İslâmcılık; İslâmiyet ve Şeriat-3

Bir ülke bütün milletindir. Bütün partiler bir araya gelerek ortak bir program üzerinde uzlaşmalı, sonra iktidarı kendi aralarında paylaşmalıdırlar. Meclis toptan bütün hükümeti değil, ayrı ayrı bakanları denetlemelidir. Başbakan sadece hakemlik görevini yüklenmelidir. Her bakan yaptığı icraatlardan bizzat kendisi sorumlu olmalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti ilk kurulduğunda bu sistem uygulanmış ve hem demokrasinin hem de başarının şahikalarına çıkılmıştır. Mesela, geçmişte bir parti lideri ‘Millî Mutabakat Hükümeti’ derken; bir başka lider ‘yetkisiz başbakanlığı önerirken’ şeriatın bir yanına yaklaşmışlardır. Şeriatın bu hükmü dile getirilmeli ve uygulanmalıdır. “Yeryüzünde olanların çoğuna uyacak olursan, seni Allah yolundan uzaklaştırırlar.” (En’âm[6];116)

Başbakan, yüzde 5’ten fazla oy alan parti başkanları tarafından ittifakla seçilmelidir. Başbakan sadece hakem olmalı ve Devlet Başkanı tarafından atanmalıdır. Anayasa hükümlerine ve teamüllerine uymak için bakanlıklar dont sistemi ile bölüşülebilir, en çok oy alan parti yetkisiz başbakanlığı tercih edebilir. Bakanlıklarda ise sonunda kendisine sıra gelirdi. “Allah’a itaat ediniz ve resule ve sizden olan (sizin ittifakla seçtiğiniz) emir sahibine itaat ediniz.” (Nisa[4];59)

Partinin misyonu “Adil (Ekonomik) Düzen” ise ve halkın çoğunluğu bu düzeni isteyerek oy vermişse, iktidar için “Millî Görüş” gömleği ve “Adil (Ekonomik) Düzen” ceketi terk edilemez. Mesela, bir dönemde “Adil (Ekonomik) Düzen”i uygulamak için iktidara talip olunmuştur. Hangi parti “Adil (Ekonomik) Düzen”in uygulanmasına daha çok imkân verirse, o parti ile birlikte koalisyonun kurulması tercih edilmeliydi. Bu durum görüşmelerle belli olur. “Biz çözüm iktidarı olmak istiyoruz. Kendi çözüm önerilerimizi ortaya koyuyoruz. Karşı tarafın çözüm önerilerini de dinlemeye hazırız. Eğer bizden daha iyi çözümler gelirse, o önerileri kabul etmeye hazırız. Eşit seviyede çözümse, yine uyarız. Ancak, biz çözümsüzlük içinde bir hükümet kurmayız. Biz “Adil (Ekonomik) Düzen”i ortaya koyarak sizinle uzlaşmak istiyoruz.” denmelidir. “Onların hevalarına uyma.” (Mâide[5];77) “De ki; Allah tarafından bunlardan daha iyi çözüm getirin, ben ona uyayım.” (Kasas[28];49)

Sizin “Adil (Ekonomik) Düzen” dışında bir proje ve programınız varsa, “Gelin, sizin programınızı uygulayalım!” demek şeriata aykırıdır. Çünkü onların programları yoktur, sadece temennileri vardır. Söylenmesi ve teklif edilmesi gereken şudur: “Sizin programınızda bizim iştirak etmediğimiz konular yüzde 10 oranında bile değildir. Biz onlar konusunda da taviz verebiliriz. Bu bakımdan programlar arasında büyük farklılıklar yoktur. Programlarda ne yapılacağı yazılıdır ancak nasıl yapılacağı yazılı değildir. Biz, şimdi hükümet programında bunların nasıl yapılacağını yazacağız. Siz öneriler getireceksiniz; biz de öneriler getireceğiz. Uzlaşmalar olursa, uzlaştığımız konuları uygulayacağız. Uzlaşma olmazsa, her bakan kendi alanında kendi görüşlerini uygulayacaktır. Başarı ve uygulamalar kontrol edilecek; olumlu sonuç varsa uygulamaya devam edilecek, yoksa uygulamadan vazgeçilecektir. Sonuçların olumlu olup olmadığına hakemler karar vereceklerdir.” “Onlar vadilerde hayal kurar, yapmadıklarını söylerler.” (Şuarâ[26];225,226)

İslâmiyet’te kollektif sorumluluk yoktur, dolayısıyla kollektif yetki de yoktur. Bir kimse görevinden azledilebilir ama görevine müdahale edilemez. Her bakan kendi bakanlığında tam yetkilidir. Sorumlu da kendisidir ve bu sorumluluk kişi ve kuruluşlara karşı değil, “şeriata” yani “hukuka” karşıdır. Bakan mevzuata aykırı hareket ederse, partiler hakemlere gider ve gerekirse o bakanı bakanlıktan düşürebilirler. Mevzuata uymakla birlikte başarısız olursa onu atayan parti başkanı veya başbakanın önerisi ile devlet başkanı o bakanı görevden alabilir. Ama hiç kimse bakanın görevine müdahale edemez. Başarı kriterleri hükümet programında yer alır. Bu kriterler taahhütlerdir. Taahhütleri yerine getiremeyen bakan hakem kararı ile bakanlıktan düşürülür. “Aralarında ayrılıklardan korkarsanız, onun ehlinden bir hakem, diğerinin ehlinden bir hakem gönderin.” (Nisa[4];35)

Devam edeceğiz…