Şivanê ji Bîngolî

Ez kurê şivanekî me

Ku hê bahrê nedîtime

Lê ez berxê koza liber vî çiyayîme

Ji bavo Adem hetta neha,

Nobedarê vî Welatîne.

Ev kambaxê newalê kûr

Lodê kevirên serî dûr

Gûr dike zûre zûr

Her ro li ber pez dibînin me

Ji kanîya xwe av dide me

Cêr li ser milê me

Di Şiverêyanda me

Diçin zozanê me

Bi dengê zengilê beranê me

Tahtik dibêjin lipey me, kilamê me

Tine xwendin û nivîsandina me.

Dibêjin sal derbasbune,

Karik û berxê me.

Xweziya me,

Dûre weka stêrkên esîmanên me.

Kerîyê pezê me li pêşîya me

Li cem me seyê me

Diçêrînin hetta dema şevînê

Bîrhanîn heye li ser birînê

Çêbume şevek ji şevê havînê

Peyva dawî gotîye bavê me

Li ber kema strînê

Li wî berjêrî gûr mî hilanî

Şeva daweta Suna min bu,

Destê wê ji destê min deranîn

Ku ti şivan û gavanê xelkê bî

Tê herdem bindest û ser pêl bî

Disa buye şev

Pez razaye li geır

Hiv buye zer

Şêrîn xew buye keırr

Stara te kulav be jî

Ti li ber bager, berf baran be jî

Ti di hembêza zozanda be jî

Tine sûk û bazar li xewna me

Feleka xayîn şivantî da me

Stara me kulavê me

Ajalin li derdora me

Ji pez tine para me

Kelecan dilşad î li zozana

Weka xewn û xeyala,

Li ser ewrê hêşîn dimeşî.

Direvî ji teqareqa bajara.

Dîl vekir,dîl kır,

Zozanê Bîngolê ji şivanara.

Helbest :Kemalettin Kamu

Werger :Zeki Altuboğa