Postmodern Dindarlık
895 Okunma, 0 Yorum
Ebubekir Sifil - Milli Gazete
Zafer Kafkas

 

Modern proje, Din'e cepheden tavır alan/dini dışlayan karakteriyle öne çıkarken, eşyayı ve varlığı vahiy ekseninde izah ve hayatı o doğrultuda inşa etmeyi seçen geniş kitlelerin itibarına mazhar olma şansını hiçbir zaman yakalayamadı. Halk, moderniteyi, daha ziyade –vülgarize anlatımla– alet-edevat kullanımı bağlamında benimsedi. (Hatta bunu epey abarttığımızı rahatlıkla söyleyebilirim. Teknolojik gelişmelere anında uyum sağlama kabiliyetimizin hayli yüksek olması bu anlamda önemli bir göstergedir mesela.) Modern projenin din ve dindarlık konusundaki bu dışlayıcı tavrı sebebiyle halkla idare edenler hep bir "zıtlaşma" görüntüsü içinde oldu. Yönetimler halkı "metazori dönüştürmeyi" temel amaç edinirken halk her fırsatta buna tepki gösterdi. Zaman zaman içine kapanarak, zaman zaman uygun gördüğü vasıtalar üzerinden izhar ederek değerlerinden vaz geçmek niyetinde olmadığını ortaya koydu…

Modernitenin hayatı konforize eden yanını benimseyen "muhafazakâr" kesimler, bunun sadece işin "görünen yanı" olduğunu genellikle fark etmez/etmedi. Oysa dinî değerlerle çatışmadan ve din anlayışını dönüştürmeden de modernitenin içselleştirilebileceğini, daha doğrudan anlatımla "moderniteyle ilişkinin, modernitenin nimetlerinden istifade seviyesinde tutulabileceğini" düşünenler, "düşünme" iradesini kaybetmemişlerse eğer, bu noktada fena halde yanıldıklarını en çarpıcı biçimde şu süreçte anlıyor olmalı...

Postmodernitenin moderniteden ayrıldığı en temel noktalardan biri, dine ve dindarlığa cepheden tavır almayı yanlış bulmasıdır. Bu yeni süreçte din, hayatın dışına itilen bir unsur değil, modern değerlerin birey ve toplum tarafından gönüllü olarak benimsenmesini sağlayan bir unsur (hatta en temel unsur) olarak devrede tutulmaktadır.

İşin en netameli yanını bu nokta oluşturuyor. Zira modernitenin tepeden inmeci anlayış ve uygulamalarına refleksif olarak direnen dindar halk, dine –"karşı olmak" şöyle dursun– "sahip çıkan" görünümündeki postmodern duruşu o kadar kolay tahlil edemiyor. Modernitenin halkın tepkisini çeken uygulamaları yerine, postmodernitenin halkın hassasiyetlerini önemseyen ve fakat bunu "modern değerlerle uyum içinde" olmaya özen göstererek yapan karakteri halkın, neyin ne olduğunu anlamasını zorlaştırıyor. Bir yandan halkın örselenmiş, rencide olmuş ruh dünyasını onaran söylemleri dillendirmek, diğer yandan Batı dünyasına ait olan "laiklik, her din ve inanca eşit mesafede olma, çoğulculuk, eşitlik…" gibi kavramların savunuculuğunu yapmak, belli bir donanıma sahip olmadan kolayca tahlil edilebilecek ve anlamlandırılabilecek şeyler değil.

Bu noktada aklı bulanan, kafası karışan halk, –uygulayıcıların samimiyeti, olumlu icraatların hayata geçirilmesi, halktan yana görüntü verilmesi… gibi yan unsurların da etkisiyle– süreç içinde giderek postmodernitenin din anlayışını benimsemeye doru evrilmeye başlıyor. Sonunda özne olarak "değiştirmek ve dönüştürmek için" gönderilmiş olan din, postmodern duruma uyum sağlamak için nesne olarak "değişen ve dönüşen" konumuna geliyor.

Bu, zihinlerin, algıların tepe takla olduğu bir süreçtir. Müslüman halkın benimsediği değerlerle taban tabana zıtlık arz eden düzenleme ve uygulamaların postmodern süreçte "muhafazakârlık" söylemleri eşliğinde hayata geçiriliyor olması bu sürecin kendine özgü karakterini oluşturuyor.

Bu süreçte artık "irtica" söylemleri anlamını kaybetmiştir. Zira bizzat "muhafazakârlar" "irtica" kavramının kapsam alanına giren anlayış, inanç ve uygulamaların karşısında konumlanmış durumdadır. Yani artık vahyin hayatı inşa etmesinin önündeki en büyük engel bizzat postmodern durumu benimsemiş dindarlardır!..

 

Yorum:

 

Benzeşen Hayatlar

 

Her zaman söylediğimiz bir şey var, her inanç kendi düzeni içerisinde ancak kamil manada yaşanma imkanına sahip olur. Bizim inancımızda ancak İslam Düzeni içerisinde yaşanmaya uygundur. Kapitalist , sosyalist veya komünist bir düzende müslümanca yaşamanın imkanı yoktur.

 

Her düzen kendi sürekliliğini devam ettirmek ister. Bu yüzden toplumu oluşturan bireylerin hayat tarzlarının düzenle uyumlu olması gerekir. Düzenin sürekliliği için gerekli ahlak ahlayışı ne ise ona uygun ahlakta insanların var olması gerekir, üretim-tüketim ilişkisi düzene uygun olmalıdır, eğitim sistemi düzen için tehlike teşkil edecek tarzda insanların yetişmemesi üzerine programlanacaktır, kısaca hayatın her yönünde mevcut düzen kendini korumak için dinamiklerini oluşturmuştur. Düzeni rahatsız edecek çatlak sesler yine kendi içerisinde kurduğu filtreleme sistemi ile perde arkasında kalıp topluma ulaşmadan yok edilecektir.

 

Kapitalist bir dünyada da sermayeyi rahatsız etmeyecek inancın , ahlaki düsturların , ibadetlerin serbest olmasının veya bunlara özgürlük verilmesinin kapitalist düzene faydası vardır. Bunlar bir nevi paratoner görevi görerek düzeni rahatsız edecek düşünce ve fikirlere engel olmaktadırlar. İster Müslüman, ister hristiyan , ister Yahudi veya ateist olsun düzenin temellerine zarar verici düşünce ve çalışmalara girişmedikten sonra inancın kapitalizm için önemi yoktur.

 

Ülkemizde de yazarın ifadesiyle postmodern dindarların ortaya çıkması düzenle ilgilidir. Çünkü Müslüman olarak bizlerde bu düzen içerisinde eğitim görüyoruz , ticaretimizi bu düzenin kurallarına göre yapıyoruz , çalıştığımız kurumlar hep bu düzenin dizayn ettiği tarzda yapılanmış bulunmaktadırlar. Zamanla sosyal hayatlar bu kurumlarla şekillenmekte ve bireysel olarak bu hayatı içselleştirerek farklı inançta olsa da insanlar benzeşmektedirler.

 

Adil Düzen kurulmadan  her inanç sahibi için inandığı gibi yaşama imkanı neredeyse yoktur  Öyle yaptığını zannedebilir fakat bu zandan öteye geçmez.  

 

 

 

 

Zafer Kafkas






Sayı: 119 | Tarih: 25.09.2011
Ahmet Hakan
Başbakan’ın nutkunu neden çok tuttum?
BM mi D8 mi İnsanlık mı?
1397 Okunma
3 Yorum
Lütfi Hocaoğlu
Nihal Bengisu Karaca
Başbakan'ın Laiklik Vurgusu
Hangi Laiklik?
1195 Okunma
3 Yorum
Hakan Kandal
Mehmet Şevket Eygi
Türkiye'de Eğitim Fâciası
Pozitif İlimli "İslam Mektebi"
1041 Okunma
Emine Hocaoğlu
Zülfü Livaneli
GİRDAP
MEDYA GİRDABI
933 Okunma
Ali Bülent Dilek
Mahir Kaynak
İstihbarat savaşları
Sorun İçerdedir
927 Okunma
7 Yorum
Süleyman Karagülle
Taha Kıvanç
‘Sit-com’ AŞ sorularına cevaplar
'Müslüman'ın reytingi neden yok?
924 Okunma
1 Yorum
Ahmet Kirtekin
Ebubekir Sifil
Postmodern Dindarlık
Benzeşen Hayatlar
895 Okunma
Zafer Kafkas
Ruşen Çakır
TÜBA’yı Prof. Şerif Mardin’e sordum
TÜBA’yı duyan var mı?
869 Okunma
Tayibet Erzen
Ruhat Mengi
Batı medyasının hariçten gazeli!
Yorum yok
803 Okunma
Vahap Alma