Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 574
YUSUF SURESİ TEFSİRİ-87-90.AYETLER
21.08.2010
1237 Okunma, 0 Yorum

1967...1968...1969....AKEVLER 44 YILDIR ÇALIŞIYOR....2008...2009...2010

BİZLER ÇALIŞIYOR VE YENİ İSLÂM MEDENİYETİ’Nİ KURUYORUZ...

SİZLERİ DE ÇALIŞMALARIMIZA DÂVET EDİYORUZ; BUYURUN, BİRLİKTE ÇALIŞALIM...

ADİL DÜNYA DÜZENİ 574

“ADİL DÜNYA DÜZENİ III. BİN YIL MEDENİYETİ PROJESİDİR.”

“BİZE DÜŞEN SADECE MÜBÎN/AÇIK TEBLİĞDİR.” (KUR’AN; Yâsin Sûresi, 36/17)

Haftalık Seminer Dergisi; 574. Hafta       21 Ağustos 2010       Fiyatı: www.akevler.org’a tıklamak!

BU DERGİYİ HER HAFTA OKUTABİLİR... ÇOĞALTABİLİR... DAĞITABİLİRSİNİZ...

“ADİL DÜZEN” UYGULAMALARI YAPMAK İÇİN BİZLERE DANIŞABİLİRSİNİZ...

 

*KUR’AN VE İLİM SEMİNERLERİ; 574. SEMİNER

“HİÇ BİLENLER İLE BİLMEYENLER BİR OLUR MU?” (KUR’AN; Zümer Sûresi, 39/9)

İ L İ M  TALEP ETMEK HER MÜSLÜMANIN ÜZERİNE FARZDIR.” (Hadis)

Adres: AKEVLER İSTANBUL KOOPERATİFLERİ MERKEZİZafer Mah. Coşarsu Sk. No: 29 YENİBOSNA/ İSTANBUL    Tel: (0212) 452 76 51

Bu dersin tamamı Yenibosna’da C.tesi günü 18.00-21.00 saatleri arasında okunacak ve tartışılacaktır...

Gayemiz ve Hedefimiz: Bu “SEMİNER NOTLARI”nın İstanbul, Türkiye ve bütün dünyada okunması, değerlendirilmesi, anlaşılması ve uygulanmasıdır.    Süleyman KARAGÜLLE, Reşat Nuri EROL

***

 

*“ADİL DÜZEN” DERSLERİ/YORUMLARI;

SAADET’TE OLANLAR

ERBAKAN  VAKİT  KAYBEDİYOR

***

*ÜSKÜDAR SEMİNERLERİ; 124. SEMİNER

Her Hafta PERŞEMBE akşamı; Adres: EMİNEVİMKısıklı Cad. No: 36  Altunizade - Üsküdar / İSTANBUL  Tel: (0216) 444 36 46

SOHBET…  SEMİNER…  SORULAR-CEVAPLAR…

***

Enerji meselesi

Ekonomik sistem topallıyor - 1

Ekonomik sistem topallıyor - 2

Ekonomik sistem topallıyor - 3

Topallayan ekonomide neler yapılmalı?

Reşat Nuri EROL

***

YUSUF SÛRESİ TEFSİRİ - 27

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ(1) إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ(2) نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَذَا الْقُرْآنَ وَإِنْ كُنتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنْ الْغَافِلِينَ(3) إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَاأَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ(4) قَالَ يَابُنَيَّ لَاتَقْصُصْ رُؤْيَاكَ عَلَى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا إِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْإِنسَانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ(5) وَكَذَلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَعَلَى آلِ يَعْقُوبَ كَمَا أَتَمَّهَا عَلَى أَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ(6) لَقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آيَاتٌ لِلسَّائِلِينَ(7) إِذْ قَالُوا لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَى أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(8) اقْتُلُوا يُوسُفَ أَوْ اطْرَحُوهُ أَرْضًا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا مِنْ بَعْدِهِ قَوْمًا صَالِحِينَ(9) قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ إِنْ كُنتُمْ فَاعِلِينَ(10) قَالُوا يَاأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّا عَلَى يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُ لَنَاصِحُونَ(11) أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ(12) قَالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَأَخَافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَأَنْتُمْ عَنْهُ غَافِلُونَ(13) قَالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّا إِذًا لَخَاسِرُونَ(14) فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِّ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هَذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ(15) وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ(16) قَالُوا يَاأَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ وَمَا أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِقِينَ(17) وَجَاءُوا عَلَى قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ(18) وَجَاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَأَدْلَى دَلْوَهُ قَالَ يَابُشْرَى هَذَا غُلَامٌ وَأَسَرُّوهُ بِضَاعَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ(19) وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا فِيهِ مِنْ الزَّاهِدِينَ(20) وَقَالَ الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ عَسَى أَنْ يَنفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدًا وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ(21) وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ(22) وَرَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَغَلَّقَتْ الْأَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ(23) وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَنْ رَأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ(24) وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَى الْبَابِ قَالَتْ مَا جَزَاءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوءًا إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(25) قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ أَهْلِهَا إِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنْ الْكَاذِبِينَ(26) وَإِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنْ الصَّادِقِينَ(27) فَلَمَّا رَأَى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ(28) يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا وَاسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنتِ مِنْ الْخَاطِئِينَ(29) وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(30) فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتْ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَذَا بَشَرًا إِنْ هَذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ(31) قَالَتْ فَذَلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَلَقَدْ رَاوَدتُّهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونَ مِنَ الصَّاغِرِينَ(32) قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنْ الْجَاهِلِينَ(33) فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ(34) ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوْا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ(35) وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا وَقَالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ إِنَّا نَرَاكَ مِنْ الْمُحْسِنِينَ(36) قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَكُمَا ذَلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ(37) وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ مَا كَانَ لَنَا أَنْ نُشْرِكَ بِاللَّهِمِنْ شَيْءٍ ذَلِكَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ(38) يَاصَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمْ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ(39) مَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنْ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ(40) يَاصَاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُمَا فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْرًا وَأَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ(41) وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ(42) وَقَالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرَى سَبْعَ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ يَاأَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي رُؤْيَاي إِنْ كُنتُمْ لِلرُّؤْيَا تَعْبُرُونَ(43) قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ(44) وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَاِدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِي(45) يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ(46) قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ(47) ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ(48) ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ(49) وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جَاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ(50) قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَاوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ قُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَالَتْ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا رَاوَدتُّهُ عَنْ نَفْسِهِ وَإِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ(51) ذَلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ(52) وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ(53) وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ(54) قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ(55) وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ(56) وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ(57) وَجَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنكِرُونَ(58) وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنزِلِينَ(59) فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِي وَلَا تَقْرَبُونِي(60) قَالُوا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَاعِلُونَ(61) وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ(62) فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُوا يَاأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ(63) قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ(64) وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَاأَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ(65) قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِي مَوْثِقًا مِنْ اللَّهِ لَتَأْتُونَنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ(66) وَقَالَ يَابَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنكُمْ مِنْ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنْ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلْ الْمُتَوَكِّلُونَ(67) وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنْ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ(68) وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (69) فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ(70) قَالُوا وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَاذَا تَفْقِدُونَ(71) قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ(72) قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ(73) قَالُوا فَمَا جَزَاؤُهُ إِنْ كُنتُمْ كَاذِبِينَ(74) قَالُوا جَزَاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ(75) فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِعَاءِ أَخِيهِ كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ(76) قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ(77) قَالُوا يَاأَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ إِنَّا نَرَاكَ مِنْ الْمُحْسِنِينَ(78) قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهُ إِنَّا إِذًا لَظَالِمُونَ(79) فَلَمَّا اسْتَيْئَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُمْ مَوْثِقًا مِنْ اللَّهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (80) ارْجِعُوا إِلَى أَبِيكُمْ فَقُولُوا يَاأَبَانَا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حافِظِينَ (81) وَاسْأَلْ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ (82) قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (83) وَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَاأَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ (84) قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنْ الْهَالِكِينَ (85) قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنْ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (86)

 

يَابَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْئَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الكَافِرُونَ (87) فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَاأَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ (88) قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ (89) قَالُوا أَئِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (90)

 

يَابَنِيَّ

(YAv BaNıyYa)

“Ya ibinlerim.”

Hazreti Yakup aleyhisselâm oğullarına sabrı tavsiye ettikten, Allah’a teslimiyeti önerdikten sonra; “ey oğullarım” diyerek başka bir sayfa açmaktadır. Teslim olmak, sabırla beklemek, kadere isyan etmemek, olanların Allah’ın izniyle olduğunu kabul etmek ama gelecek için çalışmak, durmamak gerektiğini de ikinci olarak ifade ediyor.

Türkiye İstiklâl Savaşı’nı kazandıktan sonra beklenmedik bir musibetle karşı karşıya geldi. Din düşmanlığı yapıldı. Millet sabretti, isyan etmedi, ortalığı velveleye vermedi. Ama sessiz sedasız direndi. Mesela, ben bir medrese alimi olan babamın evinde Arapça öğrenmeye devam ettim. Her gün eve gelip kitaplarımızı alacaklarını bekliyorduk. Tüm Türkiye Hıristiyanların başlangıçta yaptıklarını yaptı, kapalı yerlerde Kur’an ve medrese ilimlerini okumaya devam etti.

Sonra devran değişti. Demokrasi geldi. Türkiye’de Kur’an Kursları, İmam Hatip Okulları, İlâhiyat Fakülteleri ve en sonunda “Adil Düzen Çalışanları” ortaya çıktı.

Bugün “Adil Düzen” henüz gelmemiştir ama “Adil Düzen”in gelmesi için şartlar tamamlanmıştır. Sovyetler yıkılmış, Papalık Avrupa’da güçlenmiş, Amerika’da Obama devlet başkanı olmuş, İslâm ülkeleri bağımsızlıklarını kazanmış, insanlık “Adil Düzen”in gelmesini beklemektedir. Ülkemizde Millî Görüş iktidara gelmiş, Gülenciler dünyaya yayılmış ve okullar kurmuş, Akevler Adil Düzen çalışmalarına sessiz sedasız devam etmektedir...

Şimdi yeni bir hamlenin yapılması beklenmektedir.

İşte, Hazreti Yakup aleyhisselâm da oturmayın diyor.

Ey oğullarım” ifadesi, konuya başka yönüyle bakılması anlamındadır.

Büyük ihtimalle Hazreti Yakup peygamber ilk tavsiyeleri yaptıktan sonra oğullarını kendi hallerine bırakmış, kendisi de teemmüle girmiştir. Buradaki “Yâ Beniyye” kelimesi konunun değişmesi anlamına geldiği gibi arada zaman geçtiğine de işaret etmektedir. Yani sabırla beklemek, heyecanlanmayıp fevri davranmamak ilk tavsiyedir. Zaman geçince yeni durumlar ortaya çıkmıştır. Artık hareket zamanı gelmiştir.

اذْهَبُوا  

(iÜHaBUv)

“Zihab ediniz.”

Mısır’dan dönmüşlerdir. Haftalar süren yolculuktan sonra bekleme durumuna geçmişlerdir. Perişan haldedirler. Kardeşlerinden biri ‘hırsız’ diye yakalanmıştır, kim bilir ne durumdadır, kardeşlerin en büyükleri de yanlarında yoktur. Bu arada getirdikleri erzak da bitmektedir. Taşıma su ile değirmen çevirmektedirler, tâ Mısır’dan getirdikleri yüklerle karınlarını doyurmaktadırlar. Bu arada gidip buğday alacak paraları da yok gibidir.

İşte bu perişan halde iken babaları çocuklarına emir veriyor, ‘gidiniz’ diyor.

Gidecekler, bir taraftan biten erzaklarını temine çalışacaklar, diğer taraftan Mısır’dan bir haber getireceklerdir.

İzhebû” burada emirdir. Babaları emretmektedir. Bununla beraber emir sigası tavsiye ve dua anlamlarını da taşır. Babaları aşiretin devlet başkanı gibidir ama yaşlıdır. Çocuklarına müşavirlik yapmaktadır. İşleri asıl yapanlar çocuklardır. Büyükleri vezir yani başbakan gibidir. Ailenin işlerini asıl o yönetmektedir. Şimdi büyükleri de yoktur. Ondan sonra gelen yönetimi ele almıştır. Babaları yani aşiret başkanı ‘gidiniz’ diyerek gerektiğinde emir vermekte, çocuklar da babalarına uymaktadırlar.

O halde cumhurbaşkanlarının bakanlar kuruluna zaman zaman talimat verme yetkisi vardır. Bazı konularda bakanlar kurulu cumhurbaşkanından istizan yapacaktır.

Burada belirlenecek başka bir konu da şudur: Aşirette hiyerarşik bir oluşum vardır. Başkandan sonra kardeşler sıra ile başbakanlık görevini yüklenmektedir. Hazreti Yakub’un çocukları için bu yaş sırası ile oluşmaktadır. Kur’an’dan sonra veraset sistemi kalkmış, yerine biat sistemi gelmiştir. O halde aşiret içinde fertler sıralama yapacaklar ve ona göre yerlerini alacaklardır. Kadınların işi ayrı, erkeklerin işi ayrı olduğundan bu sıralamayı kadınlar ayrı erkekler ayrı yapacaklardır. Her namazda yapılan imam intihabı da bu yükümlülüğü bize hatırlatmaktadır. Aşiret oluştuktan sonra imam belli olacaktır. Ama aşiretin yönetimi sıralamadaki kıdeme göre olacaktır. Aşiret içi kavgaların kalkması ancak böyle hiyerarşik bir örgütlenme ile mümkündür. Bunu kabul etmeyen aşireti terk eder.

فَتَحَسَّسُوا

(Fa TaXasSaSUv)

“Tahassus ediniz.”

Buradaki “Fa” şarttan veya emirden sonra gelen cevap cümlesinin başına gelmektedir. Bu “Fa” sebebiyet “fa”sına benzemektedir. Buna cevap “fa”sı diyebiliriz.

‘Gidiniz’ diyor. Mukadder bir durum ortaya çıkıyor.

Gidelim de ne yapalım?

Gidiniz de tahassus ediniz” diyor. Emredilen gitme değil, tahassus etmedir. Ne var ki tahassus için gitmek gerekiyor. O halde sebep emredilmekte, müsebbeb istenmektedir. Bu tür emirlerin cevaplarında “Fa” harfi gelmektedir.

Hasis” alevlendiği zaman ateşin çıkardığı gürültüdür. Hem göze hem kulağa hitap etmektedir. Sonra anlam genişlemesi ile beş duygu ile idrak etmeye “his” denir. Hattâ ağrı gibi acıkma gibi şeyler de “his”tir. Bir şeyi idrak etmek de “his”tir. Hazreti İsa çevresinin küfrünü idrak etmiştir, onların davranışlarından durumu anlamıştır.

Tahassus etme” tüm duyu organlarını ve beyni faaliyete geçirerek araştırma, haber alma demektir. Bir olay vuku bulduğu zaman onun soruşturulması tahassus olur. Faili meçhul cinayetlerin aydınlatılması tahassustur.

Nasıl olacaktır?

Olaya kulak verilecek ve bir ip ucunun ortaya çıkması beklenecektir.

Şöyle bir soru ortaya çıkar.

Bir sokakta bir ölü bulunmuştur. Faili belli değildir. Kasame yapılır ve o sokağın halkı diyetini öder. Bunun arkası bırakılacak mıdır? Olay kapanmış mıdır? Yoksa tahassus edilecek, beklenecek, bir kokusu çıkarsa üstüne gidilecek midir?

Buradaki Hazreti Yakub’un emrinden öyle anlaşılıyor ki; tahassus emriyle olay her zaman tahassus edilecek ve kasame ile kapanmış olayın aydınlanması yapılacaktır.

Peki, ceza ne olacaktır?

Diyeti ödendiği için kısas yapılmayacak ama failin âkilesi diyeti kasameye katılanlara ödeyecek, sonra onlar katile rücu edeceklerdir. Bu hükmü buradaki tahassus emrinden istidlâl edebiliriz.

مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ

(MiN YUvSUvFa Va EaPIyHı)

“Yusuf ve kardeşinden tahassus ediniz.”

Buradaki “Min” oradan gelen hasislere yani etkilere kulak veriniz demektir.

Hazreti Yusuf ve kardeşinden bahsedip büyük oğlundan bahsetmemektedir. Hazreti Yusuf’u kurt yemiştir ama olay kapanmamıştır. Tahassus edilmesi gerekmektedir.

Yani faili meçhul cinayetlerin aydınlatılması için tahassus edilmesi gerekir.

Geçmişte hep olaylar olmuş ve başkalarına yüklenmiştir. 31 Mart Vakası, İzmir suikastı, Menemen Olayı, Sivas olayları, Uğur Mumcu’nun öldürülmesi, Danıştay baskını, Hrank Dink’in öldürülmesi gibi olaylar olmuştur. Üzeyir Garih öldürülmüştür. Bunların iç yüzleri henüz aydınlatılmamıştır. O halde faili meçhul olaylar aydınlatılmalıdır. Geriye dönülüp ceza verilmeyebilir. Cezalarda takip hatalı olabilir. Ama olay aydınlatılmalıdır. İzmir suikastı olmuş mudur; yoksa belli siyasileri ve dindarları tasfiye etmek veya yok etmek için yapılan bir tertip midir? Tertip ise yapan kimdir? O zamanki iktidar mıdır, yoksa dışarıda hazırlanan bir tertip midir? Tertipten Mustafa Kemal’in haberi var mıdır?

İşte bunlar araştırılmalıdır.

Hazreti Yusuf’u araştırma görevi Hazreti Yusuf’a suikast yapanlara verilmektedir. Demek ki cezalanma ihtimali kaldırılmalı ama olaylar aydınlatılmalıdır.

Ergenekon ve Balyoz için de yapılacak budur. Teşebbüsler olmuş ama başarıya ulaşamamıştır. Başarıya ulaşmadığı için kimseyi cezalandıramayız. Teşebbüs devam etmiyorsa alacağımız bir tedbir de yoktur. Yapılacak iş olayların ortaya konması ve aydınlatılmasıdır. Orada yer alan veya haber alan kimseler beyanda bulunarak, kimse suçlanmadan, cezalandırılmadan olay aydınlatılmalıdır.

‘Hazreti Yusuf’u kurt yemiştir, olan olmuştur’ demeyip; kuyuya atılıp atılmadığı araştırılmalıdır. Kardeşleri itiraf etmeli, cezalandırılmamalıdırlar. Ama gerekli bilgi edinilmeli ve Hazreti Yusuf bulunmalıdır. Hazreti Yakup bize bu dersi vermektedir.

Failleri suçlayarak cezalandırırsanız, olay aydınlatılmaz, yeni suçlar ortaya çıkar. Oysa olay suç olmaktan çıkarılırsa, Ergenekoncular ve Balyozcular bize doğru bilgi verirler ve biz gerçekleri öğreniriz; ayrıca şimdi de o gibi teşebbüslere devam edenler varsa, bu vesileyle onlar da ortaya çıkar. Gerçeklerin eninde sonunda ortaya çıkacağından korktukları için bu gibi girişimlerden vazgeçerler.

Bir ordu komutanını suçlamak demek, onu ihtilale zorlamak demektir. Ama ordu komutanı da, ‘o zaman öyle yaptık ama başaramadık’ diyebilmeli, onun komutanlığına bir zarar gelmemelidir.

Bir taraftan Hazreti Yusuf’un araştırılması söz konusudur. Bir de Hazreti Yusuf’un kardeşinde olduğu gibi suçun sabit olması durumunda yine suçun mahiyeti ortaya konmalıdır. Mahkum her zaman iade-i muhakemeye gidebilmelidir. Bunun için önce tahassus edilmesi gerekmektedir. Deliller ortaya çıkarsa yargıya gidilebilmelidir.

Bu takdirde ne yapılacaktır?

Kolu kesilmişse diyeti ödenecektir. Sopa atılmışsa tazminat ödenecektir.

Demek ki burada iki şeyi öğreniyoruz.

1. Geçmişte cereyan eden olaylar cezalandırılmadan aydınlatılmalıdır. İnsanlık doğru bilgiye ulaşmalıdır.

2. Bir de mahkum olanlar her zaman davanın iadesini isteyebilmelidir. Şahit bulurlarsa, hakem bulurlarsa bu dava kapanmıştır denmemelidir.

Bugünkü hakimlik sisteminde dava görüldükten sonra o mesele artık bir daha dava konusu yapılamaz. Oysa İslâmiyet’te davanın görülmesi o konuda davanın açılmaması anlamında değildir. Beraat eden bir daha mahkum olmaz ama onu beraat ettirenlerin âkilesi/dayanışması mağduriyeti giderir.

Bakınız, Kur’an ahkâmında asla çelişki yoktur.

Oysa lâik hukuk hep çelişki içindedir.

وَلاَ تَيْئَسُوا

(Va LAv TaYEaSUv)

“Meyus olmayın.”

Eys” hayızdan kesilen kadın demektir. Artık onun çocuğu olmayacaktır, çocuk yapma ümidi kalmamıştır.

Demek ki faili meçhul cinayetler veya haksız mahkeme kararları karşısında ümidini kesip çabayı durdurmamak gerekir. Tahassusta bulunmak gerekir. Her olayın bir gün mutlaka kokusu çıkar. Tarihçiler bunu yapmaktadır. Ne var ki bu ilmî bir çalışma değildir.

Ermeni olayları böyle sürüp gitmektedir. Önce neler yapılmıştır, neler olmuştur, doğru olarak bilmemiz gerekecektir. Ondan sonra bu gibi durumlarda kalmamalıyız. Bunun için araştırmalar yapılmalıdır. Ne var ki bu çalışmalar yapılırken suçlama sözkonusu değildir. Geçmişte cereyan eden ve ölenlerin cezalandırılması mümkün değildir. Babalarının borçlarını çocuklar ödemez.

Bu sebepledir ki İslâmiyet’te önce borçlar ödenir, sonra miras taksimi yapılır. Borçlar vârislere intikal etmez. Ama geçmişteki olaylar aydınlatılmalıdır.

Tarihçiler çalışır ve belgeleri toplarlar ama kararlar mutlaka hakemler tarafından verilmelidir. Hakemlerin kararlarına karşı da her zaman dava açılabilmelidir. Gerçekler mutlaka ortaya çıkmalıdır. İlmî araştırma sistemi gelişmelidir. Ekoller oluşmalı ve karşılıklı tartışma ile gerçeklere ulaşılmalıdır.

مِنْ رَوْحِ اللَّهِ

(MiN RaVXı elLAHi)

“Allah’ın ravhından.”

Ravh” kelimesi “ruh” kökünden gelmektedir. “Reyhan” koku salan bir çiçektir. “Rıh” o kokuyu getiren rüzgardır. İnsanın ölümü nefesin durması ile gerçekleşmektedir. O halde ruh ölüm hâlinde insanın beyninden çıkıp giden bir şeydir. Nefese benzetilerek ölüm hâlinde çıkan şeye “ruh” denmiştir. Kur’an da bunu teyid etmektedir. Ne var ki ruhun insan beyninden uyku hâlinde çıktığını da Kur’an beyan etmektedir. Oysa uyku hâlinde nefes durmamaktadır, devamlı alınıp verilmektedir. Öyleyse ruh nefesten başka bir şeydir.

Ravh” acaba nedir?

“Ravah” akşamları esen rüzgardır.

Ravh” olayların bıraktıkları izlerdir, yani olayı aydınlatan kalıntılardır.

Bu kelime Kur’an’da üç yerde geçmektedir. İkisi buradadır. Biri de mukarrabûn olanların cennetinden bahsederken; onlar revh, reyhan ve naim cennetler içindedirler deniyor.

Cennet insanların maddî ihtiyaçlarını gideren yerdir. Âhirette cennetin ötesinde bir de revh ve reyhan vardır. Burada özel bir durum vardır.

“Reyhan” temiz hava ve güzel koku anlamındadır. İnsanın ruhen mesrur olması demektir. Yüksek yerlere çıktığınızda bir huzur, bir güzellik duyarsınız. Beslenmenin ötesindedir. Yani insanın gıdalardan oluşan besinleri vardır. Bunun dışında temiz hava, güzel manzara gibi hoşlandığı şeyler vardır. Bu reyhanla ifade edilmiştir.

Ravh” ise insanların sosyal ihtiyaçlarını karşılar. Yakınlarınızla bir arada olmak, bir toplantıya katılmak, bir büyükle görüşmek insanı mutlu eder. Bu da insanın ruhi huzurudur.

Mukarrabûn olanlar cennetin nimetlerinden diğer mü’minler ve müslimler gibi yararlanacaklardır. Ama onların bir de Allah’ın nezdinde özel yerleri olacaktır. Allah onlarla özel görüşmeler yapacaktır. Buna “ravh” denmektedir.

Burada “Allah’ın ravhı”ndan maksat olayların bıraktıkları izlerdir. Türkçede bir söz vardır, ‘yer gök yeminlidir’ denir. Yani Allah öyle bir nizam kurmuştur ki, mutlaka gizli işler yapanlar sonradan açık verirler ve gizlenen gerçekler ortaya çıkar. Allah insanlara gerçekleri bulmak için daima yollar bırakmıştır. O halde ümit kesmeyip devam edilmelidir. Haksız olarak mahkum olmuşsan bir gün haklılığını ispat edecek imkan bulabilirsin demektir.

“Allah’ın ravhından ümit kesilmez.”

O’nun bir gün gerçeklerin ortaya çıkması için gerekli sebepleri halk edeceğinden emin olmalıyız ve çalışmalarımızı ona göre götürmeliyiz. Hazreti Yakup peygamber kurdun yediği Hazreti Yusuf’tan ümidini kesmemiştir. Hırsız olarak yakalanmış olan diğer oğlundan da ümidini kesmemiştir. Bunların tahassus edilmesi gerektiğini bildirmektedir.

إِنَّهُ لاَ يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ

(EinNaHUv LAv YaYEaSu MiN RaVXı elLAHı)

“Allah’ın ravhından meyus olmaz.”

Buradaki “Hu” zamiri şan zamiridir. Yani kendisinden önce geçen bir kelimeye işaret etmez. Her zaman her yerde hükmen geçmiş olan kurallara işaret eder. Türkçedeki “çünkü” yerine geçer. Ümidinizi kesmeyiniz, çünkü Allah’tan kimse ümidini kesmez demektir.

Her hastalığın bir devası vardır.

Kanser oldum, kurtulamam demeyeceksiniz.

Kör oldum, bundan sonra iyileşemem demeyeceksiniz.

Başıma bu geldi, mahkum oldum, mahvoldum demeyeceksiniz.

Sabredecek, gerekenleri yapacak ve azimle yolunuza devam edeceksiniz.

Biz İzmir Akevler’de rüşvetle mücadele etme kararında olduk. Baktık ki bunu tek başımıza başaramayacağız, kooperatif (Akevler Kredi ve Yardımlaşma Kooperatifi) kurduk. Baktık ki kooperatifle de bu iş olmaz, partiler kurduk.

Kurduğumuz partiler anayasa ekseriyeti ile iktidar oldular ama onlar rüşveti ortadan kaldırmak yerine rüşvete teslim oldular.

Biz bu durumda da meyus olmadık.

Kırk yıllık mücadelede bu konuda bir arpa boyu yol alamadık. Rüşvet gelişti, kökleşti, daha da derinleşti, sökülemez oldu. Çünkü rüşveti haram sayması gereken mü’minler rüşvet almayı ve vermeyi meşru görmeye başladılar.

1950’lerde de rüşvet vardı ama o zamanki insanlar rüşveti suç sayıyordu.

Bugün ise rüşvet artık suç olmaktan çıkmış, sadece iktidarı yıpratmak için slogan olarak söylenen bir kavram hâline gelmiştir. ‘Sen in de ben çıkayım, biraz da ben yiyeyim’ diyorlar. AK Parti’ye güya hesap soracaklar! Oysa sonra kendileri yiyecekler. Çünkü rüşveti kaldıracaklarını veya nasıl kaldıracaklarını söylemiyorlar. Kendilerinin almadığı rüşveti cezalandıracaklarını söylüyorlar. Bu şartlar altında herkes rüşvetin kalkmasından ümidini kesmiş, insanlar rüşvet düzenine teslim olmuşlardır.

Biz ise rüşvetin yaygın olmasının sosyal düzenden ileri geldiğini söylüyoruz. “Adil Düzen”in rüşveti ortadan kaldıracağına inanıyor, nasıl kalkacağını araştırıyoruz.

RÜŞVET NASIL KALKAR?

a)      Her şeyden önce rüşvet suç olmaktan çıkacaktır. Rüşvet almak değil, haksızlık yapmak suç olmalıdır. Görevli bile bile haksız karar almışsa veya karar almayı geciktirmişse cezalandırılmalıdır. Görevine son verilmeli veya tenzili rütbe yapılmalıdır.

b)     Kamu adına karar alanlarla halk arasında çıkar paralelliği sağlanmalı, rüşvete gerek kalmadan halkın işlerini görmek görevliye çıkar sağlamalıdır. Yani görevli ücret alırken halkın işini görürse karşılığını almalıdır. Mesela, inşaat ruhsatı veren memur resmen bir ücret alabilmeli, yanlış yaparsa sorumlu olmalıdır.

c)      Bir görev birden fazla kişilere verilmeli ve vatandaş işini yapacak görevliyi kendisi seçmelidir. Böylece görevliler arasında hizmette rekabet doğar, birinin yapmadığı işi diğeri yapar.

d)     Sonra hakemlik sistemi getirilmelidir. Bir görevli vatandaşın işini görmediği zaman mağdur olan hemen mahkemeye gidebilmeli ve karar o anda orada alınabilmelidir. Yani etkili yargı denetimi olmalıdır.

Görüyorsunuz; kırk yıllık mücadelemizdeki mağlubiyetler bizi yıldırmamış, aksine yeni çareler üretmeye doğru götürmüştür. Çünkü biz Allah’ın ravhından ümidimizi kesmiyoruz. Biz çalışmaya devam ediyoruz. Sonuç ise Allah’ın takdiri ile ilgilidir, bizi ilgilendirmez. Mü’min olmak çok kolaydır. Sonrasında her iş âsan olur. Ama mü’min olmazsanız her iş zordur ve hiçbir işin içinden çıkamazsınız.

إِلاَّ الْقَوْمُ الكَافِرُونَ (87)

(EilLa eLQaVMu eLKAFiRUvNa)

“Kâfir olan kavimden başkası Allah’ın ravhından ümidini kesmez.”

Burada “kâfirlerden başkası” denmiyor da, “kâfir olan kavimden başkası” deniyor.

Bunun taşıdığı mânâ şudur.

Biz bir şeye çalışırken kendimiz için hayatımızda yetişmesi ve gerçekleşmesi için çalışmayız. Biz topluluk için çalışırız. Topluluk bizden sonra ondan yararlanır.

Nitekim şimdi biz de eskilerin çalışmalarından yararlanıyoruz.

Bu çalışmalarımızın karşılığı âhirette ayrıca verilecektir. Bu dünyada biz kendimiz çalışıp kendimiz yaşayamayız. Adil Düzen Çalışmalarımızı yaparken, ‘biz bu dünyada bunlardan mutlaka yararlanacağız’ demiyoruz. Gelecek nesiller yararlanacaklardır. Bundan 1400 sene önce müçtehitler çalışırken kendi hayatlarında yararlanamadılar ama onlardan sonraki insanlar onlardan yararlandılar; hâlen de yararlanmaya devam ediyorlar.

Şimdi de biz bizim çalışmalarımızdan yararlanamıyoruz ama bizim Adil Düzen çalışmalarımızdan gelecek nesiller yararlanacaklardır.

İşte burada bu hususa işaret edilmektedir.

Bu olaylar belki yüzyıllar sonra anlaşılır hâle gelir. Onun için biz çalışmalıyız.

Bir de bunların nesilden nesile iletilmesi gerekmektedir. Devlet arşivleri bunun için önemlidir. Kayda geçen, tesbit edilen, yazılan ve arşivlenen şey topluluğun olmuştur demektir. Kayda geçmeyen ve yazılmayanlar ise unutulup gider.

Kâfir” demek nankör demektir, örten ve gizleyen demektir.

Sömürü düzeni mensupları bu tür olayların olmasını isterler. Onlara göre halk aptaldır, kolayca kanar. Örnek olarak bugünlerde cereyan eden gelişmeleri ele alalım.

Saadet Partisi’nde Numan Kurtulmuş ile Necmettin Erbakan karşı karşıya getirilmiş, çatıştırılmaktadır. Erbakan hariç, her iki taraf da “Adil Düzen”e karşıdırlar. Bunlar cephelere ayrılmış, çatışır hâle getirilmişlerdir. Böylece “Adil Düzen” unutulup gidecek, parti de dağılacaktır. Şimdi bu oyunlara devam etmek isteyenler gerçeklerin söylenmesini istemezler. Bu sebepledir ki ne televizyonlar ne de gazeteler Akevler’e ve Adil Düzen Çalışmalarına yer vermemektedirler. Reşat’ın yazıları da Erbakan’ın baskısı ile kısmen sansürlenerek çıkmaktadır.

İşte, gerçekleri gizlemek isteyenlerden başkası Allah’ın ravhından ümidini kesmez. Onlar ise zaten olayların aydınlatılmasını istememektedirler. Danıştay’da olay oldu, baskın yapıldı. Asıl hedef neydi? Halk harekete geçirilecek ve Meclis’e el konacaktı. Düşündüklerini ve planladıklarını başaramadılar. Çünkü katil yakalandı. Acemi bir polisin samimi davranması ile hedefe ulaşılamadı. Sonra deliller ortaya çıktı. Ama hâlâ onları tertip edenler içinde olan yargıçlar sorgulanamamıştır. Askerler sorgulanıyor. Olayları asıl tertip eden hakimleri yargılayan kanunlar nerede?

Kâfirler” burada olayları saklayanlar, gizleyenler anlamında anlaşılmalıdır.

Kâinat bir düzen içindedir. İlelebet zulme müsade edilmesi demek, kâinatta düzensizlik var demektir. Oysa böyle bir şey yoktur.

***

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ

(Fa LamMAv DaPaLUv GaLayHi)

“Onun üzerine duhul ettiklerinde.”

Hazreti Yakup peygamber “gidiniz” demiş, emir yerine getirilmiştir. Onlar da emir alır almaz Hazreti Yusuf’u tahassus etmek için hazırlık yapmışlardır. Erzak almaları için de gitmeleri gerekiyordu. Bunun için para temin etmelidirler. Ama vakit kaybetmeden hazırlık yapıp hareket etmişlerdir. Sonunda Mısır’a varmışlardır. Kur’an’da bu husus anlatılmıyor.

Bu durumda şu kuralı koyabiliriz. Bir emir verilmiştir demek aksi belirtilmedikçe o yapılmış demektir. Emir alanlar emri yerine getirirler, emri yerine getirdiklerini bildirmezler. Eğer emir yerine gelmemişse haberdar edilir. İşte bu da yönetimin temel kuralıdır.

Buradaki “Fa” harfi ve emrin yerine geldiğine dair bir beyan yoksa emir yerine gelmiş demektir.

Söz vermeler de böyledir.

Söz verdiğiniz zaman verilen söz yerine getirilmelidir. Getirilmiyorsa, getirilmeyecekse, o zaman haberdar edilmelidir. Bir iş kararlaştırıldıktan sonra kimse o kararın dışında hareket edemez. Alınan karar herkes tarafından yerine getirilir. Getirilemezse haberdar edilir, getirilirse değil. Kararlardan birine biri uymadı diye diğerinin bırakma yetkisi yoktur. Sonunda herkes davranışlardan sorumludur, sonuçtan sorumlu değildir.

Akevler İstanbul’da bugünlerde gerçekleşen bir olayda, askı dolabı imali hususunda gerekli kararlar alınmış ve talimat verilmiştir ama hareketler hep farklı yapılmıştır. Sonuç elde edilememiştir. Herkes ‘ben kararın hangi kısmına uymadım’ diye kendini sorgulamalı, kendi kusurunu tesbit etmelidir. Karşı tarafın yapılması gerekene uymaması onun uymamasına mazeret teşkil etmez.

Mahzuf olan hikâye şudur. Emir alınmış, harekete geçilmiş ve nihayet azizin bulunduğu yere gelir gelmez azizin odasına girilmiştir. “Fa” harfi vakit kaybetmeden azizin huzuruna çıkmışlardır anlamını vermektedir.

Onun üzerine duhul ettiklerinde” denmektedir. Yani bulunduğu yere girdiler demektir. Bir yere girmek, o yere girenin lehine orada olanın aleyhine olduğu için “onun üzerine duhul” kelimesi kullanılmaktadır.

قَالُوا

(QAvLUv)

“Kavlettiler.”

Birlikte azizin odasına giriyorlar ve ondan erzaklarının teminini istiyorlar. Aslında aziz kendisi alıp satmamaktadır, görevliler alıp satmaktadır. Mutat muamele olsa azizin yanına girmeleri gerekmeyecektir. Ancak bunların yeteri kadar parası yoktur yahut Mısır’da geçerli olan akçeleri yoktur. Özel durumları olduğu için azizin yanına girmişlerdir. Aslında bunlar Aziz’le görüşüp ondan kardeşlerinin durumunu da öğrenmiş olacaklardır. Azizin bunlara olan tutumunu görmek istiyorlar, paralarının azlığını bahane olarak kullanıyorlar.

Hayatım boyunca tatbik ettiğim usulü size burada arz etmek isterim. Edindiğim İslâmî bilgileri başkaları ile paylaşmak istedim. Onlara anladığım İslâmiyet’i anlatayım, onlar bunu kritik etsinler, hatalarım varsa düzelteyim, hatam yoksa onaylarını almış olurum. Ancak bunun için kimseyi bulamadım. Bazı arkadaşlarla birlikte çalıştık. Ancak her biri bir cemaate mensup olarak sonunda beni yalnız bıraktılar.

İzmir’e gidince (1961) yeni bir metot geliştirdim. Kooperatif kurduk, bu vesile ile İslâmiyet’i birlikte öğrenme adımını attık. Sonra parti kurduk, birlikte “Adil Düzen” hazırlandı. Kırgızistan’a gittiğimde de proje hazırlar, genel müdüre, bakana, cumhurbaşkanına aylarca anlatır, sonra onlar reddeder, böylece benim çalışmam semere vermez gibi görünürdü; oysa ben bu yolla onlara İslâmiyet’i anlatıyordum.

Biz parti kurmalıyız, “Adil Düzen Partisi”ni kurmalıyız ama iktidar olmak için değil, milletvekili olmak için değil, sadece bizim bildiğimiz İslâmiyet’i karşı taraflara anlatmak için parti kurmalıyız. Hazreti Yusuf’un kardeşlerinin bu metodunu biz “Adil Düzen”in duyurulmasında kullanmalıyız.

يَاأَيُّهَا الْعَزِيزُ

(YAv EayYUHa eLGaZIyZu)

“Ey aziz!”

Bir kimseden bir şey talep ederken önce onun o işi yapabileceğini gösteren ifadelere baş vurursunuz. Fatiha Sûresi önce Allah’a hamd ile başlar. Sonra durumunuzu arz edersiniz, sonra da isteğinizi bildirirsiniz.

Hazreti Yusuf’un kardeşleri de böyle yapıyorlar. Önce “Ey aziz!” diye hitap ederek onun durumunu ortaya koyuyorlar. Hazreti Yusuf koskoca Mısır ülkesine tahıl dağıtıyordu. Milyonlarca insanın işini görüyordu. Nasıl oluyor da bu gelen yolcularla ilgileniyor.

İşte bu da yönetimin temel sorunudur.

Hazreti Muhammed aleyhisselâm on sene devlet başkanlığı yaptı, tüm Arabistan’ı on sene içinde çobanlık döneminden uygarlık dönemine geçirdi. On sene içinde binlerce senelik bir sıçrama yaptı. Bunu hep mescit içinde yaptı. Mescidin kapısı herkese açıktı. Kimse kimseden izin almadan mescide giriyordu. Hazreti Muhammed ile görüşmek isteyenlere ‘zamanı yok’ diye bir kelime kullanılmadı. Kimsenin aklına gelmedi.

Hazreti Musa aleyhisselâm da kavmi ile Kızıldeniz’i geçtikten sonra  yönetimi ele almıştır. Artık vakit bulamaz oldu. Kayınpederi gelip ona tavsiyede bulundu; kavmini gruplara ayır, onlar sorunları çözsünler, çözemezlerse sana gelsinler dedi.

İşte, Hazreti Yusuf peygamber bu metodu kullanıyordu. Rutin işler ona gelmiyor, sistem makine gibi işliyordu. Ancak sorun çıktığında görevliler halledemezlerse yukarı makama gidiliyordu. Dolayısıyla Hazreti Yusuf aslında boştu. Hiçbir şey yapmıyordu. Görüşmek isteyenlerle rahatça görüşebiliyordu.

İşte bu hususu bilemeyen bizim arkadaşlarımız Batı’nın kuvvet sistemi içinde, merkezî yönetim içinde boğuluyor ve hiçbir iş yapamıyorlar. Bizim işlerimiz de bundan dolayı yürümüyor. Başkanlar karışmıyor, arkadaşlar da bir iş yapmıyor.

Sabırlı olacağız, biz karışmadan işler yürüyorsa o zaman “Adil Düzen”e göre iş yapmış olacağız. Başkan bekleniyorsa, başkan olmadığı zaman iş başarılamıyorsa, demek ki biz daha iş yapacak hâle gelmedik demektir.

İzmir’i yıllar öncesinde bıraktım. Hâlâ oturuyorlar. Bizim başladığımız işleri tamamladılar, yarım bir iş kalmadı ama yeni hamleleri yok.

Bu Ramazan ayı  öncesinde İstanbul’dan Artvin’e gittim. Geldim ki, beni bekliyorlar.

Bu çok yanlıştır.

Nasıl başaracağız?

İşte, başkan yoksa, biz başkanız, sorumluluk bize aittir demektir. Beklemek yok, yanlış da olsa yapılması gereken yapılmalıdır.

مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ

(MasSaNAv Va EaHLaNav elWurRu)

“Bize ve ehlimize durr messetti.”

Zarar” deyince Türkçede mâli zarar anlaşılır. Arapçada zarar “hasar” ile ifade edilmektedir. Burada bize ve ehlimize durr isabet etti, iş yapamadık, kazanç temin edemedik diyorlar. Çalışmadık anlamında söylemektedirler. Böylece azize ricada bulunacaklardır.

وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ  

(Va CıENAv BiBiWAGaTin MüZCAvTin)

“Müzcat bidaa ile geldik.”

Oradan buradan toplayıp biriktirdiğimiz para ile geldik diyorlar. Böylece azize bize de keyl et demiyorlar. Çünkü aralarından hırsız çıkmış ve bunlar sabıkalı olmuşlardı. Zaten baştan kardeşinizi getirmezseniz size keyl yok demişlerdi.

Bize keyl et deseler suçlarını, kusurlarını itiraf etmiş olacaklardır. Hiç başvurmasalar işler baştan karışır, düzeltme mümkün olmaz. Son derece ustalıkla diyorlar ki; işimiz zor, evimiz perişan. Oradan buradan aldığımız borçlarla bedeli getirdik, şimdi bize sorun çıkarma, işlerimizi yoluna koy diyorlar.

Böylece bir taraftan kendi durumlarını sağlama alıyorlar, diğer taraftan azizi yokluyorlar; bakalım ne diyecektir.

Bu arada kardeşlerinden bir haber de bekliyorlar, belki bize bir şeyler söyler diyorlar. 

فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ

(Fa eVFu ElKaYLa)

“Bize keyli ifa et.”

Bize keyli ifa et” diyorlar, “bize parasız keyl et” demiyorlar; hakkımız ne ise onu eksiksiz ver diyorlar. Böylece hırsızın suçu dile getirilmeden tartının yapılmasını istemektedirler. Bunun mânâsı; bize haksızlık yapılmasın demek istiyorlar. Çünkü görevliler hırsızlara farklı muamele yapabilirler, buna izin verilmemesini istiyorlar

Elbette aziz bunu anlayacak ve bilecektir. Taraflar bunu bilmektedir. Ama nezaket gereği bu şekilde davranılmaktadır.

İşte, konuşmada üslup çok önemlidir.

Kral rüya görmüş; rüyanın tabirini yapanlar ‘karın ölecek, çocukların ölecek’ demişler. Kral yapılan tabire kızmış ve onları asmış. Başka biri gelmiş, rüyayı şöyle tabir etmiş; ‘sen çok yaşayacaksın, ömrün uzun olacak’ demiş. Kral onu mükâfatlandırmış. Aslında her iki taraf aynı şeyi söylemişler ama olaya başka yönden bakmışlardır.

Tebliğimizi yaparken konuşmamızı şöyle yapıyoruz. Kötülükler olmakta, zulüm yapılmaktadır. Ama siz zalim değilsiniz, düzen zalimdir. Askerlere diyoruz ki; müdahale yanlıştır. Hakkınız yoktur. Ama müdahale etmezseniz devlet yok olur. Suçlu siz değilsiniz, suçlu zulüm düzenidir. Sizi müdahaleden kurtarmak ve devleti de selamete götürmek için gelin “Adil Düzen”i getirelim diyoruz.

İşte bu üslup karşı tarafa cephe aldırmamak için gereklidir.

Doğru olan da budur.

Böyle olmasa bile siyasi durum bunu gerektirir.

Oysa bizim söylediğimiz gerçekte doğrudur.

Kötü olan AK Parti değil, kötü olan ordu değil, kötü olan bozuk ve zalim düzendir.

AK Parti ve ordu nerede suçlu oluyorlar?

“Adil Düzen”i dilemezlerse ve akıllarına yattığı takdirde yapmazlarsa, o zaman suçlu olurlar.

وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا

(VaTaÖadDaQ GaLayNAv)

“Bize tasadduk et.”

Yani ölçümüzü bir defa tam yap ama biraz da fazlasını ekle, tasadduk et. Böylece başvurularını meşrulaştırıyorlar. Yani azize iki sebeple baş vuruyorlar; biri, ya bize vermezse korkusundan gidiyorlar. Ama böyle bir şüpheyi baştan bildirirlerse kendileri suçlu olduklarını kabul etmiş olurlar. Tasadduk eklemeseler, size zaten veriyorlar, niye bana geldiniz der. Onun için tasadduk için gittiklerini ilave ediyorlar.

Uygarlık Hazreti Nuh peygamber ile başlamıştır. Bugünkü şeriatımızda mevcut olan kavramlar orada vardır. Mısır uygarlığı Mezopotamya uygarlığından beşyüz sene sonra başlamıştır. Onun bütün kavramları Mısır devletinde de vardır.

Tasadduk kavramı, muhtaçlara yardımda bulunma kavramı insanın fıtratında mevcuttur. Onu kelimelerle ifade etmek dinlere ait olmuştur.

Bu sebepledir ki Hazreti Yakub’un oğulları Mısır azizi ile bugün bizim konuştuğumuz kavramlarla konuşmaktadırlar.

Saddaka” sadık olmak, sözünde durmak anlamındadır.

Tasadduk etmek” sadakayı dağıtma anlamındadır.

Başkanlar halktan sadaka paylarını alırlar, sonra onları muhtaç olanlara dağıtırlar. Buna “tasadduk” denir. Kamu gelirlerinden bize payımızı ver demektir.

Kur’an’da sebil ehline de zekâttan pay verilmektedir. Yani dışarıdan ülkemize veya kentimize gelen kimselere bir pay ayrılmakta ve onlara dağıtılmaktadır. Yani İslâmiyet’te turizm “gelir” kaynağı değil “gider” kaynağıdır. Böylece sosyal ilişkiler geliştirilmektedir. Gidip gelmeler kolaylaştırılmaktadır.

Mısır uygarlığında da böyle bir pay olmalıdır ki bunlar o paydan pay istiyorlar. O günkü şartlarda Mısır ehramlarını dikenler bu işi ancak Mezopotamya’dan öğrendikleri şeriat hükümleri ile gerçekleştirmişlerdir. Yani Hazreti Yakub’un oğulları azizden kendi doğal hakları, Mısır yönetiminin de tanıdığı hakları istiyorlar.

Yeryüzü insanlarındır. Eğer bir yerde servet yığını olmuşsa, bunun anlamı dışarıdakilerin hakları da oraya akmıştır. Dolayısıyla artan değerlerden dışarıdakilerin de payları vardır.

İşte Mısır azizinden bunu istemektedirler.

Bunu şöyle izah edebiliriz. İstanbul’da zenginlik vardır. İstanbul’dakiler daha az çalışıp daha üst hayat yaşıyorlar. İstanbul’un bu hayatı taşradakilerin buralara mallarını satması, burada üretilen malları da taşradakilerin almasıdır. Bu sebeple İstanbul’a gelenler İstanbul’da misafir edilmeli, yedirilmeli, içirilmeli, yatırılmalı, karşılığında bir şey alınmamalıdır. Bu onların doğal haklarıdır. Hattâ buraya gelenler satın alacak paralara sahip değilseler onlara tasadduk edilmelidir.

Düşünün ki deveye yüklenen yükle ve o çağdaki taşıtla ülkelerine döneceklerdir. Eğer misafir etme mekanizması gelişmemişse iki aylık yolculukta deve zaten kişilerin ve develerin yiyeceklerini taşıyamaz. Bu durumda bir deve yükü altın pahasına ulaşır.

Bu sebepledir ki kervansaraylar oluşturulmuştur.

Halk bu sistem sayesinde bir masraf yapmadan aylarca seyahat edebilmektedir. Uygarlık böyle doğmuştur.

“Adil Düzen Medeniyeti”nde kervansaraylar ihya edilecek, oteller muattal hâle gelecektir. Bir hidrolik santral kurulacak, onun geliri kervansaray vakfının geliri olacaktır. Bir fabrika kurulacak, onun kira payı kervansarayın payı olacaktır. Yolcular ve araçlar orada barındırılacak, ne yemekten ne de benzinden para alınmayacaktır. Seyahat masraf kaynağı değil tasarruf kaynağı olacaktır. Çünkü tüm ihtiyaçlar çağdaş bedelsiz kervansaraylarda karşılanacaktır.

Yetmişli yıllarda bir vesileyle İzmir’e gelen Prof. Dr. Sabahattin Zaim beye bunları anlattığımda, ‘insan kendisini cennette sanıyor’ demişti. O ise yıllar sonra (doksanlı yıllarda) 15 kişiden oluşan ve “Adil Düzen”e karşı olan, Erbakan’ı “Adil Düzen”den vazgeçirmek için raporlar hazırlayan heyetin başkanlığını yapmıştır!

O muhterem zatı o hatalara sürükleyenler kimlerdi?

AK Partili “Adil Düzen” karşıtları.

Hepsinin o kadar çok sevapları vardır ki, Allah’ın onları mağfiret edeceğinden eminim. Sabahattin bey vefat etti ama yaşayanlar istiğfar etmelidirler.

Hayrettin Karaman ve diğer akademisyenler istiğfar etmelidir.

Recep Tayyip Erdoğan ve diğer siyasiler istiğfar etmelidir.

Biz de bu kardeşlerimize “Adil Düzen”i anlatamadığımız için istiğfar etmeliyiz.

Kusur sadece onların değildir, kusur hepimizindir.

إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ (88)

(EinNa elLAHa YaCZIy eLMuTaÖadDıQIyNa)

“Allah mütesaddıkları cezalandırır.”

Ceza” karşılık demektir. Kötülüğe karşılık olarak kötülük, iyiliğe karşılık da iyilik cezadır. Türkçede yalnız kötülüğe karşılık kullanılmaktadır. Kur’an Arapçası bu sebeple farklıdır. Suçlulara karşı kullanılan “ukubat”tır.

Tasadduk edenleri Allah mükafatlandırır demektir.

Tasadduk edenler” kurallı çoğul olarak getirilmiştir. Çünkü tasadduk topluluktaki muhtaçların payıdır, onların hakkıdır. Yani tasadduk kişinin kişiye iyiliği değildir. Tasadduk kişilerin topluluklardaki haklarıdır, haklarını alacaklardır. Nitekim Kuran’da saillerin ve mahrumların hakları vardır deniyor. Bu hak yeryüzünün kira payıdır. Tasadduk eden topluluklar kârlılıklarını bol bol alırlar. Bunu şöyle ifade edelim.

İzmir’deki bir vatandaş üzümü alıp Afyon’a gelse, taşıma masraflarını üzüme yüklese, Afyon’dan aldığı elmayı da İzmir’e götürse, elmanın nakliyesini de elmanın fiyatına yüklese, elma ve üzüm o kadar pahalıya mal olur ki, ne İzmirliler elma, ne de Afyonlular üzüm yiyebilirler. Bunun yerine Afyon’da üretilen elma Afyon’a gelen yolculara yedirilirse, İzmir’de üretilen üzüm de İzmir’e gelenlere yedirilirse, nakliye masraflarından taraflar kurtulmuş olacaklardır. Böylece İzmirliler de Afyonlular da hem elma hem üzüm yemiş olacaklardır. Bugün ulaşım ucuzlamış, zaman kısalmış, bu sebeple para ile alınıp satılmalar kısmen de olsa gerçekleşmektedir. Ama  bu sefer de işsizlik sorunu ortaya çıkmıştır.

Tasadduk yoluyla herkese aş ve herkese iş verilecektir. Böylece tasadduk eden topluluklar refah içinde yaşayacaklardır.

***

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ

(QAvLa HaL GaLıMTuM MAv FaGaLTuM BiYuSUFa Va EaPIyHı)

“Yusuf ve kardeşine ne yaptığınızı bildiniz mi?”

Hazreti Yusuf kardeşlerine “bildiniz mi” diyor, olayı sormuyor. Kendileri yaptıklarına göre elbette bileceklerdir. Böyle bir sual abestir. Burada sorulan, ‘yaptıklarınızın hükümlerini bildiniz mi, öğrendiniz mi, cezasının ne olduğunun farkında mısınız’ anlamındadır.

Hazreti Yusuf’u kuyuya koyuyorlar, ölüme terk ediyorlar. Hazreti Yusuf ölseydi cani olacaklardı. Hazreti Yusuf’un haklarını gasp ediyorlar. Onun payı kendilerine geçecektir. Yalan uyduruyor ve onu kurt yedi diyorlar. Bu suçu kollektif işliyorlar, taammüden işliyorlar. ‘Bunların ne kadar büyük suç olduğunu, ne kadar cezası olduğunu bildiniz mi, öğrendiniz mi, bunun üzerinde düşündünüz mü’ diyor. Hazreti Yusuf böylece onlara, ‘bu kadar büyük suçlu iken nasıl tasadduk istersiniz’ demiş oluyor.

Kardeşine ne yapmışlardı?

‘Onun kardeşi de hırsızlık etti’ diyerek mahkum olmasını kolaylaştırmışlardı.

“Bi” harfi burada iade edilmemiştir, “Bi ehihi” denmemiştir. O halde bunlar Hazreti Yusuf’u kuyuya atarken de kardeşine karşı suç işlemişlerdir.

Bu suç nedir?

Büyük ihtimalle bu suç kardeşini tehdit etmeleridir. Eğer ifşa ederse onun canını alacakları şeklinde korkutmuşlar ve onun gerçekleri söylemesini önlemişlerdir. Kardeşine yapılanları gördükten sonra sesini çıkarmamış, hayatı boyunca ezilmiş olarak kalmıştır. Zaten anadan ayrı kardeş olarak ikisi de benzer zulme maruz olmuşlardır. Bunları kardeşinden dinlemiştir, bilmektedir.

إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ (89)

(EiÜ EaNTuM CAvHıLUNa)

“Siz cahiller iken.”

Hazreti Yusuf ‘şimdi yapmaktasınız’ demiyor, ‘o zaman yapmıştınız’ diyor.

O zaman cahildiniz de yaptınız.

Şimdi cahil değilsiniz.

Artık olgunlaşmışsınız. Gidip geliyorsunuz, babanızı üzmemek için gayret gösteriyorsunuz. O günleri hatırlatıyorum ama ben sizden intikam alacak değilim diyor.

Cehalet” bilmemezlik değildir, cehalet bilmeyi istememektir. Türkçede karşılığı yoktur. Arapça çok yüksek zengin bir dildir. Bilmemek demek, öğrenme imkanını bulamadığı için bilmemesi demektir. Cehalet ise kasden öğrenmeme, bilgiyi kafadan silme demektir.

Bu nasıl anlatılacaktır?

Doğruların yerine yanlışları koyarsın, yanlışlarla doğruları kapatırsın, o zaman bildiklerini bilmez olursun.

***

قَالُوا أَئِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ

(QAvLUv Ea EinNaKa LaEaNTa YuSuFu)

“Yoksa sen Yusuf musun diye kavlettiler.”

İnne”den önce gelen soru edatı “Hel” olmamaktadır, “Hel İnneke” denmemektedir.

E İnneke” denmektedir.

Buradaki “E” inkâr için veya tevbih için değildir. Taaccüp ve hayret içindir.

İnanılmaz, tuhaf ama böyle, sen Yusuf’sun.

Karşı taraf aksini iddia ediyorsa “İnne” ve “Le” getirilir.

Burada Hazreti Yusuf kendisinin Yusuf olmadığını iddia etmektedir. Öyle kabul ediyorlar. Sen muhakkak Yusuf’sun diyorlar. Bu iddiayı inkâr anlamında “E” gelmiştir.

Kardeşler onun Hazreti Yusuf olduğunu nerden anladılar?

Anladılar çünkü babaları “Yusuf’u tahassus edin” demişti. Hazreti Yusuf’un Mısır’a gittiğini biliyorlardı. Babaları da öyle deyince azizin Hazreti Yusuf olma ihtimalini ortaya koymuşlardır. “Felemma Dehalu”daki “Fe” varır varmaz dahil oldular anlamındadır.

Ne ağabeylerini gördüler, ne başka araştırma yaptılar, doğrudan Hazreti Yusuf’un yanına girdiler. Bu yaptıkları da doğru bir harekettir. Birisiyle görüşürken onun hakkında önceden fikir almayacaksın. Yanlış yönlendirmiş olabilirler. Doğrudan görüşeceksiniz. Önce kendisinden bilgi alacaksınız. Kendisini tarafsız olarak kendisinden öğreneceksiniz. Sonra söylediklerinin doğru olup olmadığını araştıracaksınız.

قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهذَا أَخِي

(QAvLa EaNa YUvSUvFu Va HAÜAv EaPIy)

“Ben Yusuf’um, bu da kardeşimdir diye kavl etti.”

Hazreti Yusuf kardeşlerini kabul etmeden kardeşini yanında bulundurmuştur. Yahut kardeşi devamlı olarak yanındadır. Çünkü yabancı yerde, dillerini bilmediği bir yerde kardeşi nerede vakit geçirecekti. Kardeşler içeri girince Hazreti Yusuf’un kardeşini yanında görmüşler, bir hırsızı değil, kardeşlerini orada görmüşler.

Babaları Yusuf ve kardeşini tahassus ediniz demişti; birlikte tahassus ediniz demişti. Hazreti Yusuf da siz cahil iken deyip onlara Yusuf ve kardeşine yapılanları sorunca, onlar, ‘yoksa sen Yusuf musun’ dediler.

Evet, ben Yusuf’um” dedi ve ilave etti; “bu da benim kardeşimdir”.

Onun kardeşi olduğunu onlar biliyordu. Ama kardeşi Hazreti Yusuf’a benzemiş olmalıdır ki Yusuf olduğuna onu tanık tutmaktadır.

İşte büyük ayrılık son bulmuştu, uzun yılların macerası noktalanıyordu.

قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا  

(QaD ManNa elLAHu GaLaYNAv)

“Allah bizi memnun etmiştir.”

Hazreti Yusuf Mısır’da bakan olmuştur. Kardeşini de memnun etmiştir.

Kardeşine ne gibi bir iyilik yapmıştır?

Hırsız kardeş hemen bir işe yerleştirilmiş, ona makam verilmiştir. Dolayısıyla “bu kardeşimdir” derken belki de Hazreti Yusuf’un yardımcısı görevini görüyordu.

Kardeşleri dönünce Hazreti Yusuf kardeşine özel bir yer vermiştir. “Allah bizi memnun etmiştir” sözü bunu gösterir. Hazreti Yusuf bunları söylerken kardeşinin de Mısır’da yüksek bir yere yerleştiğini bildirerek öbür kardeşlerin de Mısır’da ileri yerleri olacağını haber vermiş olmaktadır.

Mısır’a gelen on iki kardeş Mısır’da ileri seviyede görevler alacaklar ve orada devleti yönetmeyi öğreneceklerdir. Hazreti Yusuf’tan sonra belki eski etkinliklerini kaybedecekler ama bilgileri var olacaktır. Mısır yönetimini iyice öğreneceklerdir. Sonra Mısır’a yerleşecekler, bir taraftan bürokratik olarak gelir temin edecekler, diğer taraftan hayvancılığı iyi bildikleri için hayvancılık da yapacaklar, zengin olmaya başlayacaklardır.

Sovyet yönetimi Ahıskalıları siz Türkiye ile yakın ilişkilerdesiniz diye bir anda trene doldurmuş ve Müslüman kentlerin kenarlarına bırakarak dağıtmışlar, birer dönüm arazi vermişlerdir. Burada çiftçilikle geçinmişler, zamanla kentte de iş bulmuşlardır. Sovyetler yıkılınca kentteki insanlar aç kalmış, bunlar ise bir dönümlük yerdeki tarımla zengin olmuşlardır. Hâlen Ahıska Türklerinin iki taraftan gelirleri devam etmektedir.

Mısır’daki İsrail oğullarının durumu da böyle olmuştur. O dönemde aldıkları eğitim sayesinde bugün dünyanın ekonomisini ellerinde tutmaktadırlar.

“Adil Düzen”i kuracaklara bu bilgi ders olmalıdır. Önce sıkıntılar içinde aşiretlerini kurmalıdırlar. Biz aşiretimizi kurmadan büyük işlere giriştik. Akevler’in, Saadet’in, Ak Parti’nin ve Nurcuların başarısızlıklarının sebepleri içinde aşiretlerini oluşturmadan kitleleri peşlerine takmalarıdır.

إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ  

(EinNaHUv MaN YatTaQIy Va YaÖBıR)

“Kim ittika eder ve sabrederse.”

İttika ve Sabır” burada bir araya getirilmiştir, “Ve” harfi ile atfedilmiştir.

İttika etmek” demek, şeriatın sınırları içine girmek ve şeriat hükümlerine uymak demektir.

Sabır” ise şeriat hükümlerine uyarken karşılaşılan sıkıntılara ve zorlamalara göğüs germek demektir.

Hazreti Yusuf ve kardeşi hayatları boyunca ittika ve sabırdan ayrılmamışlardır ki şimdi bu nimete kavuşmuşlardır. Hazreti Yakub’un en küçük çocukları oldukları halde en sonunda onlar hakim olmuşlar, aşiret onların yönetimine geçmiştir.

Böylece ilk demokratik inkılap olmuştur. Yaş sırasına göre olan sıralanma artık “ittika ve sabır” sırasına dönüşmüştür. Saltanat babadan oğula intikal ederken, intikal artık liyakate dönüşmüştür. İrsî hiyerarşiye böylece ilk darbe vurulmuştur.

Aşiret içinde sıralama yapılacak ve o sıraya göre kıdem oluşacaktır.

Rüyada anne ve babası da Hazreti Yusuf’a secde ediyorlardı. Yani çocuk da başkan olur ve babasından daha kıdemli olabilir demektir.

Sonra Hazreti Musa peygamber de Hazreti Yusuf’un zürriyetinden olmayacaktır.

Hazreti Davut ve Hazreti İsa peygamberler de birbirlerinin zürriyetinden değildir.

İşte böylece irsiyet hükümdarlığı tedrici surette ortadan kaldırılmaktadır.

فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (90)

(Fa EinNa elLAHa LAv YUvWıGu EaCRa eLMUXSıNIyNa)

“Allah muhsinlerin ecirlerini zayi etmez.”

Fa” harfi tamim içindir. Yani yalnız burada değil, her yerde Allah muhsinlerin ecirlerini zayi etmez.

Muhsinler” kurallı çoğul olarak getirilmiştir. Hazreti Yusuf böylece kardeşlerini ihsana davet etmektedir. Gerçi kardeşler çok büyük günah işlemişlerdir. Ama bir şey yapmışlar, babalarının emrine girmişler, sonuna kadar aşiret reislerine itaat etmişlerdir. Günahları afv olmuş ve ihsanlarının ecirlerini almışlardır. Hazreti Yusuf peygamber onlara aynı zamanda muhsinler olduklarını da haber vermektedir.

Biz de örnek olarak partileri eleştirirken onların yaptıkları kötülükleri sayıp dökmekten çok, onların ihsanlarını dile getirmeli ve onları daha çok ihsana götürmeliyiz. Millî Görüşçüler ne yaptılar, kırk sene içinde neler oldu; ona göre onları tenkit edeceğiz. AK Partililer ne yaptılar; onların da yalnız kötülüklerini değil iyiliklerini de saymalıyız.

Biz diyoruz ki; Cumhuriyet döneminde pek çok zulümler yapıldı ama ihsan çok çok daha fazladır. Dolayısıyla Cumhuriyet’e katkıda bulunanları hayırla yâd etmeliyiz.

 

SÜLEYMAN KARAGÜLLE

Yay. Haz.: REŞAT NURİ EROL

www.akevler.org      (0532) 246 68 92

 

 

 

KUR’AN VE İLİM SEMİNERLERİ-574/ADİL DÜZEN DERSLERİ-404   21 Ağustos 2010

 

SAADET’TE OLANLAR

Hazreti Muhammed aleyhisselâm on sene devlet kurculuğunu ve başkanlığını yaptı.

Arkasından Hazreti Ebu Bekir halife oldu; iki sene süren başkanlığında kırgınlıklar dışında bir olay olmadı. Hazreti Ömer’in Hazreti Ebu Bekir’e olan desteği ile devletin varlığında bir sarsılma görülmedi.

Sonra Hazreti Ömer halife seçildi. Hazreti Ömer Hazreti Ali’yi onore etti ve onun desteği ile olaysız bir hilafet sürüp gitti.

Ondan sonra Hazreti Osman ve Hazreti Ali zamanında kanlı olaylar peş peşe gelmiş, sahabeler birbirine girmişlerdir.

Sonunda Emevilerin saltanatı ile devlette hakimiyet korunmuştur ama zulmün acıları hâlâ devam etmektedir.

 

Şu soruyu sormak durumundayız: İslâmiyet’i tedvin eden ve Kur’an’da methedilen sahabeler nesli ne olmuştu da en kötü örnekler vermeye başlamıştı?

O asil ve necip insanlar kötüleşmiş ve zalim mi olmuştu?

Sonra gelenler sahabeleri kötülemeyi uygun bulmadılar, onlar hak için savaştılar, dolaysıyla iki taraf da şehit ve gazidirler yorumunu yaptılar.

 

Bize göre hatalar yapılmış, o hataların sonucunda sahabeler birbirine girmişlerdi.

Hatayı bilerek yapmadılar.

Bilemediler.

Hata bin seneden fazla sürdü ve bugün de o devrin acılarını çekiyoruz.

Takdir-i İlâhiydi olanlar.

O günkü şartlarda o hataları elbette biz de yapardık.

Biz onları tahti etmiyoruz, onları rahmetle anıyoruz.

Ne var ki, sahabelerin başından o istenmeyen olayların neden geçtiğini bilmek zorundayız.

a)      Hazreti Muhammed Kur’an’ı Medine Arap Devleti’nin tesisinde uyguladı. İslâmiyet’te ulus devlet sistemi vardı. Oysa halifeler zamanında ülkeler fethedilmiş, devlet uluslararası devlete dönüşmüştü. Kur’an’da bununla ilgili hükümler vardı. Ama Hazreti Peygamber uygulayıp göstermemişti. Halifeler kendi içtihatları ile bilemediler. Uluslararası yönetimi ulusal yönetim içinde yönetmeye başladılar. Ulusal devletin hükümleri uluslararası yönetime dar geldi. Kanlı olayların kaynağı bu idi. Ne yapılabilirdi? Her ulus kendi yönetimini kendisi kurmalı idi. Merkezden atanan valiler değil, kendilerinin seçeceği başkanları kendilerini yönetmeli idi. Irak’ta yeni devlet kurulmalıydı. Suriye’de yeni devlet kurulmalıydı. Mısır’da yeni devlet kurulmalıydı. İran’da yeni devlet kurulmalıydı. Türkistan’da yeni devlet kurulmalıydı. Onların üzerinde bir devletler arası hukuk oluşmalıydı. Bugün dahi oluşmamış bir şeriata ihtiyaç vardı. Bu yapılamayınca iç savaş kaçınılmaz olmuştu.

b)      Hazreti Muhammed aleyhisselâm yalnız eyaletlere valiler atamış ve beldelerin yönetimini değiştirmemiştir. Halk kendi emirlerine, kendi aşiret reislerine itaat etmeye devam etmiştir. Yani yerinden yönetim sistemini geliştirmiştir. Oysa  sonradan fethedilen ülkelerde atanan valiler merkezi yönetim oluşturmuş, sonuna kadar merkezden yönetilmişlerdir. Kanlı olaylar Arabistan’da değil, fethedilen diğer ülkelerde, Mısır’da, Irak’ta, Suriye’de cereyan etmiştir. Yapılmış olan birinci hata merkezi yönetimin yaygınlaştırılması olmuştur. Sonraları Abbasiler ve Türkler zamanında yerinden yönetim sistemine dönülmüş, iç savaşlar kısmen sona ermiştir. Yapılacak iş; yeryüzü devletlere bölünecek, her devlet bağımsız olacaktı. Devletleri hakemlerden oluşmuş yargı dengede tutacaktı. Devletler de Kur’an’ın emirlerine uyarak bağımsız şa’blara/iller, şa’blar/iller kabilelere/bucaklara, kabileler/bucaklar aşiretlere7ocaklara ayrılacak ve herkes iç işlerinde tamamen bağımsız olacaktı. İşte merkezi yönetim sahabeleri bile birbirine düşürmüştür.

c)      Kur’an hakemlik sistemini teşri etmiştir. Ne var ki o zamanki Arap kültürü henüz hakemlik sistemini uygulayacak seviyeye ulaşmamıştı. Hazreti Muhammed’in hakemliğinde devlet oluşmuştur. Hazreti Muhammed kadıları tayin etmemiştir. Kadılığı icad eden Hazreti Ömer olmuştur. Kadılık ‘hakemlik’ değil ‘hakimlik’ sistemidir ve şeriata aykırıdır. Hakemlik sistemini tedvin edemeyen halifeler sonunda güvenliği sağlayamamışlardır. Yapacakları iş; hakemlik eğitimini yaygınlaştırıp yargı kararlarını hakemlere dayandırmaları gerekirdi. Ne var ki o zaman henüz fıkıh doğmadığı için bunu yapmaları mümkün değildi. Bugün de insanlık henüz hakemlik sistemine geçememiştir. Adil yargı sistemi oluşturmadan ne güvenlik sağlanır, ne de barış.

d)     Sahabeler yüksek imana ulaşmışlardır. İnsiyaki olarak yüksek fıkha kavuşmuşlar ve o büyük inkılâbı başarmışlardır. Ama ilmî seviyeleri henüz sünnet dışında yeni müesseseleri oluşturmaya yeterli değildi.

İşte, şimdi Saadet Partisi’nde olan olaylar aynı sebeplerden ileri gelmektedir. “Adil Düzen”i öğrenmeden ve ona göre örgütlenmede onları kullanmadan parti büyümüş ve etkin bir siyasi güç olmuştur.

Önce Turgut Özal başı çekmiş ve ANAP’ı kurmuştur.

Sonra Recep Tayyip Erdoğan başı çekmiş ve AK Parti’yi kurmuştur.

Şimdi de Numan Kurtulmuş başı çekiyor, Saadet’i kendine göre kuruyor.

Ne var ki her baş çekiş sonunda “Adil Düzen”den uzaklaşma şeklinde olmaktadır.

Bunların başarıları insanlığa saadet getirmiyor, Türkiye’ye adalet getirmiyor ama saadete ve adalete doğru adımlar atılıyor.

Erbakan büyük güçtür. Kendisini harcıyor. Kongre için vakit kaybediyor.

Ne yapalım; O’nun yaptıklarına da takdir-i İlâhi diyorum.

 

SÜLEYMAN KARAGÜLLE

Yay. Haz.: REŞAT NURİ EROL

www.akevler.org      (0532) 246 68 92

 

 

 

KUR’AN VE İLİM SEMİNERLERİ-574/ADİL DÜZEN DERSLERİ-404   21 Ağustos 2010

 

ERBAKAN VAKİT KAYBEDİYOR

1968’de Erbakan Odalar Birliği Başkanı iken Şükrü Tüzün’le ben ziyaret kendisini etmiş, parti kurmamızı önermiştim.

Tüzün, ‘kuracağımız parti seçime yetişmez’ demişti.

Ben de bunun üzerine ‘bağımsız adaylıklarımızı koyalım’ demiştim.

Şükrü Tüzün bu önerime de hemen itiraz etti ama Erbakan ‘olabilir’ dedi.

Erbakan’ın çevresindekiler onu yanılttılar ve Adalet Partisi’nden aday yapmak istediler. Ben şiddetle karşı çıktım. Erbakan onları dinledi ve Konya’dan milletvekili olmak için Adalet Partisi’ne başvurdu. Süleyman Demirel veto edince, bağımsız adaylıklar üzerinde karar kıldık. Ondan sonra başarılar peş peşe devam etti.

Erbakan’ı şimdi de yanındaki arkadaşları oyalıyor. Oğuzhan Asiltürk, Şevket Kazan ve Recai Kutan gaflet veya hıyanet içinde Erbakan’a vakit kaybettiriyorlar.

İl başkanları toplantısı göstermiştir ki Erbakan partiyi bir gecede kurar ve bir hafta içinde kongre yapar.

Saadet’in kongresini yapmak için uğraşmak sadece zaman kaybetme ve Millî Görüş’ün oyunu yüzde birin altına indirmedir.

 

“Adil Düzen”e sadık tek grup Akevler grubudur.

Erbakan Akevler grubu ile önce bağımsız adaylığını koydu…

Erbakan daha sonra Akevler grubu ile “Adil Düzen”i oluşturdu...

Akevler grubu her zaman ve her dönemde Erbakan’ın yanında oldu.

A. Gül Akevler’den çıktığı halde onu tutmadı, Erbakan’ı tuttu.

O bunu bilmektedir.

Ama o ne yaptı?

Akevler’i daima dışladı.

Akevler aldırmadı; “Adil Düzen”in başarısı için onu desteklemeye devam etti.

 

Erbakan hiç vakit kaybetmeden kendisini terk edenleri terk edip Adil Düzen çalışmalarını aralıksız sürdüren Akevler Ekibi ile yeniden partiyi kurmalıdır. Bu seçimde Meclis’e gireceği büyük ihtimaldir. Dört sene sonra “Adil Düzen” anayasa ekseriyeti ile iktidardır.

Saadet’i ve Numan’ı baş başa bırakmalıdır.

Hatalarını kendi gözü ile görmelidir.

Kaç defa bizim partimiz kapandı. Her seferinde yenisini kurduk. Hepsi eskisinden güçlü olmuştur. Parti bir isimdir. Bizim yanımızda olanlar hep yanımızdadırlar. “Adil Düzen”e karşı olanlar nereye giderlerse gitsinler.

Asıl sorun; ne yapalım da kuracağımız parti eskisi gibi hatalı olmasın.

 

Yeni partiyi nasıl kuracağız?

Erbakan isterse bugün bu partiyi kurabiliriz.

İstemezse bu parti yine kurulacaktır, ne var ki kurulması zaman alacaktır.

a)      Partinin ismi “Adil Düzen Partisi” olacaktır.

b)      Kurucular biz yaşlı Adil Düzenciler olacağız ama parti yönetimini gençlerden kuracağız. Biz yaşlılar parti yönetiminde yer almayacağız. Kırk veya elli yaşını geçenler partinin yönetiminde bulunmayacak.

c)      Biz ilan edeceğiz. Herkes kendisi gelecek, partiye “Adil Düzenciyim” diyen herkes katılacak. Biz seçmeyeceğiz, herkes kendisini seçecektir. Parti kurulmadan önce sandık temsilcileri kendilerini belirleyeceklerdir. Bir yerde birden fazla baş vuranlar olursa onlara kendilerine bir temsilci seçtireceğiz.

d)     Sonra ilçe yönetimlerine kendileri istedikleri kimseleri sıralama usulü ile getirecekler; il yönetimine istedikleri kimseleri getireceklerdir. Onlar da merkez yönetimine istedikleri kimseleri getireceklerdir. Merkezden asla atama yapılmayacak, aday bile gösterilmeyecektir.

e)      Böylece oluşmuş olan Adil Düzen Kurultayı’nda biat usulü ile parti kurucuları belirlenecektir. Bunlar partiyi kuracaklardır.

f)       Genel başkanlar sonra sıralama usulü ile seçilecektir. Genel başkan il başkanlarını atayacak, il yönetimi merkezden atanmayacak. İl başkanları ilçe başkanlarını atayacak, ilçe yönetimi merkezden atanmayacak.

g)      Bundan sonra istişare sistemi oluşturulacak ve “Adil Düzen”in programı ve tüzüğü istişare sistemi ile her zaman yenilenecektir. Son söz merkezde parti başkanının, illerde ila başkanının ve ilçede ilçe başkanının olacaktır.

h)      Başkanların aldıkları kararlara karşı yönetim üyeleri daima hakemlere gidip iptal ettirebileceklerdir.

i)        Milletvekilliği ve diğer görevler için parti merkezi imtihanlar açıp belgeler verecektir. Partide milletvekili adayı olabilmek için bu imtihanı kazanmış olmak gerekir. Milletvekilleri ve meclis üyeliklerinin adayları imtihanı kazananlar arasından il ve ilçe başkanları seçmelidir. Yönetim kurulu üyeleri hakemlere gidip daha layık olan varsa o getirilmelidir.

 

SÜLEYMAN KARAGÜLLE

Yay. Haz.: REŞAT NURİ EROL

www.akevler.org      (0532) 246 68 92

 

 

 

Enerji meselesi

Reşat Nuri EROL

Bundan önceki yazımızda ‘yeni planlar, yeni dengeler’ dedik ve… “Onlar plan yapıyor ama ‘O’ da plan yapıyor ve ‘O’ plan yapanların en hayırlısıdır.” diyerek bitirdik. Detayları merak edenler 11 Ağustos tarihli o yazımıza bakabilirler. Ben sadece sonuç kısmında dile getirdiğim bir gerçeği tekrar hatırlatmış olayım: Sömürü sermayesinin ‘denge planı’ geçmişte olduğu gibi dünyayı ikiye bölmek, onları savaştırmak ve aradan sıyrılıp kendi sömürüsünü sürdürmektir. Her zaman olduğu gibi sermayenin biricik emeli ve hedefi sömürmek ama şimdilik bunu nasıl yapacağını tam bilememekte ama her şeye rağmen planlamalarını sürdürmekte...

Bütün planlamalara rağmen, ‘evdeki hesabın çarşıya uymaması’ gibi sermaye karargahlarında hazırlanan planlar da bazen dünyaya uymuyor. Neden uymuyor? Uymuyor çünkü sermayenin de üzerinde olan bir GÜÇ var ve o gücün Sahibi her şeyi kontrolünde tutuyor; sermayenin yaptıkları da O’nun kontrolünde…

Ne demek istediğimi daha fazla açmamı beklemeyin; ârif olanlar anladı!

***

ABD başta olmak üzere önemli ülkelerdeki ekonomik, siyasi ve sosyal dengeler ülkemizi etkilediğine göre bunları iyi bilmek ve takip etmek zorundayız. Enerji üretimi ve tüketimi insanlığın en önemli sorunu; elbette ülkemizin de. Bu yüzden yüz yıldır ‘petrol savaşları’ oluyor. Irak ve Afganistan bu yüzden işgal edildi. Son zamanlarda Meksika ile ABD kıyıları ile Çin denizinde çevre felaketine dönüşen ‘petrol kirlilikleri’ de bu ‘enerji-petrol savaşları’nın bir sonucu. İran’a yapılan ambargo ve saldırıların sebebi de bu.

Petrol lobileri ve dünyadaki enerji tröstleri ABD’de Obama politikalarına karşı çıkıyorlar. İki taraf çatışma hâlinde. Petrol lobileri petrolün daha uzun süre kullanılabileceği, alternatif enerji kaynaklarına geçişin zamanının gelmediği görüşünde. Diğer taraf ise petrol kullanımının sebebiyet verdiği çevre kirliliği ve diğer zararların etkisini kullanarak alternatif enerjiye geçişin zamanın geldiğini düşünmekte, bu görüşe dayanarak alternatif enerji kaynaklarını ve özellikle nükleer enerjiyi kontrol altına almaya çalışmakta...

İran’ın atom/nükleer enerji faaliyetleri de bu kontrol mekanizmalarının kurulması için fırsat olarak değerlendirilmekte, Türkiye ile Brezilya’nın arabuluculuk çalışmaları engellenmeye çalışılmakta. Birleşmiş Milletler başta olmak üzere bütün uluslar arası kuruluşlar da bu hegemonyaya âlet edilmekte. Neler yapıldığını ibretle izliyoruz…

Şimdiye kadar görülmeyen ve teknoloji bu kadar ilerlemişken meydana gelen bazı kazalar(!) da çevre bilincinin yayılmasına katkıda bulunmakta. Son zamanlarda Meksika, ABD ve Çin kıyılarını ‘çevre felaketi’ boyutunda tehdit eden kazalar ve petrol sızıntıları da tesadüf mü, yoksa başka bir şey mi? İnsanlık bütün bu gelişmeleri dikkatle takip ediyor…

***

SONUÇ: Gelecekte normal petrolün yerini nebati kaynaklı sunî petrol alacak mı? Bu yöndeki çalışmalar, gelişmeler ve üretim ümit verici seviyelerde. İran ve Türkiye başta olmak üzere, dünyadaki önemli ülkeler işbirliği yaparak ve birlikte çalışarak nebati kaynaklı bu petrolün ve diğer alternatif enerjilerin üretimine yönelmelidirler. İnsanlık bu yönde işbirliği yapmalıdır. Likit yağlar petrolden ucuzdur. Likit yağ motorlarını yaparsak sorunumuz çözülür. İnsanlık bütün bunları yapacak teknolojik ve ekonomik güce ulaşmış bulunmakta. Bir zamanlar Türkiye’yi de etkileyen Rusya’daki Çernobil faciası düşünüldüğünde, atom enerjisi ne kadar sağlıklı bir enerjidir diye düşünmek gerekiyor. O kadar sağlıklı ve tehlikesiz alternatif enerji kaynakları vardır ki, atom enerjisine gerek yoktur. İnsanlık düşmanı atom bombası ise tamamen yok edilmelidir. Atom atana biz atom atmayız, orasını işgal ederiz; atom bombasını kullananı ise insanlık olarak yok ederiz.

 

 

Ekonomik sistem topallıyor

Reşat Nuri EROL

Bundan önceki kısa yazımızda kısaca ne dedik? ‘Ekonomik sitem çöktü; alternatifi biliyorsunuz: Adil Düzen, Adil Ekonomik Düzen.’ Ancak, bu alternatifi bilmenin bir de bedeli var: ‘Adil Düzen’i öğrenmek, anlamak, kavramak ve örnek olarak uygulamak.

Özellikle ‘örnek olarak uygulamak’ dediğimizde ne anlamalıyız?

Demem odur ki; halk anlatılandan ziyade gözüyle gördüğüne inanır. Öyleyse, bir an önce alternatif örnek uygulamalar bir an önce başlamalı. Dün ve bugün asıl anlatmak istediğim ve ana mesajım budur, gerisi teferruat; ama biz bazı gerçeklerin iyi anlaşılması için yine de ‘teşhis’ anlamında  ‘teferruat’ üzerinde durmaya devam edelim…

*

Yaşadığımız global kriz, ekonomik modellerin, özellikle de ekonometrik modellemelerin neredeyse tamamen değerini yitirdiğini gösteriyor.

-Dünyadaki her ülkenin bir Merkez Bankası var. En gelişmiş ülkelerdekiler dahil tüm Merkez Bankaları bu krizde hata yaptı. Neredeyse hepsi krizi öngöremedi ve krizi önlemeye yönelik tedbirler alamadı. Uluslararası ekonomiyi yönlendirmeye soyunan IMF sınıfta kaldı. En övündükleri ülke olan Türkiye’de bile, önce Merkez Bankası politikalarını tenkit edip; daha sonra da tenkit ettikleri politikaları Merkez Bankası’na önermek zorunda kaldılar.

-Yanlış politikalar uygulayan yalnız Merkez Bankaları ve IMF gibi uluslararası kuruluşlar değil. Artık geleneksel ekonomi teorileri ve ekonometrik modeller ülke büyümelerindeki devamlılığı, krizlerin önlenmesi için neler yapılacağını, piyasaların hangi yönde hareket edeceğini açıklayamıyor. Kısacası, ekonomi teorileri, ekonomilerin nasıl çalıştığını izah etmekten uzak kalmış durumda.

-Ekonomi politikalarının, ülkelerin büyümeleri, işsizliğin yok olması, insanlara daha iyi olanaklar sağlanması, özetle insanların mutlu olması için uğraşması gerekir. Oysa, günümüzün ekonomi politika ve programları, “enflasyon hedeflemesi”, “mâli kural” konulması, “kur hedeflemesi”, “sıkı para politikası” gibi cilalı ve göstermelik tedbirler alınmasıyla uğraşıyor. Ekonomi bilimi! ve ekonomistler, maalesef kredi darboğazların nasıl aşılacağı ve günümüzün en şeffaf kurumları olan Merkez Bankalarının nasıl olup da yanlış istikametlere yönelebildikleri konularını incelemiyor. “Stres raporları” gibi göstermelik raporlamalarla sistemler kurtarılmaya çalışılıyor. Devletler hiç bir zaman kendilerini reel sektörün yerine koyamıyor...

*

Yazının ‘ekonomik sistem topallıyor’ başlığı dahil, benim ‘teferruat’ dediğim yukarıdaki ‘teşhis ve tesbitler’, ülkemizdeki önemli bir eski bürokrat (eski İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Başkanı, eski TC Merkez Bankası Başkanı, eski Milletvekili ve Devlet Bakanı) ve iki önemli gazetemizde yazdıktan sonra şimdi üçüncü gazetede ekonomi yazarına ait. Tesbit ve teşhis de önemlidir, çünkü ‘teşhis’ olmadan ‘tedavi’ yani en başta anlattığım ‘Adil Düzen ve Adil Ekonomik Düzen’ olmaz. İsmini şimdilik ‘sürpriz’ olsun diye sakladığım eski bürokrat, siyaset adamı ve ekonomi yazarının çok önemsediğim teşhis ve tesbitleri bitmedi, devam edecek…

 

 

Ekonomik sistem topallıyor - 2

Reşat Nuri EROL

Bizim için önemli olan ekonomik hastalıkların/sorunların tedavisidir/çözümüdür ve ‘tedavi’ yoluna girmek için her şeyden önce ‘teşhis’ önemlidir. ‘Ekonomik sistem topallıyor’ başlıklı yazılarımın amacı da budur, teşhistir; çünkü teşhis olmadan tedavi olmaz. Bugün, bir önceki yazıda kaldığım yerden ‘devam’ edecektim, yine öyle yapacağım ama araya ‘minik bir haber’ sıkıştırıp devam edeceğim. Bu minik ‘haber/yorum’da ne demek istediğimin daha iyi anlaşılması için bundan önceki ‘banka-faiz-para’ merkezli ‘İki haber, iki yorum’ (6.8.2010) ve ‘Kazıklı PARA!’ (10.8.2010) başlıklı iki yazıma göz atılsa iyi olur.

Minik haber şöyle: İş Bankası’nın 2010 yılı ilk 6 aylık verileri yayınlandı. Bu dönemde 1 milyar 802 milyon lira net kâr elde eden kurum, kârını geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 31 oranında arttırdı! Kredilerini (elbette FAİZLİ kredilerini) de yüzde 18 oranında arttırarak 57 milyar TL’ye yükselten kurum, böylece sektörün en çok (FAİZLİ) kredi veren bankası konumuna geldi... Mevduat alanında özel bankalar arasındaki liderlik ünvanını da pekiştiren ve 80 milyar TL’nin üstünde bir (FAİZLİ) mevduat hacmine ulaşan banka, ikinci çeyrekte şube sayısını 1.119’a, personel sayısını ise 23 bin 665’e yükseltirken, şube sayısı ve istihdamda özel bankalar arasındaki liderliğini sürdürdü.

Minik haberin finali şöyle: Türkiye İş Bankası Genel Müdürü Ersin Özince, yılın ilk yarısına ilişkin sonuçlarla ilgili yaptığı açıklamada, bu YÜKSEK BÜYÜME performansını gerçekleştirirken bankanın FAİZ GETİRİLİ AKTİFLERİNİ ARTIRMAYA DEVAM ETTİĞİNİ ve bankanın BÜYÜMENİN yanında KÂRLILIKTA da memnuniyet verici sonuçlar elde ettiğini söyledi.

***

Minik haber bu kadar! Minik yorumum da kısa olacak (detaylı yorum isteyenler, yukarıda andığım iki yazıya bakabilir): Bizim FAİZ tanımımız neydi? Bir taraf kazanıp fahiş (özellikle faiz) kâr ediyorken, bir taraf kaybediyorsa, bu ‘FAİZ’dir.

YORUM niyetine minik haberdeki ince ayrıntılara dikkat!

-Hep kazanan, kâr eden, büyüyen kim: BANKA/lar!

-Hep kaybeden, zarar eden, küçülen kim: H A L K !

***

Biz yine ‘ekonomik sistem topallıyor’ konumuza kaldığımız yerden devam edelim.

BORÇ STOKU VE FAİZE DİKKAT!

-Ekonomik mekanizmalar eskisi gibi işlemiyor. Örneğin, yaşanılan global krizin çıkış nedeni, kredilerin anormal biçimde arttırılarak reel sektörün aşırı borçlandırılması idi. Sonunda, ekonomik dalga tersine dönünce, özel sektörü ve bankaları kurtarmak adına devletlerden yardım istendi. Yani, fatura HALKA kesildi. Devletten yardım istenmesi durumu, 2000 krizinde bizim de başımıza gelmişti. Serbest piyasa ekonomisi ve liberal prensipler uyguladıklarını söyleyen hükümetler ve Merkez Bankaları, giderek kendilerini sosyalist uygulamalar içinde buldular.

-Artık, ekonomi dünyasında bakılması gereken en önemli veri, “borç stoku” hâline geldi. Yalnız reel sektörün ve bankaların değil, hükümetlerin de borç stokları çok önemli. Osmanlı Devleti’ni Avrupa’nın hasta adamı” yapan borçlanma batağına şimdi Avrupa ülkelerinin neredeyse tümü ve ABD de saplanmış durumda.

-Yalnız, borcun büyüklüğü değil, ödenen faiz yüksekliği de ülkelerin ve şirketlerin geleceğini şekillendirecek. Bu nedenle, Avrupa ülkeleri öncelikle, borcun miktarını değil, faizini sorguluyor.

-“Kur’an”daki faizi günah sayan hükümler bu nedenle konulmuş, sanki. Merkez Bankalarının ve ekonomi otoritelerinin öncelikle bu konuya eğilmeleri gerekiyor.

Ne dersiniz; bu tesbit ve teşhisler özellikle HALK açısından çok önemli değil mi?

Öyleyse bitmedi, devam edecek…

 

 

Ekonomik sistem topallıyor - 3

Reşat Nuri EROL

Bugünkü ‘Ekonomik sistem topallıyor’ faslını kısa kesecek, bu köşenin günlük hacmi nisbetinde yazılması gerekenleri yazdıktan sonra, müsaadelerinizle memleketlerimin bulunduğu kısa bir ‘Balkan’ faslına geçeceğim. Önce ekonomik sistem sorunları:

Yaşadığımız global kriz, ekonomik modellerin, özellikle de ekonometrik modellemelerin neredeyse tamamen değerini yitirdiğini gösteriyor.

- En gelişmiş ülkelerdekiler dâhil tüm Merkez Bankaları, bu krizde hata yaptı. Neredeyse hepsi krizi öngöremedi ve krizi önlemeye yönelik tedbirler alamadı.

- Geleneksel ekonomi teorileri ve ekonometrik modeller ülke büyümelerindeki devamlılığı, krizlerin önlenmesi için neler yapılacağını, piyasaların hangi yönde hareket edeceğini açıklayamıyor.

- Günümüzün ekonomi politika ve programları, “enflasyon hedeflemesi”, “mali kural” konulması, “kur hedeflemesi”, “sıkı para politikası”, “stres raporları” gibi cilalı ve göstermelik tedbirler alınmasıyla uğraşıyor. Ekonomistler, kredi darboğazlarının nasıl aşılacağı ve günümüzün Merkez Bankalarının nasıl olup da yanlış istikametlere yönelebildikleri konularını incelemiyor.

- Ekonomik krizde, dalga tersine dönünce, özel sektörü ve bankaları kurtarmak adına devletlerden yardım istendi. Liberal prensipler uyguladıklarını söyleyen hükümetler, kendilerini sosyalist uygulamalar içinde buldular.

- Artık, ekonomi dünyasında bakılması gereken en önemli veri, “borç stoku” hâline geldi. Yalnız, borcun büyüklüğü değil, ödenen faiz yüksekliği de ülkelerin ve şirketlerin geleceğini şekillendirecek.

- Tüm gelişmekte olan ülkelerde uygulattırılan politikalar birbirine benziyor. Paraların değerli tutulması sayesinde bol ithalat yapılıyor. Sonuçta, enflasyon düşüyor, hükümetler daha fazla oy alıyor. Ama, üretim gücünü ve dışa bağımlılığı düşünen yok.

‘Ekonomik sistem topallıyor’ faslı bugünlük bu kadar; son bir yazıyla bitireceğim.

***

Bilenler bilir, bundan önce Millî Gazete’de birkaç yıl ‘dış politika’ yazıları yazdım ve zaman zaman -biraz da bir Balkanlı olmanın etkisiyle- bu bölgedeki sorunları yazdım. Akif Emre’nin bugünkü “Makedonya’dan yükselen çığlık” yazısı beni tekrar o günlere götürdü. Memleketlerim Kosova, (Arnavutluk,) Sancak, Karadağ ve Bosna ile hanımımın memleketi Makedonya’daki Müslümanların ekonomik, siyasi ve sosyal durumları perişan. Bu perişanlığı Kosova’da 120 hane oluşturan yakın akrabalarım ile diğer Balkan ülkelerindeki yakın akraba ve arkadaşlarımdan zaman zaman gelen çığlık veya feryatlardan biliyorum.

Son çığlık/feryat Makedonya’dan gelmiş. Akif Emre diyor ki; “Kosova’daki seküler Arnavut milliyetçiliğine, Arnavutluk’taki Müslümanların dinini değiştirmeye azmetmiş Vatikan politikalarına, Makedonya’daki asimilasyon politikalarına gözlerinizi kaparsanız tam bir romantizm yaşayabilirsiniz.” Sonra sözü Makedonya’dan gelen feryatnameye bırakıyor:

“ (...) Burada son bir kaç sene içinde çok yenilikler oldu, ancak bizim Müslüman Türkler bu yenilikleri kendi lehine kullanamıyorlar maalesef. Bir ayrılık, gayrilik almış gidiyor… Gençlerde Makedonların yaşantısına, adetlerine, diline özentiler... Gördüğüm şeyler karşısında bir şeyler yapmalı, bir yerden başlamalı diye düşünerek size bunları yazıyorum… / Müslümanlar Türk, Arnavut, Boşnak bir araya gelmesin diye çeşit türlü kirli oyunlar oynanıyor. Gizliden gizliye göç ettirme siyaseti mevcut. Sanki bu devlet sadece Makedonların, başkasına burada yer yok. Bunları Türkiye’de bazı kişilere anlattığınız vakit siz suçlu oluyorsunuz! (...)”

Feryatname uzun, benimse yerim bu kadar! Daha fazlasını merak ediyorsanız, Akif Emre’nin 17 Ağustos 2010 tarihli (Yeni Şafak) yazısına bakabilirsiniz.

 

 

Topallayan ekonomide neler yapılmalı?

Reşat Nuri EROL

Bu makaleler silsilesi, ‘Ekonomik sistem çöktü; alternatifi biliyorsunuz’ yazısı (8 Ağustos) ile başladı ve üç tane ‘Ekonomik sistem topallıyor’ yazısı ile devam etti. Tamam, bize göre ‘ekonomik sistem çökmüş’ durumda, biraz iyimser olanlara göre ‘ekonomik sistem topallıyor’ da; sadede gelelim ve ‘neler yapılması gerektiği’ üzerinde duralım.

Bize göre tek çare ve çözüm var: Adil Ekonomik Düzen.

Adil Ekonomik Düzen”in ne olduğu ve nasıl olması gerektiği ile ilgili olarak bu köşede yüzlerce makale yazdım; birileri, ilgililer, yetkililer uyanıncaya kadar da yazmaya devam edeceğim, inşaallah... Ancak, yine bize göre “zalim düzen”den “Adil Düzen”e geçiş döneminde bulunuyoruz ve bu dönemde de iyimserlere göre yapılabilecekler vardır. Önceki yazılarımdaki ‘tesbit ve teşhisler’den sonra, bugünkü yazımda, bu kritik geçiş döneminde iyimserlere göre ‘neler yapılması gerektiği’ meselesi üzerinde duralım.

***

Topallayan ekonomide neler yapılmalı?

- Ekonomik dalgalanmayı esas alan ve bu sırada gerçekleşmesi beklenen her bir sonucun birbirlerinden bağımsız zaman aralıkları ile gerçekleşebileceğini veya hiç gerçekleşemeyebileceğini öngören, yeni bir ekonomik model üzerinde çalışılmalı.

- Bizde, Merkez Bankamız için yapıldığı gibi, tek bir kurumu olan bitenin sorumlusu olarak göstermekten vazgeçilmeli. Sorunların uluslararası ve ulusal tüm ekonomik birimleri ilgilendirdiği göz ardı edilmemeli.

- Hükümet harcamaları, neredeyse tüm ülkelerde büyüme oranının ve vergi gelirlerinin artış oranlarının üzerinde artıyor. Kısacası, dünya ekonomileri içinden çıkılmaz bir borç sarmalına sürükleniyor. Diğer hedefleri bir tarafa bırakıp, devlet ve reel sektör, “borç” sorununun nasıl çözüleceği üzerine bir ekonomik model geliştirilmeli.

- Krizden etkilenen tüm ülkelerde vergiler kaçınılmaz olarak artacak. Bu oluşuma bir de artan ve alınan borçlar geri ödenirken büyütülecek olan likidite eklenirse, uluslararası enflasyonist bir baskı oluşacak. Bu nedenle, devletler ve şirketler için, “vergi yönetimi” ve “borç yönetimi” öncelikle ele alınmalı.

- Krizden çıkış stratejisinin bir parçası olarak ABD, ülke rezervlerinin artırılmasını istiyor. Çünkü, bizim rezerv artışımız (rezervlerin çok önemli bölümünün ABD’de tutulmuş olması nedeniyle), ABD’ye verilmiş “faizsiz borç” anlamı taşıyor. Yoksa, amaç Merkez Bankamızın döviz alması sayesinde ihracatımızın desteklenmesi değil. Bu nedenle de, döviz fiyatını yükseltici büyüklükte bir alım yapılamıyor…

- Bu durumda, Hazine’nin ve reel sektörün “BORÇLANMA FAİZİ” önemli oluyor. Merkez Bankamız ve Hazinemiz bu konuya çok önem verip, faizleri “sıfır”a yaklaştıracak tedbirler üzerinde çalışmalı.

***

İlk yazımda yazmıştım; ‘ekonomik sistem topallıyor’ başlığı dahil, ‘teşhis ve tesbitler’ ülkemizdeki önemli bir eski bürokrat, eski bakan, eski TCMB Başkanı ve ekonomi yazarına aittir demiş, ismini ‘sürpriz’ olsun diye saklamıştım. Bu önemli teşhisler Yaman Törüner’e ait. Yaman Törüner Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat ve Maliye Bölümü’nü bitirdi; Merkez Bankası Londra Temsilci Yardımcılığı, Emisyon Genel Müdür Yardımcılığı, Para Piyasaları ve Fon Yönetimi Genel Müdürlüğü, İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Başkanlığı, Merkez Bankası Başkanlığı, DYP’den 20. dönem milletvekilliği ile Devlet Bakanlığı yaptı. Akşam ve Sabah gazetelerinde yazdıktan sonra, hâlen Milliyet gazetesinde yazmakta, ayrıca ülkemizdeki büyük bir bankada yönetim kurulu üyesi bulunmakta... Ne diyelim; sadece bize değil, bu kadar bilgi ve tecrübesi olan birine, ümit edilir ki ilgililer ve yetkililer insanımızın hayrına kulak verir, inşaallah…

 

 

 

 






Tüm Seminerler
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1130
En'âm Suresi Tefsiri 77-79. Ayetler
21.08.2021 3488 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1129
En'âm Suresi Tefsiri 74-76. Ayetler
14.08.2021 2677 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1128
En'âm Suresi Tefsiri 72-73. Ayetler
7.08.2021 2651 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1127
En'âm Suresi Tefsiri 71. Ayet
31.07.2021 2166 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1126
En'âm Suresi Tefsiri 66-70. Ayetler
24.07.2021 2542 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1125
En'âm Suresi Tefsiri 61-65. Ayetler
17.07.2021 2565 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1124
En'âm Suresi Tefsiri 52-55. Ayetler
10.07.2021 2300 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1123
En'âm Suresi Tefsiri 45-51. Ayetler
3.07.2021 2190 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1122
En'âm Suresi Tefsiri 40-44. Ayetler
26.06.2021 2204 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1121
En'âm Suresi Tefsiri 35-39. Ayetler
19.06.2021 2617 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1120
En'âm Suresi Tefsiri 31-34. Ayetler
12.06.2021 2496 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1119
En'âm Suresi Tefsiri 26-30. Ayetler
5.06.2021 2005 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1118
En'âm Suresi Tefsiri 20-25. Ayetler
29.05.2021 2362 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1117
En'âm Suresi Tefsiri 13-19. Ayetler
22.05.2021 2311 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1116
En'âm Suresi Tefsiri 7-12. Ayetler
15.05.2021 2458 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1115
En'âm Suresi Tefsiri 1-6. Ayetler
8.05.2021 2459 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1114
Kasas Suresi Tefsiri 86-88. Ayetler
1.05.2021 2278 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1113
Kasas Suresi Tefsiri 83-85. Ayetler
24.04.2021 2455 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1112
Kasas Suresi Tefsiri 79-82. Ayetler
17.04.2021 2416 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1111
Kasas Suresi Tefsiri 76-78. Ayetler
10.04.2021 2630 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1110
Kasas Suresi Tefsiri 72-75. Ayetler
3.04.2021 2458 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1109
Kasas Suresi Tefsiri 68-71. Ayetler
27.03.2021 3066 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1108
Kasas Suresi Tefsiri 61-67. Ayetler
20.03.2021 2689 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1107
Kasas Suresi Tefsiri 57-60. Ayetler
13.03.2021 3009 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1106
Kasas Suresi Tefsiri 52-56. Ayetler
6.03.2021 2684 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1105
Kasas Suresi Tefsiri 47-51. Ayetler
27.02.2021 2765 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1104
Kasas Suresi Tefsiri 43-46. Ayetler
20.02.2021 2972 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1103
Kasas Suresi Tefsiri 38-42. Ayetler
13.02.2021 3162 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1102
Kasas Suresi Tefsiri 33-37. Ayetler
6.02.2021 3048 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1101
Kasas Suresi Tefsiri 29-32. Ayetler
30.01.2021 3448 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1100
Kasas Suresi Tefsiri 26-28. Ayetler
23.01.2021 5510 Okunma
4 Yorum 28.02.2021 11:05
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1099
Kasas Suresi Tefsiri 21-25. Ayetler
16.01.2021 3570 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1098
Kasas Suresi Tefsiri 16-20. Ayetler
9.01.2021 3096 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1097
Kasas Suresi Tefsiri 12-15. Ayetler
2.01.2021 3885 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1096
Kasas Suresi Tefsiri 7-11. Ayetler
26.12.2020 3736 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1095
Kasas Suresi Tefsiri 1-6. Ayetler
19.12.2020 3443 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1094
Neml Suresi Tefsiri 89-93. Ayetler
12.12.2020 3896 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1093
Neml Suresi Tefsiri 83-88. Ayetler
5.12.2020 3853 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1092
Neml Suresi Tefsiri 76-82. Ayetler
28.11.2020 4134 Okunma
1 Yorum 29.11.2020 17:15
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1091
Neml Suresi Tefsiri 67-75. Ayetler
21.11.2020 4667 Okunma
1 Yorum 26.11.2020 17:07
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1090
Neml Suresi Tefsiri 63-66. Ayetler
14.11.2020 3037 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1089
Neml Suresi Tefsiri 59-62. Ayetler
7.11.2020 3139 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1088
Neml Suresi Tefsiri 54-58. Ayetler
31.10.2020 3986 Okunma
1 Yorum 03.11.2020 17:20
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1087
Neml Suresi Tefsiri 45-53. Ayetler
24.10.2020 3870 Okunma
1 Yorum 24.10.2020 22:54
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1086
Neml Suresi Tefsiri 41-44. Ayetler
17.10.2020 2882 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1085
Neml Suresi Tefsiri 36-40. Ayetler
10.10.2020 2969 Okunma
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1084
Neml Suresi Tefsiri 27-35. Ayetler
3.10.2020 3975 Okunma
2 Yorum 11.10.2020 20:33
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1083
Neml Suresi Tefsiri 20-26. Ayetler
26.09.2020 7762 Okunma
5 Yorum 03.10.2020 19:37
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1082
Neml Suresi Tefsiri 15-19. Ayetler
19.09.2020 5643 Okunma
3 Yorum 03.10.2020 18:51
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1081
Neml Suresi Tefsiri 12-14. Ayetler
12.09.2020 4197 Okunma
2 Yorum 13.09.2020 15:00
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1080
Neml Suresi Tefsiri 7-11. Ayetler
5.09.2020 3599 Okunma
2 Yorum 06.09.2020 15:55
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1079
Neml Suresi Tefsiri 1-6. Ayetler
29.08.2020 3740 Okunma
2 Yorum 30.08.2020 20:43
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1078
Şuara Suresi Tefsiri 224-227. Ayetler
22.08.2020 4760 Okunma
3 Yorum 23.08.2020 21:17
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1077
Şuara Suresi Tefsiri 213-223. Ayetler
15.08.2020 4478 Okunma
4 Yorum 16.08.2020 18:26
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1076
Şuara Suresi Tefsiri 203-212. Ayetler
8.08.2020 4770 Okunma
6 Yorum 09.08.2020 19:55
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1075
Şuara Suresi Tefsiri 192-202. Ayetler
1.08.2020 4690 Okunma
5 Yorum 06.08.2020 19:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1074
Şuara Suresi Tefsiri 176-191. Ayetler
25.07.2020 4846 Okunma
3 Yorum 26.07.2020 16:16
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1073
Şuara Suresi Tefsiri 160-175. Ayetler
18.07.2020 4572 Okunma
3 Yorum 20.07.2020 11:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1072
Şuara Suresi Tefsiri 141-159. Ayetler
11.07.2020 3420 Okunma
2 Yorum 12.07.2020 15:51
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1071
Şuara Suresi Tefsiri 123-140. Ayetler
4.07.2020 4494 Okunma
3 Yorum 11.07.2020 03:35
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1070
Şuara Suresi Tefsiri 105-122. Ayetler
27.06.2020 3646 Okunma
2 Yorum 28.06.2020 18:12
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1069
Şuara Suresi Tefsiri 92-104. Ayetler
20.06.2020 5198 Okunma
4 Yorum 21.06.2020 19:07
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1068
Şuara Suresi Tefsiri 83-91. Ayetler
13.06.2020 3874 Okunma
1 Yorum 14.06.2020 16:25
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1067
Şuara Suresi Tefsiri 69-82. Ayetler
6.06.2020 5185 Okunma
3 Yorum 08.06.2020 14:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1066
Şuara Suresi Tefsiri 53-68. Ayetler
30.05.2020 5047 Okunma
3 Yorum 31.05.2020 16:53
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1065
Şuara Suresi Tefsiri 45-52. Ayetler
23.05.2020 4958 Okunma
3 Yorum 29.05.2020 18:08
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1064
Şuara Suresi Tefsiri 34-44. Ayetler
16.05.2020 3565 Okunma
1 Yorum 17.05.2020 15:50
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1063
Şuara Suresi Tefsiri 23-33. Ayetler
9.05.2020 3496 Okunma
1 Yorum 10.05.2020 08:19
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1062
Şuara Suresi Tefsiri 10-22. Ayetler
2.05.2020 3707 Okunma
2 Yorum 13.05.2020 21:45
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1061
Şuara Suresi Tefsiri 1-9. Ayetler
25.04.2020 5194 Okunma
2 Yorum 14.05.2020 18:52
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1060
Furkan Suresi Tefsiri 73-77. Ayetler
18.04.2020 4224 Okunma
2 Yorum 15.05.2020 16:45
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1059
Furkan Suresi Tefsiri 68-72. Ayetler
11.04.2020 5456 Okunma
3 Yorum 16.05.2020 16:02
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1058
Furkan Suresi Tefsiri 60-67. Ayetler
4.04.2020 4104 Okunma
2 Yorum 18.05.2020 16:53
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1057
Furkan Suresi Tefsiri 53-59. Ayetler
28.03.2020 5292 Okunma
5 Yorum 19.05.2020 16:27
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1056
Furkan Suresi Tefsiri 45-52. Ayetler
21.03.2020 4489 Okunma
2 Yorum 20.05.2020 16:21
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1055
Furkan Suresi Tefsiri 41-44. Ayetler
14.03.2020 4444 Okunma
2 Yorum 21.05.2020 16:36
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1054
Furkan Suresi Tefsiri 35-40. Ayetler
7.03.2020 4597 Okunma
2 Yorum 22.05.2020 16:05
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1053
Furkan Suresi Tefsiri 30-34. Ayetler
29.02.2020 4790 Okunma
2 Yorum 23.05.2020 15:57
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1052
Furkan Suresi Tefsiri 21-29. Ayetler
22.02.2020 5345 Okunma
3 Yorum 24.05.2020 16:54
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1051
Furkan Suresi Tefsiri 17-20. Ayetler
15.02.2020 4134 Okunma
2 Yorum 30.05.2020 17:45
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1050
Furkan Suresi Tefsiri 10-16. Ayetler
8.02.2020 5283 Okunma
2 Yorum 09.02.2020 11:38
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1049
Furkan Suresi Tefsiri 4-9. Ayetler
1.02.2020 4548 Okunma
1 Yorum 03.02.2020 07:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1048
Furkan Suresi Tefsiri 1-3. Ayetler
25.01.2020 3864 Okunma
1 Yorum 26.01.2020 06:07
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1047
Nur Suresi Tefsiri 62-64. Ayetler
18.01.2020 4413 Okunma
1 Yorum 25.01.2020 07:13
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1046
Nur Suresi Tefsiri 61. Ayet
11.01.2020 4615 Okunma
1 Yorum 13.01.2020 08:24
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1045
Nur Suresi Tefsiri 58-60. Ayetler
4.01.2020 4147 Okunma
1 Yorum 05.01.2020 08:14
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1044
Nur Suresi Tefsiri 53-57. Ayetler
28.12.2019 4121 Okunma
1 Yorum 30.12.2019 08:51
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1043
Nur Suresi Tefsiri 47-52. Ayetler
21.12.2019 4105 Okunma
1 Yorum 22.12.2019 23:13
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1042
Nur Suresi Tefsiri 43-46. Ayetler
14.12.2019 4560 Okunma
1 Yorum 17.12.2019 07:14
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1041
Nur Suresi Tefsiri 39-42. Ayetler
7.12.2019 5673 Okunma
2 Yorum 09.02.2020 00:42
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1040
Nur Suresi Tefsiri 35-38. Ayetler
30.11.2019 9865 Okunma
2 Yorum 03.12.2019 13:53
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1039
Nur Suresi Tefsiri 32-34. Ayetler
23.11.2019 4675 Okunma
1 Yorum 24.11.2019 08:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1038
Nur Suresi Tefsiri 30-31. Ayetler
16.11.2019 3726 Okunma
1 Yorum 19.11.2019 12:31
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1037
Nur Suresi Tefsiri 27-29. Ayetler
9.11.2019 3876 Okunma
1 Yorum 10.11.2019 05:24
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1036
Nur Suresi Tefsiri 23-26. Ayetler
2.11.2019 3369 Okunma
1 Yorum 03.11.2019 07:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1035
Nur Suresi Tefsiri 19-22. Ayetler
26.10.2019 3405 Okunma
1 Yorum 28.10.2019 13:15
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1034
Nur Suresi Tefsiri 12-18. Ayetler
19.10.2019 3762 Okunma
1 Yorum 20.10.2019 10:50
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1033
Nur Suresi Tefsiri 6-11. Ayetler
12.10.2019 5727 Okunma
2 Yorum 16.10.2019 14:52
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1032
Nur Suresi Tefsiri 1-5. Ayetler
5.10.2019 4265 Okunma
1 Yorum 06.10.2019 23:25
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1031
Müminun Suresi Tefsiri 111-118. Ayetler
28.09.2019 3462 Okunma
1 Yorum 30.09.2019 10:50


© 2025 - Akevler