Kur’an’a göre devlet düzeni ve medeniyet - 241
‘SosYO-EKONOMİK Tufan’ ülkemizi ve dünyayı sarmış durumda…
çare ve çözüm önerilerimiz bu yazılarda; uygulanmayı bekliyor…
Önceki yazılarla birlikte okunmasını da tavsiye ederek devam…
***
“Ev yusallebû / Yahut salb edilirler” (Maide 33)
Burada suçun oluşması için fiilin örgüt tarafından ve gizli yapılması gerekir, yoksa bu madde hükmü değil kısas hükmü uygulanır.
Başka bir sorun da nerden kesilecektir. Omuzdan, dirsekten veya bilekten olabilir. Bilekten sonrakiler çoğalmakta, parmak olmaktadır. Parmakları kesmek el kesmek olmaz. O halde bilekten kesmek en hafiftir. Hükümde de yarıdan fazladır. Dolayısıyla el kesme bilekten yapılacaktır. Hırsızlıkta sağ el mi sol el mi sorulabilir. Kol kesme Kur’an’da tenkil olarak (caydırma) zikredilmiştir. Yani bir daha hırsızlık yapmasın diye kesiyoruz. Hırsızlığı sağ elle yapmıştır, ilerde de bu elle yapacaktır; o halde onu keseriz. Solakların ise sol ellerinin kesilmesi gerekir. Çünkü Kur’an “eydiyehuma” demiş, “eymanehuma” dememiştir.
Muhariplerin sağ el ve sol ayakları mı, yoksa sol el ve sağ ayakları mı kesilir?
Hırsızlığa kıyasen sağ el kesilir, sonra sol ayak kesilir. Yine kıyasen ayak da topuktan kesilir. Ayağı kesilen ayak takıp gezebilir. Buna mâni olunmaz. Başkasının ayağını taktırsa ona da müdahale edilmez.
Siz de içtihadınızı yapın ve Kur’an’dan delil bularak hükme varın.
Hırsız ikinci defa tekrar hırsızlık yaparsa ikinci el kesilir mi kesilmez mi?
“Men” veya “Ellezî” ile getirilseydi ceza fiile verilecekti. O zaman kıyasla keserdik. İsmi faille getirdiği için artık sol kolu kesemeyiz.
Kıyas yoluyla ve ayetlerin delaleti ile fahiş zaninin uzvunu kesiyoruz. Tekrar kesmemiz zaten mümkün olamayacağı için hırsızlıkta da aynı hükmü uyguluyoruz.
Fıkha yani fıkıh çalışmalarına genç yaşta başlayıp ömrümüzün sonuna kadar sorunları çözmeliyiz. İçtihat yapma melekemiz ancak böyle gelişir.
“Ev yünfev mine’l-erdi / Yahut arzdan nefy edilmesidir.” (Maide 33)
Diğer cezalarla nefy cezası da verilebilir. Çünkü burada “Ev/yahut” getirilmiştir. Nefy etmek, var olan bir şeyi oradan uzaklaştırmaktır.
“Men” oluşmasını önlemektir.
“Nefy” ise olanı yok etmektir.
İslâm dininin/düzeninin temel yapısı insanların birleşmeleri ve ayrılmalarıdır.
İnsanlar kendi istekleri ile birleşir ve topluluk kurarlar.
İsteyen bunlara katılır, isteyen de istediği zaman ayrılır.
Kimse zorla topluluğa alınamaz, kimsenin çıkması önlenemez.
Buna karşılık topluluk da kişiyi kabul etmek veya etmemekte serbesttir.
Topluluğu başkan temsil eder. Başkanın tek taraflı olarak kişinin topluluğundan ayrılmasını istemesi nefydir. Mahkeme kararı ile ayrılma bundan farklıdır. Kendisi nefyetmişse istediği zaman geri alabilir. Yerine gelen başkan geri alabilir. Mervan’ı Hz. Ebubekir bir mil nefyetti, Hz. Ömer Medine’den iki mil nefyetti; Hz. Osman ise geri getirdi ve kendisine kâtip yaptı. Mahkeme kararı ile nefy edilmişse, o ancak yeni mahkeme kararıyla geri gelebilir. Buradaki nefy ceza olarak nefydir. Geri gelmesi yine mahkeme kararı ile olabilir.
“Nerden nefy, nereye nefy?” soruları ortaya çıkar. Bucaktan nefy edilir. Ne var ki o ilçenin bucaklarına gidemez. Ancak o ilin de olsa başka ilçelerin bucaklarına yerleşebilir.
Genel kural şudur. Her bucağın başkanı kendi bucağından nefy edebilir yahut girmesine mâni olabilir. Nefy etme kararı ile ülkeden de nefy edilebilir. Buradaki “arz”dan murat nefy edilen yerdir; bucaktan, ilden, ülkeden veya yeryüzünden nefy söz konusudur.
“Yeryüzünden nefy” anlamına geldiğinde nefy bucakları oluşturulur. Oraya girer, orada kalır, oradan çıkamaz. (Devamı var)