Selamun aleykum. Soruma başlamadan önce şunu bilmenizi isterim. Kafam o kadar karışık ki, ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum. Ve elimden tutan biri yok diye, bazen Allah bana neden bir yol göstermiyor, bir işaret, bir rüya -ne olursa olsun- sadece bir ipucu yeter deyip tekrarlıyorum. Sonuç olarak elim yine bomboş. Ve bu yüzden Allah beni sevmiyor galiba diye düşünüyorum. İşlediğim günahlardan ötürü olsa diyerek kendimi çok kötü biri olarak görüyorum. Ben hayatımda boş bir adam olmak istemiyorum. Hep bir şeyler yapmak istiyorum. Bir şeyler ama büyük işler. Sadece Allah için yapmak istediğim şeyler var. Sırf niyetim Allah rızası olduğu için size başvurdum. Şimdi, yalnızca Ortadoğu’yu ele almak yanlış olur. Dünyayı yöneten insanların Yahudiler olduğu bilhassa ortada. Askeri, ekonomi, siyasi konular gibi sayılacak birçok şeyin başında geliyorlar. Bu insanlar ki -bunlara insan demek ne kadar doğrudur, bilemiyorum- çocukları, anneleri, babaları katlediyorlar. Yalnızca Filistin olarak söylemiyorum, bugün Irak, Suriye, Mısır gibi yerlerin hepsinde bunların parmağı var. Zalimler zulmediyor ve ben izliyorum. Böylece kendimi Hazreti Ali’nin dediği gibi dilsiz şeytan hissediyorum. Sayın hocam, Yahudilerin yok olacağı Kur’an-ı Kerim’de yazıyor, biz bu hükmün yerine gelmesinde bir rol oynayabilir miyiz? Sırf Allah için gidip yılanın başını kesmek yani onları öldürmek ne kadar doğrudur? Burada elimiz kolumuz bağlı mı bekleyeceğiz? Bir insan öldüren bütün insanlığı öldürmüş gibi olurmuş. Eee, o zaman ne yapacağız? Uzun lafın kısası, bu kafirleri tek tek öldürmek doğru mudur?

Aleyküm selam.

Bismillâhirrahmânirrahîm.

Sevgili kardeşim. Senin o dediğin zulümleri insanlara, Müslümanlara bizatihi yapanlar var ya, işte o işleri bizzat yapanların ele geçirilip tek tek münasip şekilde icaplarına bakılması elbette gerekmektedir. Lakin, bizzat bu işleri ve zulümleri yapmamış olanların yapanlardan ayrılması lazımdır. Şimdi Yahudiler bir millettir. Herkes de ayrı birer millettir. “Hiç kimse başkasının günahını yüklenmez” ayetinin hükmüne göre, zalimlerin ve günahkarların zulümlerini ve günahlarını başkalarına yüklememek lazımdır. Onların suçlarının cezasını başkalarına çektirmemek lazımdır. Bu en önemli meseledir.

Diğer bir önemli mesele ise, ihkâk-ı hakk olmamasıdır. Yani, devletin ve hukukun vermesi gereken bir cezayı kişinin kendisi veremez. Yoksa herkes kendi cezasını kendisi vermeye kalksa dünyada düzen kalmayacaktır. Bundan zinhar kaçınmak lazımdır. Hazreti Ali’nin savaşta öldürmek üzere olduğu kimsenin kendisinin yüzüne tükürmesi üzerine öldürmekten vazgeçmesini unutmamak lazımdır. Bunun sebebini şöyle açıklamıştır. Seni Allah için öldürecektim ama sen tükürdükten sonra işe nefsim karıştığından dolayı bunu yapamazdım. İhkâk-ı hakk mevzusu ise zaten insanların nefislerinin işe karışmasından doğmaktadır. Yanlış ve meşru olmayan bir yol olacaktır.

Sizin böyle aşkın duygulara sahip olmanız muhtemelen imanınızın kemalinden olabileceği gibi, belki de -zikrettiğiniz gibi- işlediğiniz günahların ağırlığı altında ezilmenizden dolayı da olabilir. Yani, kendinizi öylesine günahkar hissediyorsunuz veya bunu biliyorsunuz ki, acaba ne yapsam da kendimi Allah’a affettirebilsem diyorsunuz. Bu psikolojiyi gayet iyi biliyoruz. Önceden günahlara bulaşmış bir hayat yaşayan ve sonradan dine dönüş yapanların neden taassup içinde katı bir tavır-tutum sergilediklerini çok iyi anlatmaktadır. Müsterih olunuz. Mütevazi, sakin ve tutarlı bir İslami hayat yaşamak en doğrusu olacaktır. Önünüze gelen bütün zalimleri teker teker sizin öldürmenize gerek yoktur. Toplumsal hadiseler zaten Allah’ın tayin ettiği istikamette akacaktır, kulların bunlara müdahalesi bile olamayacaktır. Bize düşen şey, dine uygun ve tutarlıca yaşamak olacaktır. Kendi toplumumuzun ıslahı yolunda müspet hareket içinde çalışmak ve yaşamak en doğru olanıdır. Hamdolsun, ülkemizin gidişatı güzeldir, buna katkıda bulunmamız lazımdır. Selametle kalınız...