“ADİL (EKONOMİK) DÜZEN” için cihad etmeliyiz

“Her ne olursa olsun, Allah mü’minlere imtiyaz sağlamıştır. Mü’min topluluk on misli kalabalık topluğu yener. Düşman ordusu on mislinden fazla ise savaşa girmeyeceksin. Düşman on mislinden azsa, sizin sayınız da yüzü geçiyorsa savaşa gireceksiniz. Sizin sayınız yüzden azsa, on mislinden de azsa, siz yirmiden daha kalabalık iseniz, savaşa girip girmemeyi duruma göre takdir edeceksiniz demektir. Bu savaş iman ile küfür arasındaki savaş olmalıdır. / Dünyayı zinayla, faizle, rüşvetle ve eşkıyalıkla yönetmek isteyenlerin “ADİL (EKONOMİK) DÜZEN”e alacakları tavra karşı savaşa gireceksiniz. Erbakan bunun tipik örneğidir. Millî Görüş Hareketi olarak sermaye ile giriştiği savaşta sonunda onları mağlup etmiştir. Bugün anayasa ekseriyetiyle Millî Görüş kaçkınları iktidarda... Bugün İhvan-ı Müslimin Mısır’da iktidarda... Bugün Amerika’da bir Müslüman zencinin çocuğu başkan... Bugün Rusya’da İslâm Konferansı’na katılmak isteyen Putin iktidarda...” (s.10)

“Risale-i Nur şakirtleri bunu iyi bilirler, bizim çağımızda biz de bunu yaşadık. İşte bu ikinci âyet “şimdi” diyor ve ikinci dönemi anlatıyor. Harfi tarifle “El’ân” şimdi demektir. / Kur’an’ın âyetleri böyledir. Bir satır evvel anlattıklarını geçmişte bırakıp sonraki döneme gelir. Biz hangi dönemde yaşıyorsak o âyetler üzerinde durmalıyız. Mekke âyetleri Medine’de uygulanmaz oldu ama bu Mekke âyetlerinin devri bitti anlamında değildir. İleride Mekke devreleri gelecektir, o zaman Medine âyetleri uygulanamaz olur. Birinci dönem âyetleri nesh edilmiş değildir. Birinci devrede birinci dönem âyetleri uygulanacak, ikinci devrede ikinci dönem âyetleri uygulanacaktır. / Bir uygarlık ağaca benzer; dikersiniz, korursunuz, büyütürsünüz, bu dönem hep sizden alır. Bu dönemde ağaçla kimse ilgilenmez. Yaşlı baba uğraşır bunlarla. Nihayet bu dönem biter ve ağaç meyve vermeye başlar. O zaman sepet sepet meyve toplamaya ve gelir elde etmeye başlarlar. Eskiden cihat yapanlar ise birden kendilerini boşlukta hissederler. / Birinci dönemde bir mü’min on kâfire bedel iken, ikinci dönemde bir mü’min ancak iki kişi değerindedir. 1960-70-80’li yılların mücahitleri şimdi ya mezarda ya da kenardadırlar, yaşları gereği garip garip oturmaktadırlar. Bundan otuz sene önce bir mü’min kendisini on kişiye bedel görebiliyor, ben bunları yenerim diyordu. Şimdikiler ise iki kişi olunca bile korku içinde oluyorlar. / Âyetlerde çok önemli husus belirtiliyor. Yokluk zamanında zayıf iken bire on güçlü olan mü’minler, iktidara geldiklerinde bire ikiye kadar düşmektedirler. Oysa o zaman hiçbir şeyleri yoktu. Yanlarında kimse yoktu. Ufukta iktidar görülmüyordu; hapishane korkusu, suikast korkusu, başka korkular kapıda idi ama azim ve imanla “ADİL (EKONOMİK) DÜZEN” gelecektir diye heyecan içinde idik. Şimdi ise bu kadar büyük imkânlara kavuştuğumuz halde, Hak adeta ‘işte ben buradayım ne diye sıkıntı çekiyorsunuz’ diyor ama gören ve kulak veren yok!” (s.12)

“Siz bir kitap yazarsınız. Geçmişi anlatırsınız. Sonra yaşadığınız güne gelirsiniz. “Şimdi” deyip o günü anlatmaya ve o gün yapılacakları bildirirsiniz. Kitaptaki “EL’ÂN” o satırların yazıldığı andır. Kur’an’da da bu üslup genellikle korunmuştur. / Eğer Kur’an’a bu gözle bakacak olursak, Kur’an’ın 13 yıllık Mekke devri ile 10 yıllık Medine devri içinde, o zaman içinde, o iki kentte kalır ve oralarda seyahat edersiniz. / Kur’an Allah’ın kitabıdır. 1400 sene öncesinde inmiştir. O günkü olayları da anlatmaktadır ama Kur’an her zaman ve her yerde yeniliğini korumaktadır. “El’ân” dediğimiz zaman da bu ânı yani günümüzü okuyoruz demektir. / Birinci dönemde kendinizi savunmak durumundasınız, size saldırmaktadırlar. Meramınızı anlatmak durumundasınız. Var gücünüzle mücadele edeceksiniz. / İşte, 1950’lerde başlayan ve 1960’larda ortaya çıkan Kur’an düzenini getirme cihadı çetin dönemlerden geçmiştir. Başta Bediüzzaman ve Süleyman Tunahan şakirtleri direnişe devam ettiler. Sonra Millî Görüşçüler ortaya çıktı, ilâhiyatçılar ortaya çıktı. Allah’ın lütfü olarak bugün her bakımdan Allah’ın nimet ve ihsanları içindeyiz; ilimde, dinde, siyasette ve ekonomide rahatlık içindeyiz. / İşte, bizde gevşeme meydana gelmiş, o günkü azim ve cihat anlayışı sona ermiştir. / Bunu iki şekilde görürüz. / Biri; insanlar artık hedefe vardıklarını sanmakta, bu bakımdan sorunları yoktur. / Diğeri de; o günleri yaşayanlar yaşlandılar, eski gücü kendilerinde bulamıyorlar. / Gençler ise o sıkıntılı günleri yaşamadıkları için sorunları yoktur, düzenin bugünkü zulüm ve zalimlikleri onları acıtmıyor. / Ne var ki su uyur düşman uyumaz, gaflet içinde olanlara her an saldırabilir ve eski günleri bile arar oluruz. Şimdi hiç olmazsa hâlimizi koruyup yavaş da olsa cihat etmeliyiz. İktidara gelmek için değil, iktidar olmak için değil, “ADİL (EKONOMİK) DÜZEN” için cihad etmeliyiz. / O zamanki mücahitler; iktidar elde edersek, para elde edersek sorunların çözüleceğini sandılar ama sorunlar çözülmedi. Öğrenmek mi istiyorsunuz? / Öğrenmek isteyenler “100 SORUN 100 ÇÖZÜM” risalemize baksınlar. Efendim, onlar sorun değildir diyen olabilir; o zaman buyurun tartışalım...” (s.13)

705. “KUR’AN VE İLİM Seminerleri” haftalık çalışmamızdan aktardım.