyê de qewimîne:

ne mecbûr in ku wekî travma bimînin.

Civak dikarin ji van ezmûnan:

hişmendiya maf,

piştgirî,

sererastkirina sazûmanî,

çanda aştiyê

û nirxên nû yên civakî

derxînin holê.

Ev:

ne jibîrkirina êşan e,

lê veguherandina êşan a bi armanca avakirina baştir a pêşerojê ye.

9.90. Gihîştina bîra dîrokî

Hişmendiya dîrokî ya gihîştî:

ne tenê êşa xwe tîne bîra xwe.

Dikare êşa kesên din jî bibîne.

Ne tenê lehengên xwe vedibêje.

Dikare behsa şaşiyên xwe hamû bike.

Ne tenê dijminê xwe sûcdar dike.

Dikare berpirsiyariya xwe bixwe hamû lêkolîn bike.

Ji ber vê yekê:

gihîştina dîrokî = bîr + rexne + empatî + berpirsiyarî

wekî tê fikirîn.

9.91. Hevaltiya Jidil û dîrok

Niha em vegerin ser têgeha bingehîn a pirtûka xwe.

Hevaltiya Jidil:

pêşî hevaltiya di navbera du mirovan de bû.

Paşê:

veguherî bû rewşa guhdarîkirina rastiya kesên din.

Paşê:

veguherî fedakarî û piştevaniyê.

Niha di qonaxa dîrokê de:

diguherîne têkiliya ku mirov bi mirovên ku beriya wî jiyane û mirovên ku dê piştî wî bijîn re datîne.

9.92. Hevaltiya bi mirovên boriyê re

Ev gotineke mecazî ye.

Em nikarin bi rastî bi mirovên ku di boriyê de jiyane re biaxivin.

Lê belê yên wan:

berhem,

goristan,

çîrok,

ziman,

amûr,

avahî,

nivîs

em dikarin lêkolîn bikin.

Bi vî rengî:

têkiliyeke zanînê bi mirovên boriyê re

em dikarin deynin.

9.93. Hevaltiya bi mirovên pêşerojê re

Em nikarin bi mirovên ku dê di pêşerojê de bijîn re jî biaxivin.

Lê em dikarin bandorê li ser jiyana wan bikin.

Îro:

eger em xwezayê biparêzin,

eger em saziyên baştir ava bikin,

eger em zanînê hilberînin,

eger em çanda aştiyê pêş bixin,

em dikarin cîhaneke baştir bidin nifşên pêşerojê.

Ji ber vê yekê:

qenciya ku ji pêşerojê re tê kirin hevaltiyeke nedîtbar e ku bi mirovên pêşerojê re hatiye avakirin.

9.94. Hevaltiya Jidil a dîrokî

Em dikarin vê ramanê:

wekî “Hevaltiya Jidil a Dîrokî”

bikin navê wê.

Wateya wê:

Hewldana têgihiştina mirovên boriyê, piştevaniya bi mirovên îroyîn re û hilgirtina berpirsiyariyê li hemberî mirovên pêşerojê.

Ev:

aliyê demê yê Hevaltiya Jidil e.

9.95. Ez ne bi tena serê xwe me

Mirov dema xwe bi tenê bi jiyana xwe pênase dike:

“Ez hatim dinyayê û ez ê bijîm.”

dibêje.

Hişmendiya dîrokî jî:

“Beriya min jî mirov hebûn.”

dibêje.

Hişmendiya pêşerojê:

“Piştî min jî dê mirov hebin.”

dibêje.

Bi vî rengî mirov:

di nava demê de xelekek e

fêhm dike.

9.96. Xeleka zincîrê

Borî:

hin tişt ji me re hiştiye.

Em:

îro dijîn.

Yên piştî me:

tiştên ku me hiştine dê dewr bigirin.

Ji ber vê yekê:

Mirov ne tenê zarokê boriyê ye, bav-kalê pêşerojê ye.

Ev raman hesta berpirsiyariyê berfireh dike.

9.97. Fedakariya dîrokî

Di maddeya 8an de me qala fedakariyê kir.

Niha em şeklê wê yê dîrokî dibînin.

Mirovek:

dikare ji bo encamekî ku dê nebîne bixebite.

Mamosteyek:

ji bo pêşerojê xwendekarê xwe dixebite.

Nivîskarek:

pirtûkekê dinivîse ku nifşên pêşerojê bixwînin.

Cotkarak:

erdê sala pêşerojê difikire.

Civakek:

azadiya nifşên pêşerojê difikire.

Ev:

fedakariya dîrokî ye.

9.98. Armanca mezin û metirsî

Lê belê metirsiyên armancên mezin jî hene.

Mirovek:

“Ji bo armanceke mezin her tişt dikare were kirin.”

devalgirtinê dest pê bike,

dikare jiyana mirov bike amûr.

Ji ber vê yekê:

armanc çiqas mezin be jî, rûmeta mirov divê were parastin.

Sînorê Hevaltiya Jidil ev e.

9.99. Mirov armanc e

Pêşeroja civakekê:

bi tunekirina jiyana mirov nikare were avakirin.

Azadiya gelokekî:

divê bêyî ku mirovahiya kesên din bê piştguhxistin neyê fikirîn.

Îdeolojiyek:

divê wijdanê mirov bêdeng neke.

Serokek:

divê mirov neke amûrê îradeya xwe.

Ji ber ku:

Mirov, ne amûrê armanca civakî ye; navenda armanca civakî ye.

9.100. Dersa mezin a dîrokê

Dîrok ji me re ne tenê:

“Kê qezenc kir?”

pirsê nahêle.

Pirsên girîngtir dihêle:

Mirov çima bi hev re tevdigeriyan?

Çima hin civak bûn piştgir?

Çima hin civak bûn parçe?

Mirov çima azadî xwestin?

Çima hin mirov ber bi armancên ji xwe mezin ve çûn?

Û em îro ji van hemûyan çi dikarin fêr bibin?

9.101. Pirdana dîrokî ya Hevaltiya Jidil

Niha pirdana me hên berfirehtir bûye:

EZ

Ez xwe nas dikim.

↓

TU

Ez te dibînim.

↓

EMPATÎ

Ez hewl didim te fam bikim.

↓

RASTÎ

Tiştê ku ez dibînim dibe ku ne rastiya hemûyan be.

↓

HEVALTÎ

Ez li kêleka te radiwestim.

↓

FEDAKARÎ

Ez ji xwe para vediqetînim.

↓

PIŞTÎVANÎ

Em bi hev re tevdigerin.

↓

DÎROK

Em hewl didin boriya xwe fam bikin.

↓

BÎR

Em tiştên ku qewimîne ji bîr nakin.

↓

PÊŞEROJ

Em jiyana mirovên hêj nehatine dinyayê difikirin.

↓

GELOK

Em dibînin ku em beşek ji komakeke ji me mezintir in.

9.102. Hişmendiya gelokî

Hişmendiya gelokî:

ne tenê:

“Em cuda ne.”

gotin e.

Di heman demê de:

“Pirsgirêkên me yên hevpar û berpirsiyariyên me yên hevpar hene.”

tê wateya wê.

Ziman…

çand…

aborî…

perwerde…

erd…

xweza…

qanûn…

nûnertiya siyasî…

ev dikarin bibin pirsgirêkên hevpar ên jiyana civakî.

9.103. Pêşeroja gelokî

Pêşeroja gelokekî:

ne tenê bi sînorên siyasî tê diyarkirin.

Pergala perwerdehiyê,

aborî,

çand,

ziman,

bajarvûnî,

çandini,

teknolojî,

xweza,

qanûn

û pêşeroja ciwanan

jî diyarker in.

Ji ber vê yekê azadiya gelokî:

pêvajoyeke avakirina civakî ya pir alî ye.

9.104. Azadî ne tenê dirûşm e

Azadî:

ne peyvek e.

Azadî:

saziyê dixwaze.

Perwerdehiyê dixwaze.

Qanûnê dixwaze.

Derfeta aborî dixwaze.

Qada çandî dixwaze.

Beşdariyê dixwaze.

Ewlehiyê dixwaze.

Mirovên azad dixwaze.

Ji ber vê yekê:

avakirina azadiyê

di heman demê de avakirina civakê ye.

9.105. Ji dîrokê ber bi avakirina civakî ve

Li vir em derbasî qonaxa din a pirtûka xwe dibin.

Êdî pirs ne tenê:

“Em ji ku hatin?”

e.

Niha:

ber bi pirsa “Em ê çawa bi hev re bijîn?”

ve em nêzîk dibin.

Ev pirs:

hevaltiyê,

biratiyê,

piştgiriyê

û azadiyê

bi hev re girêdide.

9.106. Ji heval ve ber bi gelo ve

Pêşî:

heval

têkiliya di navbera du mirovan de bû.

Paşê:

bira

têkilî hat.

Niha:

gelok

em ber bi têgehê ve pêş ve diçin.

Ji ber ku gava hevaltiya mirov berfireh dibe:

em dibînin ku mirovên din jî hevalên wan hene,

malbatên din jî êşên wan hene,

gelokên din jî bîrên wan hene.

9.107. Ji gelok ve ber bi gelokan ve

Naskirina gelokekî ji xwe re:

pêdivî bi tunehesibandina gelokên din nake.

Berevajî vê mirovê ku nasnameya xwe dizane:

nasnameya kesên din jî hên hêsantir dikare fam bike.

Ji ber vê yekê:

Zanîna nasnameya xwe bi xwe û pirrengî ne dijminê hev in.

9.108. Hevaltiya Jidil a gerdûnî

Di qonaxa dawî de:

hevaltiya:

ji kesayetiyê derdikeve,

dibe civakî,

dibe dîrokî,

dibibe navgelokan.

Bi vî rengî:

ji gotina “Hevalê min”

ber bi ramana “Mirov hevalê min e”

ve em pêş ve diçin.

Ev, asoyê herî berfireh ê têgehê ye.

9.109. Pêşeroja hevpar a mirovahiyê

Li ser cîhanê cûda:

gelok,

ziman,

ol,

çand,

dewlet

û pergalên civakî

hene.

Cûdahî dê bidomin.

Lê hemû mirov:

heman gerstêrkê parve dikin.

Îklîm,

av,

xwarin,

şer,

koçberî,

krîzên aborî,

nexweşiyên gerdûnî

û veguherînên teknolojîk

dikarin sînoran derbas bikin.

Ji ber vê yekê:

pirsgirêkên hevpar ên mirovahiyê

jî hene.

9.110. Dersa dawî ya dîrokê

Yek ji tiştên herî girîng ku dîroka mirovahiyê dikare fêrî me bike belkî ev e:

Tu civak bi temamî bi tena serê xwe najî.

Mirov ji hev bandor dibin.

Civak bi hev re têkiliyan datînin.

Çand hevûdu diguherin.

Aborî bi hev re tên girêdan.

Fikir sînoran derbas dikin.

Ji ber vê yekê di cîhana pêşerojê de:

piştgirî

dê girîngtir bibe.

9.111. Encam

Dîrok:

çîroka boriyê ye.

Lê ne tenê borî ye.

Dîrok:

bîr e.

Nasname ye.

Ezmûn e.

Ders e.

Hişyarbûn e.

Berpirsiyarî ye.

Û mîrata ku ji pêşerojê re tê hiştin e.

Mirov gava xwe bi tenê bi jiyana xwe ya îroyîn pênase dike:

di perçeyeke dema piçûk de

dijî.

Gava boriya xwe fam dike û pêşeroja xwe difikire:

dibe beşekî ji çîrokeke mirovahiyê ya berfirehtir.

9.112. Ji Karduxan ber bi Hevaltiya Jidil ve

Bûyera dîrokî ya ku Xenophon der barê Karduxiyan de vegotiye ji me re nîşan dide ku:

erdnîgariya,

zanîna herêmî,

piştgiriya civakî

û serbixwe tevgerîna

di dirêjahiya dîrokê de girîng e.

Têkiliya Karduxiyan bi kurdên nûjen re her çendî ji aliyê akademîk ve nîqaşdar be jî, ev şahidiya antîk di ramana dîroka kurd de xwedî cihekî girîng e.

Dersa bingehîn a li vir ne tenê ev e:

“Karduxî xurt bûn.”

Pirsxuya kûrtir ev e:

“Komek çawa karî xwe biparêze?”

pirs e.

9.113. Piştgiriya civakî

Civakek:

ne tenê koma takekesan e.

Di navbera wan de:

ewlehî,

bîr,

ziman,

sazî,

aborî,

xizmaretî,

çand

û armanca hevpar

tora têkiliyan a ku ji mirovên pêk tê ye.

Gava ev tor xurt dibe:

mirov xwe bêkes hîs nake.

9.114. Armanca mezin û mirovê piçûk

Dîrok armancên mezin ji me re vedibêje.

Lê armancên mezin:

bi kedên rojane yên mirovên piçûk pêk tên.

Zimanê gelokekî:

ne bi mirovekî tenê re,

lê bi axaftina milyonan mirovî re dijî.

Çandek:

ne bi hunermendekî tenê re,

lê bi rêya veguhestina bi nifşan re dijî.

Civakek:

ne bi serokekî tenê re,

lê bi keda rojane ya mirovan li ser piyan dimîne.

9.115. Dîroka mezin ji tevgerên piçûk pêk tê

Fêrkirina ziman ji zarokekî re:

wekî tevgerake piçûk xuya dike.

Lê eger ew zarok ziman bide fêrkirina zarokekî din:

ziman didome.

Fêrkirina pîşeyê ya hostayekî ji şagirt re:

wekî piçûk xuya dike.

Lê eger şagirt bide fêrkirina mirovên din:

pîşe didome.

Alîkariya mirovekî ji hevalê xwe re:

piçûk xuya dike.

Lê eger ev tevger bibe çand:

civaka piştgiriyê

dikare çêbibe.

9.116. Dîrok li vir bi Hevaltiya Jidil ve tê girêdan

Pirsa bingehîn a Hevaltiya Jidil:

“Gelo mirov tenê ji bo xwe dijî?”

bû.

Niha bersiv hinekî diyarir dibe.

Mirov ji bo xwe dijî.

Lê ne mecbûr e ku tenê ji bo xwe bijî.

Mirov:

ji bo malbata xwe,

ji bo hevalên xwe,

ji bo civaka xwe,

ji bo gelê xwe,

ji bo nifşên pêşerojê

û ji bo mirovahiyê

jî dikare bijî.

9.117. Xwe derbas kirin

Li vir xwe derbas kirina mirov:

tunekirina xwe nîne.

Berevajî vê:

dîtina xwe di nava têkiliyeke berfirehtir de ye.

Ez:

ez im.

Lê di heman demê de:

ez beşek ji malbata xwe me.

Ez beşek ji civaka xwe me.

Ez beşek ji gelê xwe me.

Ez beşek ji mirovahiyê me.

9.118. Biratiya dîrokî

Biratî êdî ne tenê:

ji heman malbatê bûn

tê wateya wê.

Biratî:

hevparbûna di pêşeroja heman mirovahiyê de

ber bi wateyê ve dikare berfireh bibe.

Ev raman:

aliyê gerdûnî yê Hevaltiya Jidil xurt dike.

9.119. Prensîba mezin a dawî

Em dikarin ramana bingehîn a vê beşê bi vî rengî bînin ziman:

“Bêyî ku em boriya xwe fam bikin em nikarin îroya xwe bi temamî fam bikin; bêyî ku em îroya xwe fam bikin jî em nikarin pêşeroja xwe bi tenduristî ava bikin.”

Û ji aliyê Hevaltiya Jidil ve:

“Têgihîştina mirovên boriyê, piştevaniya bi mirovên îroyîn re û hiştina cîhaneke ku lê jiyan bibe ji bo mirovên pêşerojê eynî berpirsiyariya civakî demên cuda ne.”

9.120. Derbasbûna mezin a beşê

Heta niha:

Me got Ez.

Me got Tu.

Me got Empatî.

Me got Rastiya min / rastiya kesên din.

Me got Hevaltî.

Me got Fedakarî.

Me got Dîrok û bîr.

Niha em amade ne ku derbasî qonaxa piştî vê bibin.

Ji ber ku mirov:

pêşî xwe nas kir,

paşê kesên din dît,

hewl da ku kesên din fam bike,

ferq kir sînorê zanîna xwe,

bû heval,

fedakarî kir,

piştgirî ava kir,

dîroka xwe hîn bû.

Niha dor:

GELOK

tê.

9.121. Pirsa piştî vê

Mirovek:

“Hevalê min.”

dikare bêje.

Paşê:

“Birayê min.”

dikare bêje.

Paşê:

“Civaka min.”

dikare bêje.

Lê ji vê pirsek mezintir heye:

“Di navbera azadiya gelê min û azadiya gelên din de çi têkiliyek dikare were danîn?”

Îcar ev pirs me:

diguherîne.