Sıfırsızlık olan hiçlik, bu vaziyetlerin: ‘♾️sayısallığın ve sayısalla ifade edilemeyen ♾️,sözel,vaziyetin’->♾️dereceli çöküşlerinin toplamı olan tek değerdir yani sayısal değerlerde her yerdedir ama hiçbir yerde değildir(bilgi/olmak açsından bir koşut-koşulluk ve ilişki iletişimi söz konusu). Öyleyse Yaratıcı(lık) “0,0”dan da öte(dir); nasılki ‘1’ tesiri açısından 0 kalabiliyor, bunun gibi 0 da anlam ifade etmez, çünkü: tanım-görüntü kümeleri buradan(0,0’dan) var ve 0,0’ın yok’u dahi buradan oluşuyor, ama öyleki ilişkisi(ilintisi) “hangisi”(uzadı uzadıya her açıdan oldukça genel oluşuyla, olduğu gibi derin; ana gibi doğurgan)? Nispet’in nispetlenişindeyiz. ♾️ ilişkiler açısından(dinamik evreni statik sayısal açıklamada yetersiz, ölüm gerçekleşmeleri ‘gerçek değerdir’) 0(♾️)hem rasyonel hem irrasyoneldir, 0’ların dahi çöküşü (0,0 ilintisinin) sonucu ,oluşların düzen içinde işleyebileceği değer, içinde kalana kıyasla ♾️ bir bilinmez’dir; 01 temelli gerçekleşmelerdeki ilk halde, sıfırın dahi bize bir anlam ifadesi olmadığı vaziyeti ile yalnızca ,aslında, “hiçlik” olur. Hayatın(görünen koordinat sisteminin) işlemeyi işleyemediğinden işlenmiş haliyle(tek oluşumu dahi kaldıramaz hale gelir -bu oluşumla birlikte hız konum belirsizliği dahi olmaz- en başta aynı anda aynı mekanda statik dinamik düzlem durumu gözlemci açısından olacak halde olur) içsel geometri* düşüncesi birlikteliğinde aynı zamanda evrenin kendisi de kendisi hakkında bilgi taşıyor, sayılar da bilgi/iletişim haliyle geçişte-(bilmediğini bilmek ile sonraki işlemi işlemek ‘enfüsi ekseni/kendi içinde’dir, zaten yokluğun idrakiyle varlığın varlık derecesi artıştadır (Yokluk(hiçlik hissiyatı/bulunumu)-yolculuk: Eyledim ilim talep, Meğer ilim bir hiçmiş, İlla edep illa edep) afakiye etki ediştedir; evren hareketli olarak işlerken evrende duruş hareketinin bir nevi ‘-’lere yol açması/oluşu (yol alışı; yolu yola yollaması, çünkü yolun yolu ,yolcusu olduğu sürece, yoldur) ile zamansız zaman ile bağ sağlar ve evren işlek ilerlemeye devam eder(kuru tekillik olmaz), dinamik (1-1) olur(ki zaten, böylece ♾️KFK’de her sayı her an hem statik hem dinamik oluşuyla işliyor; “makroda bütünselleşme-mikroda küreselleşme” tamam ama makro-mikro ne/nerede/koordinatı(1-1)?); kimse edepli olmasa ya da herkes edepli olsa, her ikisinde de kıyamet toplu kopmaz mı(12)?(♾️KFK ile ♾️olmuş-bitmişlik düşünüldüğünde ise eninde sonunda arınma gerçekleşeceğine göre, fiziki benden içre benler ile rahmet hakikati, er-Rahman paydasıyla er-Rahim payını da dengeler. Ve böylece sonsuzluk ♾️’a kadar devam eder))-tekleşme yolunda 1’le işleyen sistemde ‘limx♾️ 1/x=0–> 0,0000..’sonsuzunun veya ‘limx♾️ x/1=♾️’ sonsuzunda -‘veya’ya ‘ve’ kapsayıcılığıyla bakıldığında- toplam/mutlak çöküşlerle “yok yok ,hali, ‘yok’ (♾️uyla, ♾️laşımıyla)->yok” ,yani ‘varsal bir varlık’ elde edilebilir. Bu, böylece, bir tür ''♾️/(‘/’ sonsuz türlü işlem)♾️'' ile anomaliye işaret edişte. Yani fiziksel mantık(kuantum alan ve KFK) ilerlemesinde de olduğu gibi 0=0 ile yaratıcıyı tecellilere/seçimlere götürür, yani özünde 0=0 bile 01 gözüyle 0,1=0,1 (0,1=0,1) 0=0->1dir. 

Açıklamalar: 

(12) İnsanın ölümü kendi kıyameti. “Edebim el vermez edepsizlik edene susmak en güzel cevap edebi elden gidene.” -Yunus Emre