Kullanıcı Adı:
Parola:
Üye Kayıt
Üye Aktivasyon
Parolamı Unuttum

Captcha image
Show another code

Giriş
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 830
Hûd Sûresi Tefsiri 58-60. Âyetler
12.9.2015
3865 Okunma, 1 Yorum

HÛD SÛRESİ - 17. Hafta

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58) وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (59) وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (60)

 

***

 

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58)  

Va LamMAv CAvEa EMRuNAv NacCaYNAv HuDan Va elLaÜIyNa EaMaNUv MaGaHUv BiRaXMaTin MınNAv Va NacCaYNAvHuM MiN GaÜABın ĞaLIyJın

“Emrimiz ciet ettiğinde Hûd’u ve onunla iman etmiş olanları bizden rahmet olmak üzere tenciye ettik ve onları galiz bir azaptan tenciye ettik.”

Hazreti Nuh Peygamberin kıssasında “Hattâ İzâ Câe Emruna” denmiş;

Burada “Ve Lemmâ Câe” denmiştir.

Aralarında ne fark vardır?

Hazreti Nuh Peygamber düzenin bulunmadığı toplulukta yeni düzen oluşturmaktadır, içinde yaşadığı topluluğu devlet aşaması öncesinden devlet aşamasına getirmektedir.

Hazreti Hûd Peygamber ise bozulmuş düzeni düzeltmek istemektedir. 

Hazreti Nuh Peygamber yeni düzeni öğretmek ve onlara inandırmak durumundadır.

Oysa Hazreti Hûd Peygamber bildikleri düzeni düzelttirmektedir.

Hazreti Nuh Peygamber döneminde İslâm düzeninin ortaya konması ve geminin yapılması söz konusudur. Hazreti Nuh ve kavminin dışında olayların oluşması gerekmektedir.

Hazreti Hûd döneminde ise sadece Hazreti Hûd ve kavmine bağlı bir sorun vardır.

“Hattâ İzâ Câe”de şartların oluşması, “Lemmâ Câe”de tebliğ/tebellüğün oluşmasıdır.

Bugünkü dünyada Hazreti Nuh Peygamber döneminin durumu vardır. İnsanlık “Adil Düzen”i bilmiyor. İnsanlığın onu öğrenebilmesi için zamana ihtiyaç vardır.

Yüz lojmanlı apartmanların yapılması gerekmektedir.

Şimdiye kadar Adil Düzen Çalışanları tebliğ işini çözdüler; şimdi de gemi yapmaya, lojmanları yapmaya emrolundular; onu yapmaktayız.

Nasıl emrolunuruz sorusunun cevabını tekrar hatırlatalım.

Kur’an okursunuz. Kur’an’da olaylar anlatılır. Olayları günümüze getirirsiniz ve şimdi bu durum var dersiniz. Sonra Kur’an’ın kıssadan gösterdiği yoldan çözmeye başlarsınız. Kur’an’ın genel kurallarına uyarsınız. Buna “içtihat” denmektedir. Bu şahsınızın içtihadı olur. Sonra arkadaşlarınıza anlatırsınız. Onlar da aynı yoldan yürüyerek sorunları bulmaya ve çözmeye çalışırlar. Siz onlara sadece konuyu teklif edersiniz. Onlardan konuyu kabul edenler onun üzerinde çalışırlar. Aynı sonuca varanlar birleşir ve ortak iş yaparlar. İşte Allah’ın bugün görev vermesi böyledir.

1960’lı yıllarının başında İzmir Halil Rifat Paşa’da faaliyet gösteren Remzi Güres (Remzi Güres, Dursun Aksoy, Mehmet Gemalmaz ve Ahmet Remzi Hatip) ekibine katıldım, kooperatif kurmayı önerdim, sıcak bakmadılar. İhsan Emci, Osman Eskicioğlu ve Prof. Dr. Ahmet Tahir Satoğlu teklifimin üzerinde durdular, kabul ettiler ve kooperatifi kurduk.

Ömer Faruk Yeğin, Prof. Saffet Solak, Nazif Satoğlu, Mehmet Gemalmaz, Yusuf Arslan, Eşref Akhan, Ahmet Bülbül, Hasan Afacan kuruluş çalışmalarımıza katıldılar.

Uşşakiler, Nur Risalelerini okuyanlar, Süleyman Tunahan Cemaati mensupları katıldılar. Necmettin Erbakan’a parti kurmalarını önerdik. M. Gündüz Sevilgen katıldı. Ekrem Pakdemirli kooperatifin yöneticilerinden oldu.

İşte, Allah’ın görev vermesi böyledir. İçimize doğuyor ve siz Allah rızası için onu yapıyorsanız, Allah size o görevi veriyor demektir. İzmir’de de çalışmalarımıza öğrenci iken katılan Reşat Nuri Erol, İstanbul’da faaliyet göstermemizi teklif etti ve İstanbul çalışmalarımız böyle başladı. Süleyman Akdemir’in İstanbul milletvekili adaylığı vesilesiyle Gürsoy Erol ve Hasan Hacıbektaşoğlu katıldılar. Dr. Lütfi Hocaoğlu ve Ecz. Tayibet Erzen de İstanbul çalışmalarımıza katıldılar. İzmir Akevler’de çalışan Hasan Özket’in İstanbul’daki öğrencileri Medhal’i kurdular; Bünyamin Demir, Veysel İpek ve Sedat Aksakal evlerini bir araya getirdiler, Araştırma Kooperatifi’ni kurdular. Ayrıca siyasilerden Arınç, Atalay, Gül, Erdoğan, Gönül, Çiçek, Aksu, Şahin de Adil Düzen çalışmalarında Akevler içinde yer aldılar.

Birinci Akevler uygulaması böylece tamamlandı.

Şimdi ikinci Akevler uygulamasına başlamış bulunuyoruz.

İzmir Akevler, İstanbul Akevler ve Medhal grupları Ahşap Evler ve Yüz Lojmanlı İşyeri Apartman projeleri üzerinde çalışmaktadırlar.

İkinci Akevler uygulaması emrini böylece almış bulunuyoruz.

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَحِسَاتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَخْزَى وَهُمْ لَا يُنْصَرُونَ (16)

“Emrimiz gelince biz onların üzerine nahısat eyyamda, dünya hayatında hızyın azabını tatsınlar diye, sarsar rihi irsal ettik.”

فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ (13)

“İraz ederlerse, Ad ve Semud’un saikasının misli olan saika ile sizi inzar ettim, de”

Fussilet Sûresi’ndeki bu âyette kâinatın yaratılışı anlatıldıktan sonra, gelmekte ve bize hitap etmektedir. Çağımızda tabii ilimler gelişmiş ve insanlar artık kâinatı kavramışlardır; 13,7 milyar yıl önce nasıl yaratıldığını, nasıl genişlediğini ve atomların hücrelerinin yapılarını bilmektedirler. İnsanlara diyor ki; sizin kâinatı bilmeniz gibi insanlığı da bilmeniz gerekir. Sen bunu onlara söyle; böylece uyarıcı Kur’an’la ilgilenen Adil Kur’an Düzeni Çalışanına söylemektedir. Söyle ve de ki; o halde ben de sizi Semud ve Âd kavminin saıkası gibi saıka ile inzâr ediyorum. Âd ve Semud kavminin nasıl helâk olduklarını kazılarla öğrenmemiz mümkündür. Helâk harabeleri içerir, harabelerde bırakılan atom parçalanması etkileri ve karbon 14 incelemeleri bize o helâki aydınlatacak şekildedir. Demek ki günümüzü de benzer bir azap beklemektedir. Tsunami bunun bir örneğidir.

Yüz villalı sökülebilir ağaçtan yüz lojmanlı dinlenme evleri, yüz lojmanlı apartmanlar insanları o sarsar rîhten koruyacaktır, inşaatımızı ona göre yapmalıyız.

Hazreti Hûd ve onunla beraber iman edenler necata erdirilmiştir. “Necat” kelimesi “loca” kelimesi ile akrabadır, “LCE” kelimesinden gelmektedir. Sığınılacak yer anlamındadır. Ayrıca “rica” kelimesi de benzer kelimedir.

“Bizden rahmet olmak üzere” denmesiyle onlar için Allah özel durum var edecektir. O’nun emirlerini yerine getirdikleri için, O’nun öğretisi ile lojmanlı apartmanlar kurdukları için, dinlenme evleri yaptıkları için onlar kurtulacaklardır.

Burada sadece evler yapmak önemli değildir. O hallerde Allah’ın nurunu uygulamaları gerekmektedir. Yani “Adil Düzen”e, Kur’an düzenine girmeleri gerekmektedir.

Kur’an düzeni nedir?

1- Dârı tebevvü eden Ensar gibi dinlenme evleri ve lojmanlı apartmanları yapmadır.

2- Sonra hicret edip o eman dârında yerleşmedir.

3- Orada günde beş defa toplanarak Allah’ın kitabını öğrenmeye çalışmadır.

4- Oradaki işyerlerinde zekâtı (genel hizmet payını) vermek için “Adil Kur’an Düzen”ine göre oluşmuş işletmelerde çalışmadır, üretim yapmadır.

5- Her yıl bir ay oruç tutarak irade eğitimi yapıp haramlardan ve sigaradan uzak durmaktır.

6- Ülkelerarası hac yollarını inşa ederek her yıl Mekke panayırına katılıp tüm insanların uygarlık yolunda yekvücut olmalarını sağlamaktır.

Bunları kurmak isteyenler kurtulacaklardır.

Bugün mümin olmak için şunlara inanmak gerekmektedir.

1- Kur’an Allah’ın sözüdür, sözleri ile manası ile bize ulaşmıştır.

2- Kur’an canlı kitaptır, bize bugün nâzil olmuştur, onu bugün yorumlayıp günümüzün/çağımızın sorunlarını çözmeliyiz.

3- Kur’an’dan başka çözüm yoktur.

وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا Kehf)27)

“Rabbinin kitabından ne anlıyorsan ona uy (kendi içtihadınla hareket et). Onun yaptığı düzeni değiştirecek yoktur. Ondan başka bir çözüm de bulamazsın.”

Bu âyete inanmayan mümin olamaz.

4- Her mümin peygamberin halifesidir. Kur’an’ı öğrenip uygulamakla mükellef olduğu gibi onu dünyaya duyurmak ve o hususta söylenenleri dinlemek zorundadır.

“Onunla beraber iman edenler” demek, kişilerin kabileler hâlinde oluşup her kabilenin başkanı olacaktır demektir. Onlar onunla beraber yaşayacaklardır.

Beraber olmak bir arada olmak demektir. Ölü insanlarla beraber olunamadığı gibi uzak kimselerle de beraber olunamaz. Bu da ancak Cuma namazını bir imamın arkasında beraber kılan topluluk ile mümkündür.

Bu durumda Allah bize ne emretmektedir?

Semt kooperatiflerini kurmalıyız. İnsanları bu kooperatiflere katılmaya çağırmalıyız. Malen katılanlar ortak olacaklardır. Bedenen katılanlar hicret edecekler ve karın tokluğuna çalışacaklardır. Birinciler müslim, ikinciler mümindirler. Bunlar dinlenme evleri ve lojmanlı işyeri apartmanlarını inşa edeceklerdir.

Sonra müslim ve müminler bu apartmanlara hicret edecekler, bu dinlenme semtlerinde yerleri olacak, işte bunlar necata ermiş kimseler olacaklardır. Ondan sonra üçüncü binyıl uygarlığı başlayacaktır. Bunları biz değil Allah yapacaktır.

Şimdi biz Kur’an’ı böyle yorumluyor ve böyle anlıyoruz. Zaruret fetvaları vermiyoruz. Kur’an’a inanma demek, Kur’an’ın insanlığı necata erdireceğine inanma demektir. Bu işin nasıl çözüleceğini biz ortaya koyuyoruz ve yola koyuluyoruz. Nur cemaati, Süleyman Tunahan cemaati, Millî Görüşçüler, Ak Parti de deniyor. Hayırda yarıştır. Bakalım kim başarılı olup da öne geçecektir.

Yeniden “necceynâ” dediğine göre bu başka necattır; âhiret necatıdır. Bu dünya âhiret içindir. Asıl necat oradadır.

Kur’an’ı anlamaya çalışırken her iki hayatı daima ve beraber düşüneceksiniz.

Yalnız âhiretle ilgili manalar üzerinde durmak ne kadar yanlışsa, yalnız dünya hayatı üzerinde durmak da o kadar yanlıştır.

Âhirette necata ermek için dünya sorunlarımızı çözmeliyiz. Âhiret hayatında necat dünyada necat ile olur. “Ve” harfi ile atfedilmesi iki necatın farklılığını ifade eder.

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا

Va LamMAv CAvEa EMRuNAv

“Ve emrimiz geldiğinde…”

Hazreti Nuh peygamberin kıssasında “Hattâ İzâ Câe Emrunâ” gelmiştir.

Burada ise “Ve Lemmâ Câe Emrunâ” gelmiştir.

Çünkü Hz. Nuh Peygamber yeni uygarlık kuruyordu, halkın onu öğrenmesi gerekiyordu. Hz. Hûd Peygamber ise mevcut uygarlığı ıslah ediyordu yahut ihya ediyordu.

Osmanlı İmparatorluğu’nun yapısını iyileştirme başkadır, onun yerine yeni cumhuriyeti kurma başkadır. Biri mevcut olanları korumak, diğeri mevcut olanları ortadan kaldırmaktır. Osmanlılar hep mevcut düzeni yaşatmak istemekte idiler ve ona göre ıslahat yapıyorlardı. Cumhuriyet düzenini kuranlar ise Osmanlı düzenini kaldırıp yerine Avrupa düzenini getirmek istemişlerdir. Ülke olarak düşünüldüğünde Cumhuriyet bir inkılâptır. İnsanlık olarak düşünüldüğünde Cumhuriyet bir ıslahattır. 

Hazreti Nuh inkılâp yapmıştı.

Hazreti Hûd, Salih, Lut, Şuayb hep ıslahatla uğraştılar.

Hazreti İbrahim, Musa, İsa ve Kur’an inkılâplar yapmışlardır.

Bunun için burada “Lemmâ” gelmiştir.

Burada “Ve” ile atfetmiştir. Hazreti Hûd Peygamber uyarma yapmış, onlar ise onu dinlememişler, kendi şirklerinde direnmişlerdi. Kur’an burada o kısmı anlatmıyor. Onu hazf ediyor ve bu “vav” harfi o mahzuf cümlelere atfetmektedir. Onlar direnip söylenenleri kabul etmediler, emrimiz ciet etti ve onları helâk ettik ama Hazreti Hûd’u ve onunla beraber olanları kurtardık anlamındadır.

نَجَّيْنَا هُودً

NacCaYNAv HuDan

“Hûd’u tenciye ettik”

Burada “Hûd’u tenciye ettik” denmektedir. Başka âyette ise “onu inca ettik” denmektedir. Diğer peygamberler için de benzer olarak zikredilir.

“Tenciye” dendiği zaman birçok saldırılara uğramış ve saldırılarda necata erdirilmiştir.

“İnca” dendiği zaman bir olaydaki necattan bahsetmektedir.

Burada Hazreti Hûd’a defalarca saldırıldığı ifade edilmektedir.

Bu sûrede Hazreti Nuh’un necatından bahsetmemektedir. Oysa bundan sonraki peygamberlerin tenciyesinden bahsedecektir. Hazreti Nuh’un yeni düzen getiren bir kimse olduğuna işaret etmektedir.

وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ

Va elLaÜIyNa EaMaNUv MaGaHUv

“Ve onunla beraber iman edenleri”

Onunla beraber olma demek onun zamanında ve onun topluluğunda olma demektir, muasır/çağdaş olma demektir.

Semt kooperatifleri kurulacak, sonunda semt sitelerinde birlikte olanlar kurtulmuş olacaklardır.

Burada bir hususa dikkat etmemiz gerekir. Bütün kavim helak olmayacak. Kavmin merkezinde olan kâfirler helak olacak ve kavmin merkezinde olan müminler kurtulacaklardır. Taşrada olanlar hakkında bilgi verilmemektedir. İktidarların ve devletlerin merkezlerinde değildirler. Umme’l-kura denmektedir. Kişi ve kentler merkezdedir. Semt yönetimleri diğer semtlerin yöneticisi değildirler. O halde bütün bu olaylar bir kabile, bir bucak içinde geçmektedir. Merkez bucakta meydana gelecek değişmeler söz konusudur.

Beraberce iman etme ifadesi bunu anlatmak içindir. Biz semtimizi ve bucağımızı kuracağız. Bizim semtimiz ve bucağımız kurtulacak, bize karşı çıkanlar helak olacaklardır. Cihadı Ankara’da değil Yalova’da vermek zorunda kalacağız. Şimdiden itiraz sesleri duyulmaktadır. Gürültü olurmuş, dolayısıyla imalat istemiyoruz diyorlar. Yarın biz oluşmaya başlayınca muhalefet de oluşacak ve siz onlarla cihat yapmak zorunda kalacaksınız. Belki de oradan bile hicret edeceksiniz.

Kur’an’dan önce de aynı zamanda değişik yerlerde değişik peygamberler gelmiştir. Kur’an’a göre kurulacak siteler de örnek birer yer olacaklardır. Ama dünyada değişik yerlerde kendileri Kur’an bucakları kuracak ve orada kendileri cihad vereceklerdir. Her bucak ayrı bir düzene sahip olacaktır. Herkes kendi bucağının düzenini kendisi kuracaktır. Dünya bir milyon bucaktan oluşacak, her bucak kendi şeriatını kendisi oluşturacak. Her bucak kendi düzeni içinde bağımsız yaşayacak ve insanlık içinde hayırda yarışacak. Bunlar Kur’an ehli olacağı gibi; Tevrat ve diğer kitap ehli de olabilirler; sosyalist, kapitalist ve komünist de olabilirler.

Bunlar birleşerek illeri, iller birleşerek ülkeleri ve ülkeler birleşerek insanlığı oluşturacaklardır. Merkezler hâkim değil hâdim olacaklardır.

Bütün bunları “Mea” kelimesi ifade etmektedir.

“Cae Zeydun ve Amrun” dersen bunların beraber olduklarını ifade etmemiş olursun.

“Cae Amrun mea Zeydin” dersen, onların birlikte geldiğini ifade etmiş olursun.

بِرَحْمَةٍ مِنَّا

BiRaXMaTin MınNAv

“Bizden rahmet olmak üzere”

Burada şunu beyan etmektedir. Bu olayların hiçbirisini Hazreti Hûd yapmadı. Biz Hazreti Hûd’a imkânlar hazırladık, biz yaptık, onun sonucu elde edilmiştir. Yoksa Hazreti Hûd kendisi yapmamıştır.

Şunu bilmeliyiz ki ne Millî Görüş, ne cemaatler, ne de Akevler birilerinin iradesi ile oluşmuş değildir. Allah herkese bir görev vermiş, o görevler sonucunda buraya kadar gelinmiştir, Allah’tan rahmet ile bunlar yapılmıştır.

İstiklâl Savaşı’mız da böyledir. İstiklâl Savaşı’nı Mustafa Kemal’in kazandığını iddia etmek şirktir. Kurtuluş’ta Allah ona da bir görev vermiş, o da görevini başarı ile sona erdirmiştir. Görevlendiren O’dur, görevi yerine getirten de O’dur. Mustafa Kemal bir araçtır, diğer araçlardan biridir. Hepimiz öyleyiz. Peygamberler de öyledir. Erbakan da öyledir.

وَنَجَّيْنَاهُمْ

Va NaCaYNAvHuM

“Ve onları necata erdirdik”

Buradaki “necceynâ” birinci “necceynâ”ya atıftır. Necata erenler ise aynı kimselerdir. Zamir, işaret ettiği şeye aynıyla delalet eder. Buradaki “onlar” onunla beraber olanlardır. Bunların içine Hazreti Hûd da dâhildir. Firavunun boğulmasında böyle bir ifade yoktur. Firavun ve âli denip sonra onları boğduk olsaydı Firavun da boğulmuş olurdu. Burada demek ki Hazreti Hûd da necata erdirilmiştir.

مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58)

MiN GaÜABın ĞaLIyJın

“Galiz bir azaptan...”

“Galiz” kalın demektir. “Rakik” ince demektir. İnce levhaları bükebilirsiniz ama kalın levhalar bükülmez. “Galiz” aynı zamanda bükülmez eğilmez demektir.

Âhiret azabından bahsederken galiz azaptan bahsedilmektedir, dinmeyen azap demektir. Yaranız olur. Önce acır, sonra alışırsınız, acınız geçer.

Cehenneme girildikten sonra oradaki azaba da alışılacak ve artık acısını hissetmeyecek midirler? Kur’an bunun böyle olmadığını ifade etmektedir. Sürekli olan, azalmayan, alışılmayan azaptan bahsedilmektedir. Hepsi âhiret azabı olarak zikredilmektedir.

Bir de misak-ı galiz vardır. Bu da ebediyete kadar etkisi sürecek misaktır. Anayasanın değişmez maddeleridir. Kur’an misak-ı galizdir.

Âhiret azabının sürekli olduğu ifade edilmiştir. Acı bedende duyulur. Ancak gerçekte acı beyinde vardır. Kişinin ayağını keserler ama onun parmağı ağrımaya devam eder. Acı beyinde de değildir. Beynin elektrikî devrelerden kimini acı olarak algılamasıdır. Bu durumda cehennem azabına nasıl dayanılacak diye bir soru elbette sorulmaz. Duyulan azap bedendeki bir aksaklıktan değil, ruhtaki sıkıntıdan ileri gelir.

Ruh acaba beyin olmaksızın azabı duyar mı? Öldüğü zamanki beyne takılan ruh o hali devamlı yaşayabilir. Ruhun beyinle ilgisi zamanla değişmekte midir yoksa doğrudan ilişki midir?

Bunu şöyle anlatabilirim. Bir bakır sarılı bobin alın, cep lambasını bağlayın. Bobinin yanında mıknatıs dursa lamba yanmaz ama bobini uzaklaştırsanız veya yaklaştırsanız lamba yanar. O halde ruhun beyinde olanlarla ilişkisi duran beyinle mi, devre yapan beyinle mi? Ruhumuz bunu nasıl idrak etmektedir?

Ruh sanal âlemdedir. Elektromanyetik dalga reel âlemdedir. Elektromanyetik dalganın sanal âlemde de bileşeni vardır. Ruh o bileşeni algılamaktadır. Beyin öldüğü zaman beyindeki dalga durduğu için ruhun onu algılamaması gerekmektedir.

Cehennemde ise aynı elektromanyetik vardır. Molekül yapısı ile değil de atom yapısı ile vardır ve orada elektromanyetik dalga atom düzenindedir. Ruh onun sanal bileşimini algılamaktadır. Bu izahlarımızla kabir azabının olmaması gerekir.

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (59)

Va TilKa GAvDun CaXaDUv BiEAvYAvTı RabBıHıM Va GaÖaV RuSuLaHuv Va itTaBaGUv EMRa KulLi CabBAvRın GaNIyDın

“Ve bu Âd Rablerinin âyetlerini cahd ettiler ve resulüne isyan ettiler ve her anid cebbarın emrine tabi oldular.”

Hûd kavminin Hazreti Hûd gelmeden önce kötü durumları vardır. Hazreti Hûd onların bu kötü hallerini terk etmelerini istemiş ve yeni düzene çağırmıştır. Yeni düzen mevcut olmadığı için önce yeni düzeni fikren kabul etmelerini istemiştir. Yani onlardan şunu istemişti; mevcut düzen kötüdür demiş, onlara yeni düzen aramaları için kendisiyle beraber olmalarını istemişti.

Adam Smith çıkıyor, hak düzen budur, bana gelin diyor.

Karl Marks çıkıyor, hak düzen budur, bana uyun diyor.

Keynes çıkıyor, hak düzen budur, bana uyun diyor.

Mezhepler kuruyorlar, her biri kendi düzenini silahla dayatıyor.

Öyleyse bizim onlardan ne farkımız var?

Biz de çıkıp hak düzen “Adil Düzen”dir diyoruz. Silahımız olmadığı için dayatamıyoruz, yarın olursa biz de onlardan biri olacağız demektir.

Bu yol peygamberlerin yolu değildir, bu yol cebbarların yoludur.

Bu konuyu biz daha Adil Düzencilere bile zor anlatıyoruz. Biz demiyoruz ki “Adil Düzen” budur, gelin siz de bu bizim anladığımız “Adil Düzen”i benimseyin. Biz bunu demiyoruz. Gelin diyoruz, hak düzeni arayalım, gelin diyoruz, “Adil Düzen”i arayalım, gelin İslâm düzenini arayalım, gelin eman düzenini arayalım. Herkes bulduğu düzene kendisi uysun ama birlikte barış içinde olalım diyoruz.

Evet, bizim devletimiz olsun ama bizim bucağın iç işlerine karışılmasın, nasıl yaşayacağına o karar versin. Biz kendi bucağımızda kendimiz karar verelim ve biz yaşayalım. Düzenimizi bozacak fertleri fesattan uzak tutacak bir gücümüz olsun, bir merkez bucağımız olsun, onları silahlandıralım, bizi muzır kişilerden korusun. Devletimiz olsun, bizi muzır topluluklardan da o korusun, güven için özgürlük için devletimiz olsun.

Bu devlette nöbetlerle görev yapalım, bu devlette vergi yoluyla ortak harcamalarımızı yapalım. Her bucak kendi düzenini kendisi kursun ve yaşasın.

Hicret serbest olsun, halk hangi bucağı isterse oraya gitsin ve orada yaşasın.

İşte, Hazreti Hûd kavmi kendi tanrılarını tanrı kabul etmekle kalmadı, ayrıca barış düzeni içinde hakemlerin kararı ile yaşamayı da reddetti.

Bundan önce Nuh kavmi için de resullere karşı çıktıklarını ifade etmişti.

O halde bir merkez bucak vardır. O bucağın başkanı vardır. O bucağın başkanı merkez bucakta oturarak halkın sorunlarını çözer. O başkan taşra bucaklara karışmaz.

Ayrıca taşra bucaklar vardır. Taşra bucakların da kendi başkanları vardır. Kendi bucaklarının sorunları o başkan tarafından çözülür. Her bucağın merkez bucak başkanı dışında başkanı vardır.

İşte, Hazreti Hûd merkez bucağının münziri idi.

Ayrıca taşra bucaklar merkez bucağa bakıp hareket ederler.

Kavim kelimesinin iki manası vardır. Merkez bucağı olsun taşra bucağı olsun her bucağın halkına dar manada kavim denmektedir. Kabile yalnız taşra bucağın halkına denir. Merkez bucağın çevresinde bulunan tüm halkın halklarına da kavim denir. Bir kavmin merkez bucağının başkanı vardır. O bir tanedir. Bütün taşra bucaklarının da başkanıdır. Bir de bir kavmin içindeki bucakların hepsinin ayrı ayrı başkanları vardır. Onlar çoktur, resullerdir.

Burada çok önemli bir sonuca varmış oluyoruz. Barışı ve güvenliği sağlayan aynı dili konuşan bir ulustur. Orada askeri teşkilat vardır, askeri düzen vardır. Buna karşılık her devletin içinde taşra bucaklar vardır. O bucaklar kendi bucaklarını, kendi şeriatlarını kendileri kurarlar, kendi biat ettikleri başkanları vardır. Her bucak halkı beraber olduğu başkana tabidir.

“Ve” harfi ile atfedilmesi, “Tilke” kelimesini getirmesi ve “Resuller” kelimesini kullanması bunu ifade etmektedir. Burada öğrendiğimiz temel mana şudur. Demek ki şeriat düzeninin içtihat ve icmaları taşra bucaklarında olacaktır. Merkez bucağının içtihat ve icmaları ise yalnız merkez için geçerlidir.

Cihad etmek fiilen hakkın cephesine geçerek bâtıla karşı çaba göstermek anlamındadır. Bu fikren olduğu gibi fiilen de olabilir. Buna karşılık noktasız “ha” ile “cahd etmek” hakkı sözlerle çürütmek, gerçeklere karşı direnmektir.

Hûd kavminin merkez kabilesinde (bucağında) Hazreti Hûd ile onun bucak halkı arasında çatışma devam ederken ve Hazreti Hûd Peygambere karşı çıkışırken, Mezopotamya’daki diğer kentlere ulaşan şeriat düzeni oraların halkı tarafından reddediliyor, Allah’ın âyetlerini cahd ediyor ve resullere isyan ediliyordu.

Toplulukta düzen iki şekilde oluşmaktadır.

Biri ortaya kurallar konması anlamındadır, bunlar sözleşmelerdir, yasalardır, şeriattır.

Rablerinin âyetlerini cahd ettikleri denmektedir. “Rab” toplulukta eğitim müesseseleridir. Bunlar dayanışma ortaklıklarının sorumlularıdır. Halk ilmî, ahlâkî, meslekî ve siyasî dayanışma ortaklıkları sorumlularında organize olur ve bunlar halkı eğitirler. Bunlar arasında eğitim birliği sağlanır. Başkanın başkanlığında oluşan icmalar bütün kabile halkı tarafından bilinir ve uyulur. Kur’an bunu “rab” olarak ifade eder.

Halk rablerinin icma ile tespit ettiği hususlara uymaz olmuştur.

Bugünkü durumda ise halk mevcut mevzuata uymamağa başlamıştır. Bugün böyle değil midir? Kimse hukuka uymamaktadır. Kanunlar orada dururken, kapıcıdan cumhurbaşkanına kadar kimse kanunlara ve kurallara uymamaktadır.

Hûd kavmi de böyle yapmıştı.

Kanunlar bozuk olabilir, kötü olabilir, hakemlere gidilip iptal ettirilir. Yahut kanun koyucular kanunları değiştirebilir. Halkın yapacağı iş kanunlar kötü de olsa onlara uymaktır, yoksa orasını terk edip gitmedir yahut o kanunları değiştirmek için çaba göstermektir.

Biz Akevler olarak kanunlara elimizden geldiği kadar uyduk. Ama bu kanunların değişmesi için partiler kurduk. O partileri iktidar ettik. Kimini anayasa ekseriyetine bile ulaştırdık ama bunlar şeriata ihanet ettiler. İktidara gelince verdikleri sözler akıllarına bile gelmedi! Sonra sermayenin talimatına uyarak üç dönem kuralını işlettiler. Önce A. Davutoğlu’na teslim ettiler. Şimdi de K. Derviş’e teslim ediyorlar. Bununla beraber iktidarda olan bir hükümete, hele cumhurbaşkanına isyan cahddır. Dolayısıyla biz Türkiye’de bulunduğumuzda yeni düzen getirmek için çalışırız ama düzeni bozmaya girişmeyiz.

Topluluğun dayandığı ikinci dayanak teşkilat görevlileridir; bunlar askerdir, polistir, hükümettir, başkandır. Onlara itaat etmek şarttır, yoksa o topluluk helak olur. Bu itaat de beraber bulunanların yani bucak halkının başkanlarınadır. Merkez bucakları taşra halkının temsilcilerinden oluşur. Ama merkez halkı merkez bucağının başkanına itaat eder. Halk merkez bucağının başkanına itaat etmez. Bugün de uygulama budur. Halkı yakalayıp hapishaneye atan jandarma ve polis teşkilatıdır. O da mülki amirlerdir. Valiler ve onların temsilcileri kaymakamlardır.

Bunlar resullere isyan ettiler ve cebbarı anide tabi oldular.

Şimdi, bakınız, resullere isyanda cebbarın anide itaat edildiğini söylemektedir. Bu ifade bizim yorumlarımızı teyit etmektedir. Resullerden maksat yerel yönetimlerdir. Cebbarın anid olanlar ise yerel yönetimlere değil de eşkıyaya tabi olmuşlardır.

Şimdi Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da durum böyledir. Polis ve jandarma yerine onlara saldıran PKK eşkıyasına korkularından tâbi olmuşlardır. Batı’da da yönetim yetkililerine tabi olma yerine basına tabi olanların dediklerini yapmadır.

“Cebretmek” zorlamak demektir.

“Anid” yulara gelmeyen devedir.

Fikirlere karşı yanlış üzerine direnen kişiye “anud” denir; bile bile aksini iddia eden kimse demektir. “Küfür” daha çok fikirde direnen, “inad” ise daha çok fiilde direnen kişidir.  Bu anlamdan “inde” insanın iç düşünce yapısı anlamına gelir.

Kurallara uyacağına kişiye itaat etmedir. Resulün karşılığıdır. Şöyle ki, resul de halkı yönetmekte, zorbalar da yönetmektedir. Resuller meclislerin yaptığı kanunları uygularlar, kendileri kanun koymazlar. Vekâleten hareket ettikleri için kendi görüşlerine göre değil, müvekkillerin görüşlerine göre hareket ederler. Halkı kendilerine uydurmazlar, kendileri halka uyup onların istediklerini yaparlar. Cebbar olanlar aniddirler. Kurallara göre değil de kendi indlerinde bulunanlara göre yönetirler. Kendileri kurallar koyar ve onları dayatırlar.

Resuller bu sebeple halk kabul etmedikçe asla onlara emretmez, bir şey dayatmazlar. Mekke’de silah kullanmak men edilmişti. Medine’de de halkı zorla değil kendi istekleri ile birleştirme sağlanmıştır. Medine Anlaşması başlangıçta daha Mekke’de yapılan anlaşmaya göre yazılmıştır. Diğer kabilelerin de katılabilecekleri hususunda anlaşma yapılmıştır.

Şimdi Medhal Grubu ile Akevler Hizmet ve Dayanışma Kooperatifleri hicret anlaşmasını yapıyorlar. Başarırlarsa Medhal’dekilerin bulunduğu binaya taşınacaklardır. Böylece bir “Medhal Sözleşmesi” yapılmış olacaktır.

وَتِلْكَ عَادٌ

Va TilKa GAvDun

“Ve bunlar Âd’dır”

“Âd” kelimesi “Tilke”nin işaret ettiği kelime olabilir. Bu Âd anlamına gelir, müennes olması Âd kelimesinin topluluğa isim olmasıdır. Müzekker müfret, müzekker cem, müennes müfret gelebilir. Müzekker müfret ise topluluğun kendisi tüzel kişiliği kast edilir. Kişiler ayrı ayrı kastedilmez. Müzekker cemde topluluk hâlindeki kavim kastedilir. Bu her zaman gelmez. Geldiği zaman kavmin bütününü alır. Müennes çoğul geldiği zaman kişiler ayrı ayrı kastedilir.

“Bu Âd” manası verildiği gibi bunlar Âd idi. Bu davet yap manasına işaret olabilir.

“Ve” ile atfedilerek anlatılan “Âd”ın merkez kabiledeki Hazreti Hûd ile beraber olan kavim değil, taşralardaki sitelerde oturan kavim kastedilmektedir. Bunlar da merkeze uyarak kendi düzenlerini kuramadılar.

Burada Akevler felsefesine işaret etmektedir. Akevler ne yaptı?

Merkeze isyan etmeden, mevcut kanunları çiğnemeden kendi düzenini oluşturmakta, kendi şeriatını meydana getirmekte ve kendi kooperatifinin yöneticilerine tabi olmaktadır.

Burada “etiû” denmeyip “tabi oldular” denmesi şunu ifade ediyor. Merkezin bir zorlaması olmadığı halde kendi kooperatiflerini kurup kendi düzenlerini kendileri oluşturmalıdırlar demektir. O halde semt kooperatifleri kurmayıp mevcut düzenin kanunları içinde bağımsız yaşamayanlar iman etmiş değiller.

Bunları buradaki “Ve” harfi ifade etmektedir.

جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ

CaXaDUv BiEAvYATı RabBıHıM

“Rablerinin âyetlerini cahd ettiler”

Bugünkü halk ne yapıyor?

Her gün kendileri suç işliyor, onu hiç düşünmüyor, yapılanları partilere yüklüyor. Polis dayak atmış; sanki Erdoğan atmış gibi onu suçluyor. Oysa halk öğrendikleri gerçekleri uygulamalıdır. Okunan okullarda yüzde seksen doğrudur. Onları seçip ayıklamak elbette kişiye aittir. Okunanların doğru olanlarını alan kişilerin ona uymaları gerekir. O her türlü cahdı yapar, o suçlu değil de Çankaya’da / Beştepe’de oturan başkan suçludur!

Âyetler topluluğun ortaya koyduğunun yanlış olduğunu ortaya koyuyor ve bunlar kimsenin söyleyemeyeceği hükümlerdir. Onları uygulamamak cahddır.

“Tilke”ye göre burada “cahadet” olması gerekir ama “cahadû” gelmiştir.

Halk mevcut kanunlara uymayı topluca ve tüzel kişi olarak yaptı. Yani bir tarafta halk olarak topluluğa karşı çıkıyor, diğer taraftan topluluk olarak buna karşı çıkmayı yapmakta yani bir tür intihar yapmaktadır. Bu çelişkili duruma işaret etmek için “Tilke” işaretini getirmiştir. Bu kişiler toplu olarak topluluğu oluşturan âyetlere direnmektedirler.

وَعَصَوْا رُسُلَهُ

Va GaÖaV RuSuLaHuv

“Ve onun resullerine isyan ettiler”

“Asa” sopa demektir.

“İsyan etme” demek sopaları kaldırma demektir. Halkın birleşerek karşı çıkmalarıdır.

Buradaki “Hu” zamiri Rablerine gidebilir. Rablerinin elçisi anlamındadır. Bu takdirde başkanların meclis tarafından seçilmesi demektir. İlmî şuranın sıralama usulü ile ataması ve siyasi şura sorumlularına halkın biat etmesi yolu ile gerçekleştirmekteyiz.

“Hu” zamiri Hazreti Hûd’a da gitmiş olabilir. O zaman Hazreti Hûd her bucağa bir resul atamıştır.

Demek ki bizim kooperatifimizin her bucakta bir elçisi olacaktır yani bir temsilcimiz bulunacaktır. Onlar da oralarda benzer şekilde kooperatifleri kurup semtleri oluşturmaya çalışmalıdırlar. İnternet sitemizde bir sayfa açıp bizi temsil etmek isteyen kimselerin bize bildirmelerini talep etmeliyiz. İlgilenen ve gelenlere yetki vererek tüm Türkiye’de teşkilatlanmalıyız. Onlar oralarda tebliğ yapacaklardır.

وَاتَّبَعُوا

Va itTaBaGUv

“Ve tabi oldular”

Bizim gönderdiğimiz elçilerin silahları yoktur, kılıçları yoktur. Sadece fikirleri vardır, âyetleri vardır. Oysa cebbar ve anit olanların silahları vardır. Halkın onlara karşı direnip onları sindirmeleri gerekirken, halk da oranın zorbalarına boyun eğdi!

Demek ki halk silahlanacak, eğitilecek ve kendi savunmalarını kendileri yapacaklardır.

Merkezden gönderilen resuller cebbar ve anit olanlarla savaşmazlar.

أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ

EMRa KulLi CabBAvRın

“Her cebbarın emrine”

Halk hukuk düzenine korkarak uymaz, isteyerek uyar. Bucak başkanlarının silah kullanarak zorlama yetkileri yoktur. Yakalama ve tutuklama yoktur. O sadece hakemlerin kararlarını ilan eder. Dayanışma sorumluları da infaz ederler.

Hakem kararlarına uymayan dinsizleşmiş, şirk içine girmiş, düzen dışına çıkmış olduğundan, onun katli caiz olur. Terk edip kaçarsa kaçar. Biz onu öldürene ödül verebiliriz.

İlçedeki jandarma teşkilatı bu sorunları çözer, bucak başkanları değil.

عَنِيدٍ (59)

GaNIyDın

“Anit/inatçı.”

“Anit” inatçı demektir.

Gerçekleri gördüğü halde bir türlü doğruya gelmeyen kimseye inatçı denmektedir.

İnatçı cebbar kendisi bir adım bile sana uymaz ama kendisini zorla uydurtmak ister.

İnsanlarda kural şu olmalıdır. Bir kimse size bir öneride bulunduğu zaman senin işin onun önerilerini reddetmek değil, kabul etmek olmalıdır. Yararlı olmasa da zararlı değilse, kabul etmen gerekmektedir.

Âyetlerin manasını verirken de inatçı olmayacaksın. Sen Kur’an’ı kendi anladığın gibi uygulayacaksın. Başkalarının da kendi anlayışları içinde uygulamaya hakları olduğu unutulmamalıdır. İnsan kendisini başkaları ile daima eşit kabul etmelidir.

Peygamberlere şahsiyetleri büyük olduğu için uymayız, peygamberlerin söyledikleri Allah’ın istedikleri olduğu için onlara uyarız.

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (60)

Va ÜTBiGUv FIy HaÜiHiy elDüNYAv LaGNaTun Va YaVMa eLQıYAvMaTi EaLAv EinNa GavDan KaFaRUv RabBaHuM EaLAv BuGDan LiGAvDin QaVMi HUvDin

“Bu dünyada ve kıyamet yevminde lanete tabi tutuldular. Âd rablerine küfür etmedi mi, Hûd’un Kavmi Âd için bu'd olmadı mı?”

Nuh Kavmi gark oldu. 

Hûd Kavmi ne oldu? Nahıs yevmdeki sarsar rüzgârla helak oldu. Ancak Hazreti Hûd ile beraber olanlar kurtuldu.

“Lânet” demek dışlanmak demektir, topluluğun dışına atılmak demektir. İnsan kendi başına yaşayamayacağı için bu şekilde en büyük ceza verilmiş olmaktadır.

Dünyada rıh-ı sarsara lânet olarak mı uğradılar. “Luinû” deneceği yerde “ütbiû la’neten” denmektedir. Bir lanetle lanetlenmektedirler. Yani Hûd Kavmi ilâhi afetle bu dünyadan da Hazreti Hûd ve onunla beraber olanlardan ayrıldılar, âhirette de ayrılmış durumdalar. İlk ayrılık birden olmuştur. Şehitler de ayrılmıştır. Şehitlerle âhirette buluşacağız. Onlarla buluşma ise artık olmayacaktır.

“Lanet olundular” yerine “lanete tabi tutuldular” denmesinden anlıyoruz ki bu lanet kurala tabi lanettir. Yani böyle yapanların hali listeye alınır, o şartlar gerçekleşirse lanete tabi tutulurlar. Baştan onların laneti kararlaştırılmamıştır. Davranışları ve hareketleri sebebiyle lanet olundular.

Bugün yeryüzündeki tüm insanlar Hazreti Hûd zamanındaki kavim misali lanetlenmeye doğru gidiyorlar. Lanetlenmiş veya lanete mahkûm edilmiş değildirler. Lanete tabi tutulmuşlardır. Bu durumlarını korurlarsa lanet olunacaklardır.

Biz bunlara ne olacağını biliriz ama ne zaman olacağını bilemeyiz. Kimlerin “Adil Kur’an Düzeni”ni kabul edeceğini, kimlerin isyanlarını sürdüreceğini bilemeyiz. Bu sebepledir ki biz herkese eşit mesafede olmak üzere onlara Kur’an’ın mesajlarını ulaştırmakla yükümlü bulunmaktayız.

“Kur’an’ın mesajları” deyince bin sene önceki çözümleri veya zikir çeşitlerini kastetmiyorum. “İslâm düzenini, barış düzenini” insanlığa ulaştırmak zorundayız. Artık sadece anlatarak değil, aynı zamanda uygulama yaparak yani örnek göstererek göstermeliyiz.

Hazreti Muhammed aleyhisselâm Medine’ye geldiği zaman hemen dayanışma anlaşmasını yaptı, insanlığa düzenin ne olduğunu gösterdi ve o düzende savaşları kazandı.

Bizim bugün yapacağımız savaş ekonomik savaştır. Semtimizi kuracağız. Semtimizle çatışmaya girenleri yeneceğiz. O zaman insanlardan lanetlenenler aramızdan ayrılacaklardır.

 

وَأُتْبِعُوا

Va ÜTBiGUv

“Ve tabi tutuldular”

Tabi tutulanlar Hûd kavmidir. Tabi olunan lanettir.

“Tabaa” tabi olmaktır. “İtba” ise başkasının tabi ettirmesidir.

Burada fiil meçhuldür. Yani Allah onları tabi tuttu denmiyor. Listeye alındı. Fail listedir. Lanet adayıdırlar. Seçilmeye tabi tutulması demek, seçilirse milletvekili olması demektir.

Tarihte uygarlık Hazreti Nuh ile başladı ve gelişe gelişe bugüne geldi. Bu III. binyıla gelinceye kadar Kur’an uygarlığı uygulanamazdı, çünkü imkânlar müsait değildi. Şimdi ise tam uygulama zamanıdır. Yani insanlık 5000 senedir bunun hazırlığını yapmaktadır. Bugün bu haliyle kalması tüm var oluşun yalan olması anlamına gelir.

فِي هَذِهِ الدُّنْيَا

FIy HaÜiHiy elDüNYAv

“Bu dünyada”

“Hazihi” kelimesi ilave edilmiştir.

“Bu yakın dünyada lanete tabi tutuldular” deniliyor. Demek ki başka bir dünya daha vardır. Evet, o da ahiret dünyasıdır. Biz bu dünyada yaşadıktan sonra ölüp yeniden dirileceğiz. O da yakın zamandır. Muhakeme edildiğimiz gündür. Mahkemeler kurulacak, sorguya çekilecek, şahitler tek tek dinlenecek, bilirkişi raporları alınacak, sonra cennete gidecekler cennete, cehenneme gidecekler cehenneme gideceklerdir.

İşte…

Âhiret hayatı orada başlayacaktır. Çünkü sonu olmayan, ahir olan hayat odur.

İki kitap olsa ‘kitabı ver’ demezsin, ‘şu kitabı ver’ dersin.

Demek ki iki dünya varmış; biri kıyametten önceki bu dünya, diğeri ise kıyametten sonraki âhiret dünyası. Âhiret sonra geliyor. Lanetlemeye bu iki dünyada tabi tutuluyorlar.

Şimdi size bir soru soruyorum; cennet veya cehennemde lanet var mıdır?

لَعْنَةً

LaGNaTan

“Lanet”

“Lanet olunma” demek dışlanma demektir.

Bir toplulukta birileri bir kötülük yaptıkları zaman onların durumu şu olur. Halk onlardan korkar ve bana dokunmasın diye onun dostu görünmeye başlar. Yahut halk zaten onun yaptığı fesadı yapmak ister, ben de yapayım diye ona arkadaş olurlar.

İslâm topluluğunda lanet ceza maddesidir. Birisi bir kötülük yaptı mı ona lanet cezası verilir. Kimse onunla konuşmaz, yakınlık kurmaz. Sokakta dolaşır ama kimse onu muhatap almaz. İslâm’da hapis cezası yerine bu ceza vardır.

Konuşmama savmı/orucu da bu tür bir eğitim aracıdır.

Kooperatif merkezi ve çalışma yerimiz olan yazıhanemize çocuklar serbestçe girip çıkıyorlar. Benim VINN'ım kayboldu. Çocukların yaptıkları ithamdan alan anlaşılmıştı. ‘Bulun yoksa sizi buraya almam’ dedim. Bizim çocuklardan başkasını almadım, geleni kovdum. VINN'ı getirdiler. Ben de sıralama usulü ile başkanlarını seçtirdim. Bundan sonra burada başkanınız budur, bir şey kaybolursa onu sokmayacak diğerlerini alacağım dedim.

Lanet yani ayrıcalık yapma büyük cezadır.

Kur’an insan fıtratına uygun hükümler getirmiştir.

وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ

Va YaVMa eLQıYAvMaTi

“Ve kıyamet günü”

“Kıyam günü” demiyor da “kıyamet günü” diyor. Kıyam mastardır, sayılı kalkışı ifade eder. Oysa kıyamet isimleşmiştir. Fiili değil de o durumu ifade eder. Bu dünya var, bir de kıyamet günü var.

“Gün” dönem demektir. Bu dünyada helake uğrayanlar lanet olunmuş olurlar. Âhirette ise cehenneme sevk edilirler ve ayrılık ortaya çıkar.

Bu dünya hayatı amel hayatıdır. Kıyamet hayatı hesap verme hayatıdır. “Din yevmi” bunun için denmektedir. Diğer insanlara yaptığınız haklardan hesaba çekileceksiniz. “Kul hakkı” dediğimiz olay bir numaralı sorulacak hesaptır. Topluluk hakkı da kul hakkıdır. Başka hak zaten yoktur. Allah’ın işine yarayacak herhangi külfet mevcut değildir.

Kişi haklarında kişiye sevap karşılığı affetme yetkisi verilmiştir ama topluluğa ait hakları affedecek olan yalnız Allah’tır.

أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا

EaLAv EinNa GavDan KaFaRUv

“Âd küfretmiş değil mi?”

“E” inkârlı soru edatıdır. “La” da nefy içindir, “değil mi” tabirine karşılıktır. Gramerciler tembih edatıdır diyorlar. “Bilin ki” şeklinde yorumluyorlar.

Âd küfretmiştir, verilen nimetlere karşılık nankörlük yapmıştır.

Bugün biz de aynı şeyleri yapıyoruz. Allah’ın verdiği güzelim Anadolu’nun topraklarını boşaltıp kentlerde sömürü sermayesine yüzlerce dairelik apartmanlar yapıyoruz. Dünyanın merkezinde oturuyoruz. Sömürü sermayesinin koyduğu pasaport-vize-gümrük-kota-havale vs şartları/engelleri içinde ülkemizi batırıyoruz. Allah’tan başkasına ibadet etmeyin diyoruz, başlarını olumlu anlamda sallıyorlar ama yine de Allah’tan başkasına yani putlara tapmaya yani onlara tâbi olmaya devam ediyorlar!

رَبَّهُمْ

RabBaHuM

“Rablerine”

Rablerine küfür ettiler.

İstiklâl Savaşı’nı yapanlar nankörlük ettiler; din ve dindarlar sayesinde zafer kazandılar ama dinsizleştirme politikasını sürdürdüler! “Adil Düzen” sayesinde etkin güç oldular ama onu ortaya koyan Necmettin Erbakan’a karşı geldiler.

Âd kavmi ne yapıyor?

Kendilerine iyilik edenlere saldırıyor.

Bugünkü Türkiye halkı da böyledir.

Biz Allah’ın bize verdiği görevi yapıyoruz. Ücretimiz O’na ait. Bizim size yaptığımız iyilikleri biz yapmıyoruz, O yapıyor. Bize nankörlük etmiyor, O’na nankörlük ediyorsunuz.

أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ

EaLAv BuGDan LiGAvDin

“Âd için bu’d var, değil mi?”

Âd kavmi hepten silinmektedir. Hazreti Nuh peygamber Sümerlerden idi, Âd Samilerdendi. Âd kavmi yıkılıyor, Sümerler geliyor. Sonra Sümerler de yıkılıp yeniden ikinci Âd gelmiş oluyor. 53/51’de ilk Âd diyerek ikinci Âd’a işaret etmektedir.

Burada lanet “bu’d” ile yorumlanmaktadır. Bundan dolayı harf-i atıf getirilmemiştir. Âd için denmiştir. “Lam” izafet içindir, “Kane Bu’den” anlamındadır.

قَوْمِ هُودٍ (60)

QaVMi HUvDin

“Hûd Kavmi.”

Hazreti Hûd’un kavmi.

Hazreti Hûd aleyhisselâma burada özel bir önem verilmiştir. Semud için de “bu’den” kelimesi kullanılıyor. “Kavm-i Salih” kelimesini yoktur. Semud’un bu’du gibi Medyen de bu’d oluyor. Buradan öğreniyoruz ki Hazreti Nuh yeni uygarlığın kurucusudur. Benzer şekilde Âd da o uygarlığı tamamlayandır. Hazreti Hûd’un da peygamberler içinde yeri vardır.

Yahudilerin Hazreti Hûd peygamberle alakaları vardır, “Kûnû Hûden” denmektedir. Hinduların Hazreti Hûd peygamber ile alakaları vardır.

Hûd kavmi dönemi sınıflaşmanın başladığı dönemdir. Hazreti Nuh Peygamber zamanında kabilecilik vardır. Hazreti Hûd zamanında sınıflaşma vardır. Nitekim Yahudiler ve Brahmanlar sınıf oluşturmuşlardır ve kendilerini üstün görmektedirler.

Hazreti İsa Yahudilerin bu üstünlük anlayışını sona erdirmiştir. Doğu’da da Buda (Buddha) Hazreti İsa’nın yaptığını yapmıştır. İşte, “Kavmi Hûd / Hûd Kavmi” vurgusu yapması bu özel duruma işaret etmek içindir.

 

SÜLEYMAN KARAGÜLLE

Yay. Haz.: REŞAT NURİ EROL

www.akevler.org      (0532) 246 68 92

 


Yorumcu
Yorum
Reşat Nuri Erol
18.09.2015
07:28


1967...1968...1969...AKEVLER 49 YILDIR ÇALIŞIYOR...2013...2014...2015

BİZLER ÇALIŞIYOR VE YENİ İSLÂM MEDENİYETİ’Nİ KURUYORUZ...

SİZLERİ DE ÇALIŞMALARIMIZA DÂVET EDİYORUZ; BUYURUN, BİRLİKTE ÇALIŞALIM...

ADİL DÜZEN 830

“ADİL DÜZEN” III. BİNYIL MEDENİYETİ PROJESİDİR

BİZE DÜŞEN SADECE MÜBÎN/AÇIK TEBLİĞDİR.” (KUR’AN; Yâsin Sûresi, 36/17)

Haftalık Seminer Dergisi; 830. Hafta - 12 Eylül 2015 - Fiyatı: www.akevler.orga tıklamak!

BU DERGİYİ HER HAFTA OKUTABİLİR.. ÇOĞALTABİLİR.. DAĞITABİLİRSİNİZ...

“ADİL DÜZEN” UYGULAMALARI YAPMAK İÇİN BİZLERE DANIŞABİLİRSİNİZ...

 

*KUR’AN VE İLİM SEMİNERLERİ; 830. SEMİNER

“HİÇ BİLENLER İLE BİLMEYENLER BİR OLUR MU?”      (KUR’AN; Zümer Sûresi, 39/9)

İ L İ M  TALEP ETMEK HER MÜSLÜMANIN ÜZERİNE FARZDIR.”      (Hadis)

Adres: AKEVLER İSTANBUL KOOPERATİFLERİ MERKEZİ,  Zafer Mah. Coşarsu Sk. No: 29 YENİBOSNA / İSTANBUL    Tel: (0212) 452 76 51

Tefsir Seminer Notları Yenibosna’da Cumartesi akşamları okunup tartışılmaktadır.

GAYEMİZ: Bu “SEMİNER NOTLARI”nın İstanbul, Türkiye ve bütün dünyada “OKUNMASI, ANLAŞILMASI VE UYGULANMASI”DIR. Süleyman KARAGÜLLE, Reşat Nuri EROL

 

***

 

*“ADİL DÜZEN” DERSLERİ/YORUMLARI;

TAVSİYE: Allah’ın Emrine Uyuyoruz

BEYAZ EŞYA TAMİRCİ SORUNLARI VE ÇÖZÜM

Süleyman KARAGÜLLE

 

***

 

*MAKALELER

KUR’AN VE İLİM 829. hafta seminer notlarından…

KUR’AN VE İLİM 829. hafta seminer notlarından-2

Adil Düzen dışında çözüm reçetesi olan var mı?

Seçime giderken oynanan oyunlara dikkat!

“Emrimiz ciet ettiğinde…”   

Reşat Nuri EROL

 

***

 

HÛD SÛRESİ - 17. Hafta

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ (1) أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ (2) وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ (3) إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (4) أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (5) وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ (6) وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (7) وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (8) وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ (9) وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (10) إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (11) فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (12) أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (13) فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (14) مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ (15) أُولَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (16) أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ (17) وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُولَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ (18) الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ (19) أُولَئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ (20) أُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ (21) لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ (22) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (23) مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمَى وَالْأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (24) وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ (25) أَنْ لَا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ (26) فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَرًا مِثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ (27) .قَالَ يَاقَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنْتُمْ لَهَا كَارِهُونَ (28) وَيَاقَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ (29) وَيَاقَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (30) وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ (31) قَالُوا يَانُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (32) قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ (33) وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (34) أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ (35) وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (36) وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (37) وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ (38) فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ (39) حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ (40) وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (41) وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَابُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ (42) قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ (43) وَقِيلَ يَاأَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَاسَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (44) وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ (45) قَالَ يَانُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ (46) قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ (47) قِيلَ يَانُوحُ اهْبِطْ بِسَلَامٍ مِنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ (48) تِلْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنْتَ تَعْلَمُهَا أَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ (49) وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ (50) يَاقَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلَا تَعْقِلُونَ (51) وَيَاقَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ (52) قَالُوا يَاهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ (53) إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (54) مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ (55) إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (56) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ (57)

 

***

 

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58) وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (59) وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ (60)

 

***

 

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ (58)  

Va LamMAv CAvEa EMRuNAv NacCaYNAv HuDan Va elLaÜIyNa EaMaNUv MaGaHUv BiRaXMaTin MınNAv Va NacCaYNAvHuM MiN GaÜABın ĞaLIyJın

“Emrimiz ciet ettiğinde Hûd’u ve onunla iman etmiş olanları bizden rahmet olmak üzere tenciye ettik ve onları galiz bir azaptan tenciye ettik.”


YorumYap

Çok Yorumlanan Seminerler
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 834
Hûd Sûresi Tefsiri 74-78. Âyetler
17.10.2015 6742 Okunma
11 Yorum 15.11.2015 22:07
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 884
Nahl Suresi Tefsiri 73-77. Ayetler
15.10.2016 2724 Okunma
5 Yorum 18.10.2016 13:55
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 850
İbrahim Sûresi Tefsiri 23-26. Âyetler
6.2.2016 3781 Okunma
4 Yorum 07.02.2016 19:39
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 967
Taha Suresi Tefsiri 37-41. Ayetler
2.6.2018 1327 Okunma
4 Yorum 03.06.2018 01:37
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 993
Enbiya Suresi Tefsiri 76-82. Ayetler
22.12.2018 713 Okunma
4 Yorum 28.12.2018 17:19
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 817
Hûd Sûresi Tefsiri 9-12. Âyetler
6.6.2015 3810 Okunma
3 Yorum 25.06.2015 04:16
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 822
Hûd Sûresi Tefsiri 28-31. Ayetler
11.7.2015 3309 Okunma
3 Yorum 13.07.2015 01:16
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 838
Hûd Sûresi Tefsiri 90-95. Âyetler
14.11.2015 5021 Okunma
3 Yorum 21.11.2015 15:31
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 885
Nahl Suresi Tefsiri 78-82. Ayetler
22.10.2016 2690 Okunma
3 Yorum 23.10.2016 08:37
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 913
İsra Suresi Tefsiri 88-92. Ayetler
6.5.2017 2320 Okunma
3 Yorum 10.05.2017 12:21
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 996
Enbiya Suresi Tefsiri 95-100. Ayetler
12.1.2019 643 Okunma
3 Yorum 20.01.2019 14:05
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1004
Hac Suresi Tefsiri 23-26. Ayetler
9.3.2019 518 Okunma
3 Yorum 10.03.2019 14:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 537
AHZÂB SÛRESİ TEFSİRİ -35.AYETLER
21.11.2009 2350 Okunma
2 Yorum 02.12.2009 12:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 818
Hûd Sûresi Tefsiri 13-16. Âyetler
13.6.2015 3335 Okunma
2 Yorum 25.06.2015 04:19
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 825
Hûd Sûresi Tefsiri 41-44. Âyetler
8.8.2015 3612 Okunma
2 Yorum 11.08.2015 17:51
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 837
Hûd Sûresi Tefsiri 87-89. Âyetler
7.11.2015 3765 Okunma
2 Yorum 08.11.2015 18:47
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 842
Hûd Sûresi Tefsiri 114-116. Âyetler
12.12.2015 4342 Okunma
2 Yorum 20.12.2015 12:52
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 844
Hûd Sûresi Tefsiri 120-123. Âyetler
26.12.2015 3856 Okunma
2 Yorum 27.12.2015 13:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 857
Hicr Sûresi Tefsiri 9. Âyetler
26.3.2016 2921 Okunma
2 Yorum 27.03.2016 10:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 858
Hicr Sûresi Tefsiri 10-15. Âyetler
2.4.2016 5154 Okunma
2 Yorum 03.04.2016 10:18
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 864
Hicr Suresi Tefsiri 57-66. Ayetler
14.5.2016 5651 Okunma
2 Yorum 15.05.2016 08:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 877
Nahl Suresi Tefsiri 36-39. Ayetler
20.8.2016 2651 Okunma
2 Yorum 21.08.2016 18:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 887
Nahl Suresi Tefsiri 89-92. Ayetler
5.11.2016 2864 Okunma
2 Yorum 07.11.2016 09:00
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 889
Nahl Suresi Tefsiri 98-105. Ayetler
19.11.2016 3042 Okunma
2 Yorum 20.11.2016 09:05
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 912
İsra Suresi Tefsiri 81-87. Ayetler
29.4.2017 2008 Okunma
2 Yorum 30.04.2017 10:06
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 965
Taha Suresi Tefsiri 17-24. Ayetler
19.5.2018 1305 Okunma
2 Yorum 24.05.2018 06:16
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 989
Enbiya Suresi Tefsiri 44-50. Ayetler
24.11.2018 715 Okunma
2 Yorum 30.11.2018 12:01
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 999
Hac Suresi Tefsiri 1-4. Ayetler
2.2.2019 626 Okunma
2 Yorum 03.02.2019 09:54
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 1005
Hac Suresi Tefsiri 27-30. Ayetler
16.3.2019 490 Okunma
2 Yorum 17.03.2019 11:00
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 541
AHZÂB SÛRESİ TEFSİRİ -49-50.AYETLER
26.12.2009 1756 Okunma
1 Yorum 01.09.2016 13:43
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 545
AHZÂB SÛRESİ TEFSİRİ -58-62.AYETLER
23.1.2010 1939 Okunma
1 Yorum 01.09.2016 13:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 560
YUSUF SURESİ TEFSİRİ-41-42.AYETLER
8.5.2010 2178 Okunma
1 Yorum 11.05.2010 11:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 610
MÂİDE SÛRESİ TEFSİRİ -19.AYETLER
7.5.2011 2645 Okunma
1 Yorum 11.05.2011 22:59
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 819
Hûd Sûresi Tefsiri 17-22. Ayetler
20.6.2015 4380 Okunma
1 Yorum 25.06.2015 04:09
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 824
Hûd Sûresi Tefsiri 37-40. Âyetler
1.8.2015 4217 Okunma
1 Yorum 11.08.2015 17:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 826
Hûd Sûresi Tefsiri 45-47. Âyetler
16.8.2015 3725 Okunma
1 Yorum 16.08.2015 19:50
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 827
Hûd Sûresi Tefsiri 48-49. Âyetler
22.8.2015 3916 Okunma
1 Yorum 25.08.2015 20:45
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 828
Hûd Sûresi Tefsiri 50-52. Âyetler
29.8.2015 3850 Okunma
1 Yorum 05.09.2015 13:29
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 829
Hûd Sûresi Tefsiri 53-57. Âyetler
5.9.2015 3634 Okunma
1 Yorum 05.09.2015 20:25
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 830
Hûd Sûresi Tefsiri 58-60. Âyetler
12.9.2015 3865 Okunma
1 Yorum 18.09.2015 07:28
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 831
Hûd Sûresi Tefsiri 61-63. Âyetler
19.9.2015 3594 Okunma
1 Yorum 20.09.2015 18:10
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 832
Hûd Sûresi Tefsiri 64-68. Âyetler
3.10.2015 3928 Okunma
1 Yorum 03.10.2015 21:47
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 833
Hûd Sûresi Tefsiri 69-73. Âyetler
10.10.2015 4047 Okunma
1 Yorum 10.10.2015 23:53
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 835
Hûd Sûresi Tefsiri 79-83. Âyetler
24.10.2015 4051 Okunma
1 Yorum 25.10.2015 13:19
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 836
Hûd Sûresi Tefsiri 84-86. Âyetler
31.10.2015 3690 Okunma
1 Yorum 31.10.2015 19:43
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 839
Hûd Sûresi Tefsiri 96-101. Âyetler
21.11.2015 3756 Okunma
1 Yorum 22.11.2015 09:32
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 840
Hûd Sûresi Tefsiri 102-108. Âyetler
28.11.2015 3867 Okunma
1 Yorum 30.11.2015 09:48
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 841
Hûd Sûresi Tefsiri 109-113. Âyetler
5.12.2015 4074 Okunma
1 Yorum 05.12.2015 22:42
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 843
Hûd Sûresi Tefsiri 117-119. Âyetler
19.12.2015 4028 Okunma
1 Yorum 20.12.2015 06:15
Süleyman Karagülle
Kuran Seminerleri 845
İbrahim Sûresi Tefsiri 1-4. Âyetler
2.1.2016 6451 Okunma
1 Yorum 02.01.2016 21:41