16 yaşındayım. Uzun süredir İslam’la alakamı kesmiştim kapalı olmama rağmen. İçki içiyordum, namaz kılmıyordum, erkeklerle konuşuyordum ama fiziki bir ilişkim olmamıştı. Bir erkek arkadaşım oldu. İlk buluşmamdı ve kötü günahları işledik. Ben çok pişman oldum ve ondan ayrılma kararı aldım. Namazıma başladım. Benden ayrılmak istemiyordu, bir şekilde ikna ettim. Çok kötü oldum çünkü ben evleneceğim birinin ilk olmasını istiyordum. (Bu asırda sadece birlikte olmayı ilk zannediyorlar) İçim huzurla doldu, sıkıntılı dönemlerimi atlattım. Ancak o mesaj attı, tekrar buluşmak istiyordu. Ben ona günahtan, haramdan bahsettim ama dinlemiyor. Küçük bir ilçede oturuyor. Bir erkek yapınca adı çıkmıyor ama kız için aynı şey gerekli olmuyor. Söyler mi etrafta diye düşünmeden edemiyorum ve korkuyorum. Ailemin konuşmasını sağlayayım diyorum ama beni böyle bir kız olarak bilirlerse çok kötü olurum. Kendimi bilmeyerek, nasıl olduğunu anlamadan bir günaha bulaştım. Sizce ne yapmalıyım?

Zina yapan kimseler için öncelikli ve tek çözüm onların birbiriyle evlenmesi ve evlendirilmesidir. Madem ki zina yapacak kadar birbirinizden hoşlandınız, o halde bu beraberliğinizi bir ömür boyu sürdürmeniz gerekmektedir denir. Bu; aklen de, mantıken de, vicdanen de, hukuken de, dinen de en doğru ve en güzel bir çözümdür. Zira, ikisi de birbirinin necis olmuş artığı hükmündedir. Bunların bu necis artığınının ancak kendilerine sunulması gerekmektedir. Nur suresi 3. ayetinin açık hükmüne göre bunlar söylenmektedir. Eğer herhangi bir zaruri sebep yüzünden bunların birbiriyle evlendirilmesi mümkün olmazsa, o zaman bunlar yine kendileri gibi zina yapmış insanlarla evlenebileceklerdir. Zira “Temiz insanlar temiz insanlara layıktır. Zinakar insanlar da yine zinakar insanlara layıktır.” (Nur suresi 26. ayet) Bu da yine Kur’ân’ın hükmündendir. Buna göre hareket etmeniz, temiz ve iffetli insanlardan uzak durmanız gerekmektedir. Madem ki o kişi sizden vazgeçmemektedir, o halde ona bir an önce evlenmeniz ve tekrar yapmak istediği şeyi evlendikten sonra yapmanız gerektiğini söyleyiniz. Bunu söyledikten sonra olacak olan gelişmelerden bizi mutlaka haberdar ediniz. Bakalım size cevabı ne olacak?

Bismillâhirrahmânirrahîm.

Bu aşağıda söyleyeceklerimizi de yine bu gençlerin analarına ve babalarına söylüyoruz. Sırf Allah rızası için ve sırf hakikat adına. Lütfen kimse bize kızmasın. Kızacaksa, gitsin kendi tanrısına kızsın. Olmadı kendi şeytanına kızsın.

İşte günümüz gençliğinin durumunu görünüz. İbretle müşahede ediniz. Bunlar sizin eseriniz. Bu çocukların hepsi de sizlerin çocukları. Birisi sizin oğlunuz, ötekisi de üzerine titrediğiniz kızınız. Kızınız daha 16 yaşında, belki lisede okumakta. Siz muhtemelen muhafazakâr bir ailesiniz. Kızınız da kapalı ancak namaz kılmamakta, hatta içki bile içmekte. Tabii sizin bunlardan haberiniz bile yok. Eğer birisi ona talip olarak namusuyla istemeye gelmiş olsaydı onu sopayla kovalardınız. Benim kızım daha çok küçük, evlenme yaşında bile değil derdiniz. Önümüzdeki on yıl içinde istemeye gelecek olan hiç kimseye veremezdiniz, değil mi? İşte şimdi bu yaptıklarınızın ve hatta potansiyel olarak yapacaklarınızın karşılığını en uygun şekilde aldınız, hem de peşin peşin aldınız. Artık hayrını görürsünüz.

Allah insanları en geç 14-15 yaşında buluğa ulaştırıyor, evlenmeye, yuva kurmaya, üremeye müsait hale getiriyor. Bunun için insana karşı cinse karşı duygular da veriyor. Ama sizler Allah’ın yarattığı bu fıtrat kanunlarına sırt çeviriyor, göz ardı ediyor, kulak vermiyorsunuz. Her işinizde fıtrata aykırı hareket ediyorsunuz. Allah’ın yarattığı fıtrata aykırı davranmak Allah’a karşı savaş açmaya kalkmaktır. Kur’ân’ın dediklerine kulak vermemeye devam ediniz...

İşte bizim hemen bütün mevzularda değindiğimiz ve dikkate vermek istediğimiz çok mühim hususu bu kardeşimizin aktardığı sorun gayet iyi anlatmış olmaktadır. Söyleyecek başkaca bir sözümüz yoktur. Herkes kafasını iki elinin arasına alsın ve şu andan itibaren düşünmeye başlasın. Çocuklarımızın hali nice olacak, nerelerde yanlış yaptık, bunları nasıl düzeltebiliriz diye...