Kullanıcı Adı:
Parola:
Üye Kayıt
Üye Aktivasyon
Parolamı Unuttum

Captcha image
Show another code

Giriş
Ebubekir Sifil - Milli Gazete Zafer Kafkas
Takva-Tağva Gerilimi
551 Okunma, 0 Yorum

TAKVA-TAĞVA GERİLİMİ

 

İki temel İslamî kavram "takvâ" ve "tağvâ". İlki genellikle meallerde "Allah korkusu" veya "sorumluluk bilinci" olarak veriliyor. Oysa takvanın bunları aşan boyutları var. Her şeyden önce "Allah korkusu" tabirini karşılayan bir değil, iki kavram var: Huşu ve haşyet. Bunlardan ilki korkuyla karışık saygıyı, bir dinginlik ve sekinet halinde idrak anlamını içerirken, ikincisi istiğrak halinde, her an canlı ve diri bir şuur halinde hissedilen korkuyu anlatıyor.

Takva ise, iman ve istikamete zarar vermesin diye, nefsi zabt-u rabt altına almak için mübahlardan bile gönüllü olarak vazgeçmeyi, uzak durmayı ihtiva eden "imanda ve amelde kemal" diye ifade edebileceğimiz bir hassasiyetin, incelmiş bir ruh halinin, ahlak ve seciyede billurlaşan bir tavrın teşahhusu. Biz bunu, insanın pozitif yönde, insaniyette zirveyi yakalaması olarak ifade edebiliriz.

Tağva ise azgınlıkta, isyan ve taşkınlıkta varılan son noktayı anlatıyor. "Tuğyan" ile aynı kökten. Bunu da insanın negatif yönde, şeytaniyette zirveyi bulması olarak işaretleyebiliriz.

Kur'an'da takva sahipleri (müttakiler) için farklı vurguların yer almış olması, onların "sıradan mü'minler"den farklı, tabir yerindeyse daha özel ve sekçin bir zümreyi teşkil ediyor oluşundandır. Böyle olduğu için olsa gerek, Kur'an kendisinin "mü'minler için" hidayet kaynağı olduğunu vurguladıktan başka, "müttakiler için" de hidayet kaynağı olduğunu belirtmektedir. Bu iki hidayetin en azından "derece" itibariyle birbirinden farklı olması eşyanın tabiatındandır. Kur'an'dan sıradan bir mü'minin aldığıyla takva sahibinin aldığı arasında elbette fark bulunacaktır.

"Tağva"ya gelince, insanın tağutlaşması, haddi aşması ve zulüm ve isyanda geri dönülmez noktaya gelmesi anlamını içeriyor. "Tağut" kavramı, İslam'ın siyasi sahaya taalluk eden ahkâmının öne çıkartılması bağlamında –Mevdudi-Seyyid Kutub çizgisi tarafından güçlü biçimde vurgulanmasının da etkisiyle– 70'lerden 80'lerin ortalarına kadar yoğun bir kullanım alanına sahip oldu. Ancak bu kullanımın –dediğim gibi– baskın biçimde "gayrimeşru tarzda yasa koyucu"luk işlevine yönelik olduğu, daha doğrusu ona inhisar ettirildiği dikkat çekicidir.

Oysa "tağut" kavramının anlam bünyesinde bunun yanında, insanın bireysel olarak haddi aşan bir tavır içinde olması da vardır. Küfür ve isyanda haddi aşarak taşkınlık ve zulmü alışkanlık haline getiren her insan da tağuttur; isterse başkaları üzerine yasa koyuculuk gibi bir amacı ve işlevi olmasın…

Modern zamanlarda tağva, modernleşmiş her bireyde şu veya bu tarzda/tonda tecessüm eden bir hal olarak dikkat çekiyor. Kiminde başkalarına zulmetmek şeklinde tezahür ederken, kiminde –dilimize de yerleştiği şekliyle, "küçük dağları ben yarattım" der gibi– kendisinde ilahlık hususiyetleri vehmetmek şeklinde ortaya çıkıyor. Bilhassa ekonomik ve siyasi güce sahip oldukça bu vehmin insanda yerleşik bir ruh durumuna dönüştüğüne dikkat edilmelidir.

"Tağva"nın son derece yaygın olduğu ve her şekilde teşvik gördüğü bir zaman ve zeminde "takva"ya daha bir hassasiyet göstermek, evet bir anlamda akıntıya kürek çekmektir; ama mü'minin esas vasfı da bu değil midir zaten? Abdullah b. Mes'ûd (r.a), öğrencisi Amr b. Meymûn'a "Cemaat"i açıklarken şöyle der: "İnsanların çoğunluğu bugün cemaatten ayrılmıştır. Cemaat, tek başına da kalsan, benimsemekten geri kalmadığın "hakka uygun tavır"dır."[1].

 

Yorum:

 

İnsan ve Adil Düzen

 

 

Allah insanı iki yönlü olarak yaratmıştır. Kuranda Allah insanın yaratılışından bahsederken insanı topraktan , balçıktan yaratmaya  başladığını ve bu balçığa kendi ruhundan üfleyerek bu yaratılışı nihayete erdirdiğini bildirmektedir. Beden ve ruh , balçıktan yapılan beden ve Allah’ın kendi ruhundan üfleyerek insana verdiği ruh .

 

İnsanın huzur bulması , mutluluğu ve güven içinde yaşaması için ortaya konulacak olan din, ideoloji veya hayat tarzı , her iki boyutun ihtiyaçlarını karşılayan ve her ikisine de önem veren bir din , ideoloji ve hayat tarzı olmalıdır. Tarihe baktığımızda bu dengenin çok fazla sağlanamadığını görüyoruz , insanlar ya tamamen ahirete yönelmişler ya da tamamen dünyaya meyletmişlerdir.

 

Biz bu dengenin İslam ile oluşturulduğunu ve ancak İslam’ın dünyevi ve uhrevi düsturlarının uygulanması ile insanların bireysel özgürlüklerini kazanacaklarını , iradelerini özgürce kullanabileceklerini ve dünya üzerinde savaşların ,  katliamların ortadan kalkacağını ve barışın tesis edileceğini düşünüyoruz.

 

Kuran’a baktığımızda paradan , bankacılığa , miras hukukundan savaş hukukuna , siyasetten aile hayatına kadar tüm dünya hayatını düzenleyen hükümlerle beraber nefsin arındırılması ve  bireysel  ahlak bakımından takvalı olunması ile ilgili değerleri de bildirmiştir. 

 

Hz.Peygamber’in hayatında da yine Kuranla uyumlu şekilde dengeli yaşadığını görebiliyoruz.O , hem düşmanlarıyla ve toplumu yıkıma sürükleyen unsurlarla savaşmakta,  yeni bir toplum ve medeniyetin oluşturulmasıyla uğraşmakta diğer taraftan gece namazlarını bile kılmaktan geri kalmayan muttaki biridir.

 

Günümüzde bu bu dengeyi  sağlayacak yegane düzen , bugünün Kuran düzeni olan Adil Düzendir. İnsanın bu çift boyutlu yapısına hitap eden onun hem bu dünyasını imar edecek hem de  özgürce inancını yaşamasına imkan sağlayacak ortamı insanlık ancak Adil Düzenle bulacaktır. Allah’ın emanetini kabul etmiş varlık olan insan , bu emaneti ancak Adil Düzenle gerçek manada omuzlayabilecektir.

 

 

Zafer Kafkas



YorumYap

Sayı: 94 | Tarih: 27.3.2011
Mehmet Şevket Eygi
Pislik Herifler ve Karılar
903 Okunma
Emine Hocaoğlu
Zülfü Livaneli
Hayat damarı
663 Okunma
Ali Bülent Dilek
Ebubekir Sifil
Takva-Tağva Gerilimi
551 Okunma
Zafer Kafkas
Mahir Kaynak
Çelişkiler yumağı
511 Okunma
2 Yorum
Süleyman Karagülle
Ahmet Hakan
Kemal Bey’e hiç yakıştıramadım
486 Okunma
Lütfi Hocaoğlu
Ruhat Mengi
Sabah akşam Libya.. Ya Türkiye?
486 Okunma
Vahap Alma
Ruşen Çakır
Türkiye Müslümanları ümmete ne kadar entegre?
434 Okunma
Tayibet Erzen