Yani kimi ♾️, anında tek ف yi beraberinde getirir ve و kıyaslamasıyla 'tek çeşit (1-1)ف'leşeceğinden, tek ف ile kendini bir derecede her daim ölü hale getirir. Değer ilişkisinde, yeni değerlenmeler için -diğerle oluşan- değerin bilinmesi yani işlemin işlenmesi gerekir; √0,√1 ve √2 farkındaki kök derecesinin 2 oluşu iyi düşünülmeli, zira anlaşılmak için işlem işlenmeli. 

 Bir bakış açısıyla, ‘0 ile ♾️ un’ ve ‘sıfırsızlık ile hiçliğin’ bir bütün olarak ele alınabilmesi gibi(bütünleşme-küreselleşme ilişkisiyle düşünüldüğünde hiçlik her yerdedir) 0 ile de 1 bir bütün olarak ele alınabilir. Yani çoklu perspektif/köşegenlik(hiçliğin varlığı ve işlemlerin gelişi), olmuş olan her şeyin zaten olma olasılığının olma olasılığı ile sonsuzdan daha sonsuz etkileşimini, böylelikle de sonsuz ilerlemeyi açıklayabiliyor; her vakit seçim/tecelli için uygun düzlem olmalıdır(eş zamanlı doğru ve ters orantı). Nitekim yukarıdaki tek çeşit ف durumu da, 1 işlemi dahi kaldıramıyor oluşuyla, olur-olmaz üzere gerçekleşen evren gerçekleşmeleri boyutuyla ikililiklerin idrakindeki ikililikteki 1 ile bile ,tesiri açısından, 0 halinde olur. Yani var olan madde, ölü halde ve ölülülük haliyle işleyememesiyle, eşyanın görünür hale gelmeden önce Allah'ın(C.C) ilminde bilgi olarak mevcudiyeti şeklinde kalır(10). Öyleyse, Ayan-ı sabite değerleri ile bulunduğumuz evren arasındaki etkileşim ,olmuş olan her şeyin zaten olma ihtimalinin olma ihtimalli(her gerçekleşmede 01 değerleri işlenmededir. İşlemler ayan-ı sabite halinde bulunuş/boyutsal değişim halidir) işleyiş derecelenmesiyle, yaratılış dili ortak alfabelerinden riyaziye ile açıklanışı aynı yazılışta olsada, farklı değerler halindedir(her şey her yerdedir ama hiç bir yerde de değildir; her şeye her yerden ulaşılabilir, her şey her yerde (aynı) olmayabilir. “Aşılmış aşkın aşkınlık”ın durumu ‘,’ın varlığı…). Yani 2 sayısı '--' olduğu gibi 'oo' halinde de bulunurak öte ilişkisidir. 1 ve ötesi(gerçekleşmeler)de bunun gibi ve evren bir bütün halinde olduğundan her daim bir ♾️’a muhtaç halde oluşundan birleşme yolunda esasen tekliğe muhtaç halde, bütünselleşme-küreselleşmede ötelerin ötesine(🖇️’dekinden de öteye: tekliğe)gidişte iki taraflı*(makro-mikro) ilerlemeyle tek başına olamamasından en az iki halde olabilir ama her sayı sayılabilmesiyle aşkınlık neticesi içerisinde(içrek halde)yse bu hangi derecedeki en az iki-(öyleki bizim gördüğümüz 0 değeri de 0’dan farklı değerde, zaten böylelikle 0','0 yazılabiliyor ','(işaretler) 0’(lar)ın ötesiyle olan bağına işaret ediyor, tanım ve görüntü kümesi yer yer birbirinin yerine geçebiliyor(mad-enerji döngüsü ,kapalı sistemlerde toplam enerjinin her zaman sabit olması, gibi) yani ne tamamen tenzihle, ne tamamen teşbihle ne de tamamen kendiliğinden öte ,aşkınlık, anlaşılabiliyor, evrende toplam değerlere ,ısı(sıcaklık)gibi, 0 toplamının verilmesi örneği(yle kendiliğinden kuantum dalgalar sonucu işleyebilecek/oluşabilecek olmamasını söylüyor oluşuyla araz-evren örneğindeki gibi hep üst bağ bulunuşuyla zamanın tamamıyla/bütünüyle izafi olduğu söylenebilir)dir)-?

Açıklamlar:

(10) Benim “ayan-ı sabite”den kast ettiğim anlamın şekli budur. Aslında çok daha geniş ve derin bir konu.