İmansızlıkları devam ediyor…

Kur’an onlar için “İman etmediler” değil de “İman etmeyecekler” demektedir. Geniş zaman olarak iman etmezler. Diller arasındaki bu nüans farklarını bilmek çok zor olduğu için Kur’an ancak zamanla daha iyi anlaşılır hâle gelecektir. Evet, onların imansızlıkları 20’inci asırda başlamış ve devam ediyor; sermayenin gücü devam ettikçe yine de devam edecektir. Bugünkü put karşılıksız paradır. Eski Mısırlılar firavunlara taptılar. Şimdiki dünya dolara tapıyor. Sosyalist ülkelerin doları para olarak kabul etmemeleri gerekirken aksini yaptılar. Halktan zorla topladıkları altınları dolara çevirdiler ve Sovyetlere refah getirdiler. Çin de dolar deposu hâline geldi. Tanrıları (karşılıksız paraları, dolarları vs.) ölmek üzeredir. Müslüman ve Hıristiyan ülkelerin yöneticileri de gaflet ve dalalet içinde bu sahte mabudun peşinde koşmaktadırlar... Karşılıksız para peşinde koşan, onu edinmekle her şeyi elde edeceğini sanan, emek karşılığı çıkarılacak reel paraya itibar etmeyenler Allah’tan başkasına ibadet etmiş olmaktadırlar. Mü’minler karşılıksız parayı karşılıklı paraya çevirerek kullanmak zorundadırlar. Para yeryüzünde olanlara maliyet payını gösterir. Allah’ın yarattığı mallarındaki bedeldir. Allah’a ibadettir. Karşılıksız para ise onu çıkaranları Allah’ın kâinatına ortak etme demektir. Emek dışı insanlara hak tanıma demektir. Cahiliye döneminde Mekke’deki putlara tapma bile bu şirkin onda biri kadar bile değildir.

“İman etmek” güven altına almak demek, birbirini güven altına almak yani dayanışma ortaklıkları kurmak demektir. Merkezi yönetimler güvenliklerini tuttukları paralı güçlerle alırlar. Böylece halkın dışında halktan üstün devlet gücü oluşur. Dokunulmazlıklarla bunlar korunurlar. Yargılamayı da yine atadıkları ücretli hâkimlere (hakemlere değil) yaptırırlar. Bu da iman dışına çıkmadır. Yani birbirlerinin güvenini sağlama yerine özel güçlerle güvenliği sağlarlar. Oysa Kur’an hakemler yoluyla sorunlarını çözün, güvenliği de nöbetleşerek ülkede askerlik, illerde nöbetleşerek oluşturdukları zabıta güçleri ile sağlayın diyor. İşte, “iman etmeme” demek, nöbetleşe güvenliği sağlamama demektir.

“Secde etmek” burada “iman etmek” ile birlikte zikredilmiştir. Birlikte secde olarak emredilmiştir. Güvenlik imanla ifade edilmiştir. Sivil yönetim ise secde ile zikredilmiştir. İmanda ve askerlikte emir ve itaat vardır. Üst emreder alt yapar. Secdede ise ittiba vardır. İmam secde eder, halk da secde eder. Rükûda imam görülmektedir. Secdede ise yalnız ses duyulmaktadır. Uyma vardır ama imamın cemaatten hattâ cemaatin imamdan haberleri yoktur. Namaz kıyam, rükû, secde, kade, ittiba şekillerini öğretmektedir. Namazda bu öğretilir. Ayakta iken Kur’an kendilerine okunur. İmam okur, onlara okur. İmam rükûa gider cemaat da rükûa gider, imam secdeye gider cemaat da secdeye gider. Bu namazda eğitim şeklinde sağlanır. Hayatta da imam kendi bildiğini değil Kur’an’ı okur. Kur’an yalnız kıraat değildir, Kur’an aynı zamanda hükümlerdir... Yani Kur’an aynı zamanda hükümdür. Arapçadan istidlâl edilecektir.

Bizim yaptıklarımız yapılacaktır demektir. Bugünkü müsbet ilimleri ve klasik Kur’an Arapçasını bilenler Kur’an’ı yorumlayacaklardır. Bu da Kur’an’ın kıraatidir. Yoksa Arapça hüküm olmazdı. Secde etmede bu yorumları dinleyip doğru yorumladığımıza kanaat getirdikleri zaman ona göre amel etmiş olacaklardır. Yani Arapça Kur’an’dan istinbat edilen hükümler halk tarafından ittiba yoluyla uygulanacak.

Herkes kendisi rükû ve secde edecektir. Yöneticiler karışmayacaklardır. Kıraat kıyamı da içerir. Secde rükûyu da içerir. Herkesin Arapça öğrenip Kur’an’dan istidlâl etmesi gerekmez ama Arapça öğrenip tefakkuh edenler olacaktır. Bu farz-ı kifayedir. Halkın da onların inzarına uyması gerekir, onların icmalarına uyması gerekir.

Burada dikkat edeceğimiz husus Kur’an’ın okunması yani şimdi içtihat yapılmasıdır. Daha önce yani bin sene önce yapılan içtihatlara uyulması değildir. İçtihat olay üzerinde yapılır ve Kur’an’dan yapılır. Diğer üç delilden Kur’an’ı anlamak için yararlanılır. Usulde fukahanın icmalarına uyulacak, Kur’an ona göre yorumlanacaktır. Günümüzün meselelerini ise sırat-ı müstakim üzerine biz bugün çözeceğiz.