Kullanıcı Adı:
Parola:
Üye Kayıt
Üye Aktivasyon
Parolamı Unuttum

Captcha image
Show another code

Giriş
Mahir Kaynak - Star Süleyman Karagülle
Ekonomik kriz
1032 Okunma, 20 Yorum

http://stargazete.com/guncel/yazar/mahir-kaynak/cin-in-stratejisi-haber-428366.htm

25 Şubat 2012 Cumartesi

 

Çin’in izlediği politikaları belirlemek için önce şartları tespit etmek gerekir. Çin’in ucuz işçilik kaynağı olarak özellikle ABD’li müteşebbisler tarafından kullanılması şu sonuçları doğurdu. Çin ekonomisi ucuz işçilik ve devletin sübvansiyonlarının desteğiyle dış ticaret fazlası veren bir numaralı ülke oldu. Ancak Çin ihracat gelirlerini ithalatı finanse etmek için kullanmadı ve malını alan ülkelerden alacaklı hale geldi. Yıllarca devam eden bu süreç, başta ABD olmak üzere, Batılı ülkeleri borç batağına sürükledi. Bu paraları küresel sermaye kontrol ediyordu ve büyük bir güce ulaştıkları için dünyada yeni bir düzenin kurucusu ve yöneticisi olmak istediler. Ancak yerli sermaye giderek onların kontrolüne gireceği endişesiyle küresel sermayeye savaş açtı. Şimdi bu büyük savaşın içerisindeyiz. Yani ne İran ne Suriye ne de ABD’nin yenildiği söylenen Irak ve Afganistan önemli sorundur. Zaten gösterilen doğru olsa büyük güç olmanın bir anlamı kalmaz ve manevi güç herkesi yenerdi.

***

- Sermaye Çin’i ucuz işçi olarak kullandı. Çin alacaklı dünya borçlu ülke oldu. Sermaye Çin’deki dolara da hâkimdir. Ne var ki dünya dolara direniyor.

- Sermaye Çin’de ürettiklerini dünyaya satıyor. Dünyanın sanayisini ve tarımını çökertiyor. Çin iflas edecek boş kâğıda koşuyor. Çin doları altına çevirirse ve kendi parasıyla piyasa ilişkisini kurarsa Sermaye Çin’e taşınır.

 

Şu anda ekonomik yapı yeniden düzenlenirken bu yapının üzerine siyasi dengeler oturtulacak. Bu konudaki öngörüm şöyle: ABD ve Rusya Çin’i ve Avrupa’yı kendilerine rakip olarak görüyor ve bunları kontrol etmek istiyor. Geçmişte esas belirleyici konumda olan askeri güçte hala onlar öndeler. Ancak ekonomik gücü de kontrol etmeleri gerekiyor. Çin ve Avrupa ise Afrika ve Ortadoğu’da  etkin  olmak  istiyorlar. ABD ve Rusya bunu engelleyecek politikalar izliyorlar. Kuzey Afrika ve Arap bölgesindeki ayaklanmaların gerçek amacı budur ve dış dinamikler daha belirleyicidir.

- ABD ve Rusya ekonomik kontrolü elde etmeye, AB ve Çin Orta Doğu’ya ve Afrika’ya hâkim olmaya çalışıyor.

- Sermaye dünyayı dörtlü olarak bölmüş: Çin, AB, Rusya ve ABD. Bunlar arasında denge kurmaya çalışıyor: Dörtlü denge denemesi.

 

Çin büyük ölçüde alacaklıdır ve bunları ilişkileri geliştireceği ülkelere transfer etmek istemektedir. Mesela ABD’deki alacağını bize transfer edebilir. Bugünlerde Çin Başkan Yardımcısının seyahatleri ekonomik amaçlı gözükse de arka planda siyasi hesaplar vardır. Mesela İran’la iyi ilişkiler içindedir ve Türkiye’nin bu ülkeyle iyi ilişkiler içinde olmasını istemektedir. Böylece Ortadoğu’da etkili olacaktır ve Afrika’ya açılan kapıda dostları bulunacaktır. Ziyaret sadece ekonomik olsaydı çok daha önceleri yapılabilirdi. Şu sıralarda ülkemizin cari açığı sorun olmak üzeredir ve Çin bu konuya yardımcı olarak siyasi konumunu güçlendirmek istemektedir.

- Çin başkan yardımcısı ABD’deki alacağını Türkiye’ye çevirebilir.

- Sermaye ABD’ye gözdağı vermek için Türkiye’yi ve Orta Doğu’yu büyütüyor.  Obama’yı devirirse Türkiye’nin canına okur.

 

Çin ile yakınlaşma bir seçenek olabilir. Ama bu durumda ABD ve Rusya ile karşı karşıya kalmayı göze almak gerekir. Rusya zannedildiği gibi Çin’e yakın değildir hatta en büyük tehlike olarak onu görmektedir. Aynı coğrafyada olan bu iki ülkeden Rusya’nın nüfusu azdır ve kontrol ettiği alan hem geniş hem de zengin doğal kaynaklara sahiptir. Bu topraklar Çin’in rüyası olabilir.

- Rusya zengin topraklara, Çin büyük emeğe sahiptir. Aralarında hasımlık var.

- Rusya Çin halkına topraklarını açsa, Çin halkı da buralarda çalışsa iki dünya onların olur. Enternasyonal ülkelere neden bunu yapmasınlar. Sermaye izin vermez.

 

ABD’nin en büyük rakibi Çin’dir. Afrika’yı ve Orta Doğu’yu kontrol ederse en büyük güç o olacaktır. Zaten bu konu çok tartışılmaktadır. Ancak bunu bir kader saymayan ABD gücünü korumak için tedbirler almaktadır.

- ABD’nin rakibi Çin’dir. ABD tedbir almaktadır.

- Sermaye dört gücü de dengede tutmak ister.

 

Türkiye bu büyük mücadelede kilit ülke konumundadır ve ülkemize yönelik operasyonlar yapılması normaldir ve bunları yaşamaktayız. Önümüzdeki dönemde siyasette büyük değişiklikler beklenmektedir. Bunları bu büyük mücadelenin  bir parçası olarak görmek abartılı sayılamaz. Muhalefetin kişisel yıpratmayı ön plana çıkarması ve Erdoğan’ı hedef almasının sebebi açıklanmalıdır.

- Türkiye dört güç arasında denge ülkesidir. Tarihi ve coğrafi özelliği ile güçlüdür. Ne tarafta olursa orası galip gelir. Türkiye Adil Düzen’i getirirse kendisi denge unsuru olur ve III. bin yıl barış yılı olur.

 

 

http://stargazete.com/guncel/yazar/mahir-kaynak/ekonomik-kriz-haber-426442.htm

19 Şubat 2012 Pazar

 

Günümüzde en çok konuşulan ve tedirginlik yaratan konulardan biri de ekonomik kriz. Bu durum beklenmedik bir olay değil. Yıllar önceden başlayan bu süreçte, bazılarına göre, ortaya çıkan olumsuzluklar düzeltilmek isteniyor. Başka bir ihtimal de bu şartları kullanarak dünyaya verilmek istenen yeni şekle ulaşılmak istenmesidir.

- Ekonomik kriz yeni düzenleme aracıdır diyorlar.

- Ekonomik krizi siyasi gücünü kaybeden Sermaye yeniden elde etmek için çıkarmaktadır.

 

1993’te üniversiteden ayrıldım. Bu tarihe kadar derslerde ABD’nin borçlanmasını şu basit örnekle anlatırdım: Çin ABD’ye bin dolarlık mal satsa halk bunları satın alır ve bin dolar Çin’in alacağı olur. Paranın yatırıldığı finans kurumu bin dolarlık hazine bonosu alırsa dış ticaret açığı bütçe açığını kapatır. İşi şakaya vurur ve denizlerde gördüğünüz ABD filolarını Çin finanse ediyor derdim.

- Çin ABD’ye mal satsa dolar alsa Çin ABD filosunu beslemiş olur.

- Dolar dünyayı emeksiz sömürme aracıdır. Dolarla mal satan aptal insanları hayvanları Tanrı'nın seçkin kulları olan İsrail oğulları yönetip duruyor.

 

Bu durum tüm dünyaya yayıldı ve birçok ülke gayri safi milli hâsılasını aşan miktarlarda borçlandı. Bu borçların hepsine finans kurumları aracılık ediyor ve bunlar her devletin kontrol edebileceğinden daha büyük miktarları yönlendiriyorlardı. Buna küresel sermaye deniyordu ve bu sermaye gurubunun siyasal projeleri vardı. Üretimi gerçekleştiren yerli sermaye küresel sermayenin egemenliğine karşı idi. Dünyadaki çatışmanın yerli sermaye ile küresel sermaye arasında olduğunu ve bu çatışmada küresel sermayenin yenileceği söyledim ama birçok kişi bunu bir hayal saydı.

***

- Devletler borçlandı. Küresel sermayeye karşı direnç başladı. Global sermaye yenilecek dedim.

- Doları baz alan faizli paradan vazgeçmedikçe yenemezler. Para ortak ambara giren alınan belgelerin rehini karşılığı piyasaya çıkmalıdır. Para mal karşılığı olmalıdır.

 

ABD iki aşamalı bir plan yaptı. Devlet önce bütçe açığını kapatacak ve kendisinin sebep olduğu dış ticaret açığını kapatacak daha sonra halkın borçlanması sonucu oluşan cari açığı engelleyecekti. Bugüne kadar biriken dış borçların ödenmesi yerine, ödeme halkın refahında büyük azalma yaratacağı için, finans oyunlarıyla sıfırlanması sağlanacaktı.

- ABD bütçeyi dengeliyor. Dış borçlarını enflasyonla kapatacaktır.

- Sermaye izin verirse doları basar da hükümetin emrine verirse bunu yapabilir. Seçimden sonra yeni siyaset izlenecek.

 

Avrupa’da birçok ülke aynı durumdaydı ve ödemeleri mümkün olmayan miktarda borçlanmışlardı. Ancak ABD’nin ekonomik yapısıyla bu ülkelerin arasında büyük fark vardı. ABD tarım ürünleri de ihraç eden bir ülkeydi yani herhangi olumsuz bir süreçte halkı aç kalmazdı. Petrol ve hammadde ihtiyacının önemli bölümünü kendisi karşılıyor, geri kalanını da politik olarak egemen olduğu yerlerden sağlıyordu.

- Avrupa krizlerde çöker, ABD kapalı ekonomisini sürdürebilir.

- ABD federe devletleri yerel para çıkarabilir ve doların hâkimiyetinden kurtulabilirler. ABD’deki kriz federe devletlerini güçlendirir. ABD halkını sıkıntıya sokmaz.

 

Avrupa’nın borçlu ülkelerinde ekonomik yapı ABD’den farklıydı. Onlar gıda ve enerji ithal ediyordu ve bundan mahrum kalırlarsa bir savaşın yaratacağından daha büyük bir sıkıntıya düşmeleri kaçınılmazdı. Onlar da iki aşamalı bir planı uygulamaya koydular. İlk aşamada bütçelerini denkleştirecek, halkın daha fazla borçlanmasını engelleyecek, borçların geri ödenmesi söz konusu olmayacaktı. Ancak borçlanmanın durması bile halkın refahını olumsuz etkiliyor, memurlar düşük maaş alıyor, emekli aylıkları azalıyordu. Emekli fonları, finans kurumlarında değerlendirildiği için, borçların ödenmemesi bunları tehlikeye atıyor ve ileride devletin bu fonlarda kaybedilenleri telafi etmesi gerekiyordu.

- Avrupa borçlanmayı durduruyor. Yurtta da enflasyonu düşünmüyordu.

- Sermaye doları batırıp yeni para çıkarabilir. Euro’yu ve altını geçiş olarak kullanabilir. ABD merkez bankası batar, ABD dağılır ama Sermayeye bir şey olmaz.

 

Geçmişte borçlanan ülkelerin vereceği tek şey kalmıştı. Halkının ayaklanıp ülkenin kaosa sürüklenmesini engellemek için siyasi tavizler vereceklerdi. Şimdi dünya bu şartlara bağlı olarak  şekilleniyor. Dışa en az bağımlı ülkeler olan ABD ve Rusya yeniden birer güç odağı olacak, diğer ülkeler onların aracılığı ile gıda ve enerji sağlayacak. Zaten Rusya dünyanın en büyük doğalgaz rezervine sahip ülke ve Avrupa ona ve çevresine bağımlı durumda. Çözülmesi gereken sorun İkinci büyük doğalgaz rezervine sahip İran’ı da bu yapıya bağlamak. Yani İran’ın nükleer çalışmalarından kimse korkmuyor ama onun yerini belirlemek için bu bir araç olarak kullanılıyor. ABD petrol bölgelerini kontrol edecek ve böylece dünyada yeni güç odaklarının oluşması engellenecek. Olaylara bir de bu açıdan bakmak gerekir diye düşünüyorum.

- ABD ve Rusya İran’ı da yanlarına alarak dünya petrolü ile hâkimiyetini sağlamak istemektedir.

- Sermaye siyasi gücünü kaybetti. Ekonomik gücünü de karşılıksız para ile koruyor. Siyasi dengesini kaybedecektir.

 

 

 

Yorum:  Yeni düzen

 

III. bin yıl uygarlığı Adil Düzen uygarlığı olacaktır.  Adil Düzen üzerinde yalnız Türkiye’de Akevler’de çalışılmaktadır. Yeni düzenin esasları ortaya konmaktadır. Adil Düzen’e göre insanlık anayasası hazırlanmıştır. Şimdi Kur’ân’la delillendirilmektedir.  Yeryüzünün her tarafında Kur’ân artık önemli kitap halindedir, herkes ilgileniyor. Adil Düzen yakında tüm insanlığın konusu olacaktır.

 

Adil Düzen’e göre dört güç vardır: İlmî, dinî, meslekî ve siyasî güç. Gelecekte yasama erkini ilmî güç, yürütmeyi meslekî güç, yargılamayı dinî güç, yönetmeyi siyasî güç yüklenecektir. Yönetim yargı kararlarını infaz eden bir güç olacaktır. Dört güç eşit güç olacak, biri diğerine hâkim olmayacaktır. Başkan dengeyi sağlayacak. Hakemlerden oluşan yargı herkesin üstünde olacaktır. Hakemler de hakemlerin denetiminde olacaktır.

 

Yeryüzü yüze yakın ulusal devletlere ayrılacak. Silahlı güç ulusal güçlerden oluşacaktır. Uluslararası yargı kararlarına uymayanları ulusal ordular savaşla tenkil edeceklerdir. Devletler yüze yakın illere bölünecek ve iç güvenliği iller sağlayacaktır. Her il yüze yakın bucaklara ayrılacaktır.  Esas sosyal hayat bucaklarda oluşacak. Hukuk düzeni her bucakta kurulacak. Bucaklar tamamen bağımsız olacaklardır.

 

Bucaklarını beğenmeyenler istedikleri bucağa gidebilecektir. Oradaki taşınmazların bedelini devlet peşin ödeyecektir. Ekseriyet demokrasisinin yerine hicret demokrasisi olacaktır. Siyasi denge devletlerarası kurulacaktır. Bloklar arası çatışma ile oluşmayacaktır.

 

Ekonomi ise halkın kuracağı semt kooperatifleriyle üretim yapılacak. Bucak kooperatifleri buğday parasını çıkaracak ve üretimi planlayacaktır. İl kooperatifi genel hizmet verecek ve ilde demir para çıkaracaktır. Ülke kooperatifi toprak parasını çıkaracak çalışmayı imarı dengeleyecektir.  İstanbul’da kurulacak kredileşme kooperatifi altın para çıkaracak ve ticareti organize edecektir.

 

İlim genel hizmeti yapacak, din ise eğitimi gerçekleştirecektir. Üretimden paylarını alacaklardır.  İşte bu Adil Düzen’dir. Kim bunu önce benimser katkıda bulunursa III. bin yıl uygarlığının hakimi onlar olacaktır. Sermaye de bu katkıda bulunma şansına sahiptir.

 

Süleyman Karagülle

Yorumcu
Yorum
Reşat Nuri Erol
01.03.2012
06:38

Ali Bülent kardeş, Tayibet kardeş;

duygu ve düşünceleriniz ne kadar da güzel ve etkileyici...

ALLAH RAZI OLSUN...

bu inat bana da uyduğu için 40 kusur yıldır ÜSTAD ile beraberiz...

ELHAMDÜLİLLAH...

ne diyeyim...

ALLAH BU BERABERLİĞİMİZİ VE KARDEŞLİĞİMİZİ DÜNYADA OLDUĞU GİBİ AHİRETTE DE DEVAM ETTİRSİN...

AMİİİN...

selam, sevgi, saygı ve dua, dua, dua ile...

kardeşiniz reşad

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
06:42

ALİ BULAÇ'ın bugünkü yazısı öylesine güzel ki;

kendisine gönderdiğim çok kısa mesajda da dediğim gibi; sadece

ALLAH RAZI OLSUN...

diyor...

ve

sizleri yazı ile baş başa bırakıyorum...

***

Ali Bulaç 28 Şubat, Erbakan ve cemaatler Bundan 15 sene önce 28 Şubat günü bürokratik merkezi elinde tutan sert çekirdek yönetime el koymuştu. Bu seferki yöntem 27 Mayıs ve 12 Eylül darbelerindeki gibi "kanlı", 12 Mart muhtırasındaki gibi "uyarı" değildi; askerlerin merkezde yer aldığı yüksek yargı, üniversiteler, bir kısım medya, merkez sağ ve merkez sol partiler, büyük sermaye ve sivil devlet kuruluşları aktör olarak rol oynuyorlardı. Askerleri ön cepheye sürenler halkın cebinden doğrudan 74, dolaylı olarak 250 milyar dolar parayı alıp ceplerine doldurdular. Çok az asker "nasıl bir oyunda kullanıldıkları"nı fark etti. Gerçek şu ki, 28 Şubat bin yıl sürmedi, 5 sene sonra büyük bir toplumsal dalganın desteğinde darbenin mağdurlarını 3 Kasım 2002'de iktidara taşıdı. O iktidar hâlâ ayakta, lideri R.Tayyip Erdoğan ve partisinin oy oranı yüzde 54,5. O darbenin mağduru Fethullah Hocaefendi hâlâ hicretin gurbet diyarında, ama dünyanın neredeyse her ülkesinde "iyi Müslüman iyi insandır" idealini pratikte yaşayan ve yaşatan okullarıyla hizmet veriyor. "Postmodern darbe"nin "post"u uygunsuz bir niteleme, zira Sincan'da tanklar yürüdü ve askerlerin ağzından Hürriyet gazetesi manşetten "Gerekirse silah kullanırız" tehdidinde bulundu. Umarız, 28 Şubat darbesini soruşturan savcıların dosyalarında bu suçlar da yer almaktadır. Zulmen iktidardan düşürülmek istenen rahmetli Erbakan, imkânlarını son noktasına kadar kullandı, sonra "bu tehdit, şantaj ve hukuk dışı müdahalenin tarihsel yürüyüşümüzde ancak bir virgül" olabileceğini söyleyerek istifasını verdi. Bu ülke, siyaset yapan Müslümanlara, cemaatlere, tarikatlara, bağımsız gruplarına ve Müslüman entelektüellerine çok şey borçludur. Hepimizin Fethullah Gülen Hocaefendi'ye, Mahmut Hocaefendi'ye, rahmetli Zahid Kotku Hazretleri'ne, Es'ad Coşan Hoca'ya, rahmetli Erbakan Hoca'ya, Muhammed Raşid Erol'a, Hüseyin Hilmi Işık'a, Sami Efendi'ye, Said Çekmegil'e, Ercüment Özkan ve burada isimlerini zikremediklerime şükran borcumuz var. Her biri büyük bir nehre birer ırmak gibi su taşıdılar, el'an taşımaya devam ediyorlar. Meşrep ve üslupları, içtihat ve usulleri farklı olsa da; yol üstünde nahoş olaylar yaşansa, kazalar vuku bulsa da; Hüseyin için ağlayıp Yezid'le iş tutanları çıksa da, son tahlilde akışın mecrası, yönelimi ve akacağı büyük derya değişmez. Kim meşrep ve üslup, içtihat ve usul farkını kutuplaşma, çatışma sebebi haline getirirse "katilden beter fitne" ateşine odun taşımış olur. Geçen sene bu günlerde Hakk'ın rahmetine uğurladığımız Erbakan Hoca, geniş dindar bir kitleyi kanuni siyasete soktu. 19. yüzyıl ikinci yarısında başlayan İslamcı siyasi geleneği "Milli Görüş" adı altında devam ettirdi; Mısır, Suriye, Cezayir vb. bölgelerde Müslümanların acı yaşamasına sebebiyet veren şiddet ve terör dışında "temkin yolu"yla da toplumsal değişimin mümkün olduğunu göstermiş oldu. Bunun önemi şudur. Devlet, bürokratik iktidarının devamını "güvenlik" konseptine oturtmuştur, bu 1925'ten beri öyledir. Bu yüzden Kürt isyanları ve PKK'nin kullandığı şiddet ve silahlı mücadele yöntemi; 1970-1980 arası 5 bin insanın hayatına mal olan sağ-sol çatışması bu iktidarın devamını sağlayan enstrümanlar olarak fonksiyon gördü, el'an görmeye devam etmektedir. Milli Görüş, Nur cemaatlerinin tümü, Akıncılar, MGV, tarikatlere mensup gençler bu yöntemlere tevessül etmediler, basiret sahibi liderleri buna cevaz vermediler ve daima kazançlı çıktılar. Metin Yüksel ve Sedat Yenigün'ün şehadeti tesadüfi değildi, hamdolsun provokasyonlara teenniyle cevap verildi. Erbakan Hoca, "Adil düzen"i, "İslam kardeşliği"ni, kendi köklerinden beslenen bir kimlik tanımını, "ahlak ve manevi değerlerin önemi"ni ve büyük bir bölgesel entegrasyon olup Abdülhamit'ten beri ölmeyen bir ideal olan "İslam Birliği"ni siyasete soktu. "Bu iş Erbakan'ın kafasıyla olmaz" diye eleştirenler, onun "ideal politiği, reel politiğin önüne koyan" büyük siyasi ve ahlaki tutumunu anlamadılar, reel politiğe göre siyaset yapmanın ve yönetmenin insanı ilkesiz pragmatizme ve hatta oportünizme götüreceği gerçeğini göremediler. Erbakan Hoca, hiçbir zaman İslami referanslarını unutmadı. Onu rahmetle anıyoruz. a.bulac@zaman.com.tr 01 Mart 2012, Perşembe

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
06:49

farklı bir 28 ŞUBAT değerlendirmesi...

***

Mümtaz'er Türköne 28 Şubat'ın rövanşı 28 Şubat 1997'de MGK toplantısını ile yapılan darbenin rövanşı, tam altı yıl sonra 30 Nisan 2003'te yine MGK'da alındı. Bugün ortalığı saran 28 Şubat kahramanları arasından sıyrılıp, gelecek kuşaklara gerçekleri emanet edebilmek için bu rövanşı hatırlatmamız ve bir mukayese yapmamız lâzım. Necmettin Erbakan, artık hayırla ve rahmetle yâd edilmeyi hak eden bir tarihî figür. Kılıçdaroğlu bile artık onu "28 Şubat'ın gerçek mağduru" ilan ettiğine göre, hak sahibine teslim edilmiş olmalı. Tarihin hesabı bir kişinin ömrüne sığmıyor. Erbakan Hoca'nın izleri kendi hayatı ile sınırlı değil. Erbakan bir okuldu. Bugün Türkiye'yi yöneten kadro o okuldan yetişti. Özellikle Erbakan'ın tecrübelerini tevarüs ederek. 28 Şubat'ın 15. yıldönümü ile Hoca'nın Hakk'a yürüyüşünün sene-i devriyesi çakışınca ister istemez "28 Şubat'ın Erbakan'ı" ön plana çıktı. Politikacıları içinde bulundukları şartlara göre değerlendirmek lâzım. 28 Şubat'ın gerçek mağduru milletin bizatihi kendisi oldu. Galiba tarih nihaî hükmünü verirken, dönemin politikacılarını milletin hukukunu muhafaza etme becerisine göre yargılayacak. Bugünlere nasıl geldiğimizi anlamak için 30 Nisan 2003 tarihli MGK toplantısını 28 Şubat'ın rövanşı olarak hatırlamalıyız. Birinde Başbakan Erbakan'dı. İkincisinde ise Erdoğan. Benzerlikler çok. İkisi de "laiklik ve irtica" gerilimi ile şekillendi. 28 Şubat'ın meşhur 406 sayılı 18 maddelik kararları, 30 Nisan'ın da gündemindeydi. İkisi de MGK'nın aynı anayasal statüye sahip olduğu şartlarda yapıldı. MGK'nın yapısı daha sonra 2004'te değiştirildi. Birincisi 9 saat ile tarihin en uzun MGK toplantısıydı. İkincisi ise 7,5 saat ile ikinci sıraya yerleşti. Hafızalarımızı tazeleyelim. Abdullah Gül'ün Dışişleri bakanı sıfatıyla büyükelçiliklere gönderdiği ve Türk okullarının himaye edilmesini tavsiye eden genelgesi bir irtica tartışması başlattı. Bu genelge "Gülen okullarının ve Milli Görüş teşkilatlarının desteklenmesi" olarak takdim edildi. Hemen öncesinde 23 Nisan resepsiyonu askerlerin boykotu ile karşılaştı. Ortalık medya desteği ile tıpkı 28 Şubat öncesi gibi gerildi. 30 Nisan tarihli MGK toplantısı, Erdoğan'ın başbakan olarak katıldığı ikinci toplantıydı. Birincisi, Irak savaşına odaklandığı için, irtica gündemi bu toplantıya bırakılmıştı. Askerler 28 Şubat'ın gündemini oluşturan 406 sayılı kararları ısıtıp masaya koymuştu. Aynı yer, aynı kanunî yapı, aynı konu ve aynı taktikler. 30 Nisan 2003 tarihinde askerî kanat MGK vasıtasıyla askerî vesayet düzenini, altı yıl öncesinin araçlarını ve kalıbını kullanarak tesviye etmeye teşebbüs ettiler. Başaramadılar. Şartlar aynı değildi. Erbakan bir koalisyon hükümetinin başbakanı idi. Psikolojik harekât üzerine inşa edilmiş postmodern darbe ile Türkiye ilk defa karşılaşıyordu. Bu kadar Bizans oyununu üretecek sermaye o günün siyasetçilerinde bile yoktu. Erbakan Hoca askerlerle uzlaşmayı, onları yatıştırmayı denedi. Sabır zırhını kuşandı. Soğuk Savaş döneminin politikacıları, dehşet dengesi yüzünden savaşmayı göze almazlar, nihayetinde uzlaşırlardı. Erdoğan ise tek partili bir hükümetin başbakanıydı ve 28 Şubat'ın gadrine uğramış ve yaşadıklarından dersler çıkarmış bir politikacıydı. Genelkurmay Başkanlığı koltuğunda Hilmi Özkök oturuyordu. Erdoğan dik durdu. Geri adım atmadı. Sunum yaparken haddini aşan bir tuğgenerali hizaya çekti. Muhtemelen "Hop bir dakika ne oluyor, Başbakan'la konuşuyorsun" lafıyla çektiği ayar, kuvvet komutanlarını da susturmaya yetti. Rövanş bu sözle alındı. Erdoğan'ın dik duruşu, basit bir meydan okuma değildi. Öncesinde ve sonrasında ortamı yumuşatmak için büyük çaba harcadı. MGK toplantısı öncesi grup toplantısında "bürokrat" kelimesi ile askerleri kastederek "sadece siyasîler yolsuzluk yapmadı" sözüyle yönelttiği tehdidi; "gerilimin tarafı olmayız" sözüyle dengeledi. Uzlaşmaya açık ama direnmeye de kararlı olduğunu gösteren bir tavır ve üslup sergiledi. "Dik durmak, ama diklenmemek" formülü 30 Nisan MGK toplantısından çıkmıştır. Erbakan da, Erdoğan gibi dursaydı 28 Şubat süreci olur muydu? Ben bu soruya "olmazdı" cevabını veriyorum. Hükümet dağılırdı, kaos büyürdü, belki daha da kötü şeyler yaşanırdı. Ama tarihe "postmodern" sıfatıyla geçen bu darbe hayat bulamazdı. Peki bugün dile getirilen "28 Şubat kararlarını Erbakan hoca imzalamadı" iddiası doğru mu? Yarın da bu sorunun cevabını verelim. m.turkone@zaman.com.tr 01 Mart 2012, Perşembe

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
06:57

meselenin bir de bu yönü var ve çok önemli...

***

İbrahim Öztürk Meslek eğitimi ve yeni sistem üzerine CHP başkanı eğitimdeki 4+4+4 sistemi nedeniyle 'Üniversite neden susuyor?' diye soruyor. Ne münasebet efendim, ben bir eğitimciyim, işte konuşuyorum. 28 Şubat'ın seri cinayetlerinin en acımasızı kuşkusuz 8 yıllık kesintisiz eğitimdir. Millete yutturulan bu çatallı kazık, tam 15 sene sonra, bir başka 28 Şubat'ta şimdi geri çıkartılıyor. Ancak bu uygulamanın millete, ekonomiye, nesle verdiği zarar telafi edilebilecek türden gözükmüyor. 1990'lı yılları milletin ufuklarından söküp götürenler yüzünden, neredeyse her alanda önde olduğumuz Kore'den bu on senede fark yedik. 28 Şubat da benzer bir şekilde Türkiye'yi sadece 2001 krizine götüren soygun ekonomisinin yolunu açmadı. Aynı zamanda sonrasındaki reformları da topal ördeğe döndüren kesintisiz 8 yıllık eğitim ile hançerin saplandığı yerde kalmasına sebep oldu. Kin ve nefretleri o kadar derin ki; pire için yorgan yakmayı her zaman göze alacak bir psikolojideler. Suriye'de Bay Esed gibi, bunlar da 'ya benimsin ya da ölüsün' diye bizi marabaları olarak görüyorlar. İHL'lerin bütün sistemdeki payı sadece yüzde 2 olmasına rağmen onlardan bu kadar korkmalarının sebebi ne ola? Bilmiyorum ki, yaptıkları hesaplara göre bunların gözünde bir İHL öğrencisi kaç tane diğer öğrenciye bedelmiş? Sahi, sokakta yürüyen bir İHL talebesini acaba kader onlara aşılmaz yüce dağlar, eğilmez büyük omuzlar olarak mı göstermiştir de, bu kadar tırsmışlardır? Tayyip Erdoğan örneği, haklı olduklarını gösteriyor! Evet, sayısı az, etkisi fazla bu kesimi silip atmak için, bütün meslek eğitimini kökten budadılar. Kimse çocuğunu üniversiteye girme şansı olmayan meslek liselerine göndermedi. Meslek liseleri hiçbir umut taşımayan çocukların, mahalleye, eve musallat olmasınlar diye içine tıkıldıkları bir çeşit gönüllü hapishaneye döndü. Kılıçdaroğlu da çıkmış 'annelere sesleniyor'. Kimin anasına sesleniyorsun, on beş senedir çığlık atıyorlar, duyamadın. O gözyaşları sel olup oligarşiyi boğdu, farkında bile değil.

...

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
11:07

Fethullah Gülen 28 Şubat'ta ne yaptı? Bugün 10:01 Perşembe "28 Şubat'ta karşı destan yazan Gülen Hareketi'ne mensup kalemlerin, önce sağlam bir 28 Şubat muhasebesi yapmaları..." GAZETECİLER.COM - "Fethullah Gülen 28 Şubat'ta ne yaptı?" sorusuna yanıt arayan isim Hürriyet'in öteki mahalleden transfer ettiği Ahmet Hakan'dan başkası değil. Hürriyet'teki köşesinde "Şunları yaptı" diyor Ahmet Hakan ve sıralıyor: - Ordunun dönemin hükümetinden daha demokrat olduğunu söyledi. - Refah Partisi'nden ayrışmaya çalıştı. - "Ben Erbakan gibi değilim, daha hoşgörülüyüm" mesajı verdi. - En kritik günlerde Erbakan'a "istifa et" çağrısı yaptı. - 28 Şubat'ın egemenleriyle diyalog yollarını aradı. - Bu arada Refahyol hükümeti devrilip yerine yeni hükümet kurulduğunda Zaman gazetesi 9 sütuna "Hayırlı olsun. İşte kardeş kavgasına son verecek hükümet" manşetini attı. FETHULLAH GÜLEN 28 ŞUBAT'TA DİRENMEDİ Yani? Fethullah Gülen direnmedi. Direnmediği gibi işbirliğine de açık durdu. Yeni Türkiye'de... - Ortalık 28 Şubat diye inlerken... - Zalimler deşifre edilirken... - Mazlumlar anılarını anlatırken... - Herkeslere "sen 28 Şubat'ta neredeydin" sorusu sorulurken... - Sincan'da tankların geçtiği caddede eylemler yapılırken... - 28 Şubat belgeselleri ekranları kuşatırken... Fethullah Gülen'in 28 Şubat'ta nerede durduğu sorusu hiç sorulmuyor. HER ŞEYİ KONUŞUYORUZ AMA SÖZÜ GÜLEN'E GETİREMİYORUZ 28 Şubat'a dair her şeyi açıkça konuşuyoruz, tartışıyoruz, hiçbir eksik bırakmıyoruz, her türlü anımsatmayı yapıyoruz ama nedense sözü bir türlü Fethullah Gülen'in duruşuna getirmiyoruz. Anlayışsız değilim. Fethullah Gülen... - 28 Şubat'ta kaybedeceği çok şey olduğunu düşünmüş olabilir. - Okulların kapılarına kilit vurma tehlikesini hissetmiş olabilir. - Refah'ın yanlış stratejilerle kendisini de hedef haline getirdiğini düşünmüş olabilir. - "Hizmet"in büyük darbe alacağına inanmış olabilir. Bütün bunları anlayabilirim. 28 ŞUBAT'A KARŞI DESTAN YAZAN KALEMLER... Ama bu anlayışım, ancak bunların ifade edilmesi halinde söz konusu olur. Ortalığın "28 Şubat" diye inlediği, "28 Şubat'a itiraz etmeyenin dövüldüğü" bir günde... 28 Şubat'ta karşı destan yazan Gülen Hareketi'ne mensup kalemlerin, önce sağlam bir 28 Şubat muhasebesi yapmaları, ancak ondan sonra 28 Şubat'a karşı kalem sallamaları gerekir. Gülen Hareketi, bu konuda "hiçbir şey olmamış gibi" yapma lüksüne sahip değildir. Çünkü "demokrasi" biraz da hiç kimseye hiçbir zaman hiçbir şey olmamış gibi yapma fırsatı sunulmayan rejimin adıdır.

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
11:14

Muhafazakar medya 33 - Merkez medya 12 28 Şubat 2012 14:00 Salı Bu neyin rakamı mı?

Malumunuz bugün 28 Şubat! 28 Şubat Postmodern darbenin üzerinden tam 15 yıl geçmiş ve medyamızda bu malum gün için tamı tamına 45 yazı çıkmış. Bu yazılardan 33'ü muhafazakar medyadan 12'si merkez medyadan... İktidarı destekleyen medya ayrımı ile bakacak olursak da Sabah'taki 5 yazıyı muhafazakar medyanın yanına eklemek gerekiyor. Sizce bu kadar çok yazı çıkması biraz sorunlu değil mi? Daha doğrusu, 15 yıl geçmiş ve biz hala tanksız-tüfeksiz çakma bir darbeyi konuşuyorsak; o çakma darbe ile hesabımızı görememişsez; hala alacak defterleri açıksa ortada ters bir şeyler yok mu? Hele de 15 yılın 10 yılı düşünülecek olursa... Öyle ya... 15 yıl önce bugün Sincan'da yürüyen tanklar muhafazakar düşünceye, inanca, türbana, malum deyim ile "ince ayar" çekmişti. Ama hesaplar tutmamış, o "ince ayar" kalın bir damara dönüşüp iktidara yürümüştü. Ve 10 yıldır da iktidarda postmodern darbenin ezip yoketmek istediği o düşünce oturuyor. Bakın rakam verelim sizlere; MUHAFAZAKAR MEDYADAKİ YAZILAR Yeni Şafak Gazetesi : 11 yazıdan 9 yazı Star Gazetesi : 12 yazıdan 9 yazı Yeni Akit Gazetesi : 12 yazıdan 7 yazı Milli Gazete : 10 yazıdan 7 yazı Zaman Gazetesi : 9 yazıdan 1 yazı 28 Şubat'a dair... Muhafazakar medyada 28 Şubat ile ilgili en az yazının Zaman Gazetesi'nde çıkması mı enteresan olan, iktidarın medyası olarak anılan gazetelerdeki yazı çokluğu mu? Ya da şöyle soralım iktidarda olanın, yönetimi elinde bulunduranın 28 Şubat ile ilgili bu kadar şikayetçi olması evla mı? Eskiden TSK bahanesi vardı, şimdi asker kışlasından başını bile çıkaramıyor, yani korku da kalmadı. O zaman niye 28 Şubat'ın hesabı sorulmuyor? Neden alacak defteri kapatılıp, bu utanç günü tarihe havale edilmiyor? 28 Şubat'ın hesabını soracak olan iktidarken, neden hala iktidar medyası mağdur rolü oynuyor? Bizce "sorunlu" bir tablo bu... Noktayı koyarken meraklısı için diğer gazetelerde çıkan 28 Şubat yazı raporunu da sunalım: MERKEZ MEDYADAKİ YAZILAR Hürriyet Gazetesi : 16 - 2 (Ahmet Hakan/Taha Akyol) Radikal Gazetesi : 11 - 2 Milliyet Gazetesi : 13 - 0 Vatan Gazetesi : 17 - 1 (Can Ataklı) Sabah Gazetesi : 15 - 5 Habertürk : 14 - 0 Taraf Gazetesi : 11 - 2

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
12:28

Ertuğrul Özkök mü yoksa Can Ataklı mı doğru söylüyor?

Birçok DYP'li milletvekili daha Süleyman Demirel - Aydın Doğan ortaklığında kurdurulmuş hükümete "güvenoyu" vermeleri için "tehditle istifa" ettirildiler...

01.03.2012 10:09 » Ertuğrul Özkök mü yoksa Can Ataklı mı doğru söylüyor? » Özkök'ten patronunu kurtaracak şartlı istifa Can Ataklı CNNTURK'de katıldığı Tarafsız Bölge programında diyor ki: " (Bahattin Yücel) İstifa etmezse hakkında büyük bir karalama kampanyasıyla asılsız bir yolsuzluk dosyasını yayınlayacaklarını anlattım. Ailesini topladı durumu anlattı istifa kararı aldı" . Aydın Doğan programa bağlanıyor ve Topkapılı eski çığırtkanları andıran sesiyle.her zamanki "inandırıcı olmayan" nutuklarından birini atıyor... "Ertuğrul Özkök öyle bir şey yapmışsa şerefsizdir" diyor... Ve... Ertuğul da gecenin bir yarısında "açık istifa mektubu" yazıp editörüne gönderiyor... Hürriyet'in İstanbul baskısıyla internet nüshasında var... Ne diyor Özkök: "Ben dönemin Turizm Bakanı Bahattin Yücel'i Zafer Mutlu ile birlikte tehdit etmedim. Bahattin Yücel 'etti' diyorsa istifa mektubum yürürlüğe girsin"... O dönemin en "canlı" tanıklarından biri olarak diyorum ki Aydın Bey o istifa mektubunu hemen yürürlüğe koysun... Zira "Can Ataklı doğru söylüyor"... Nereden mi biliyorum?.. Bahattin Yücel'den bizzat dinledim... Nereden mi biliyorum?.. Aydın Doğan ve Ertuğrul Özkök'ün "Rodos adası arkadaşları" olan Özer Çiller'den bizzat dinledim... Nereden mi biliyorum?.. Bahattin Yücel'in, Genel Başkan Tansu Çiller'e DYP'den o gerekçeyle istifa ettiğini açıkladığını biliyorum... O kadar da değil... Dönemin iki ekonomi bakanına (Yaman Törüner, Ufuk Söylemez) da aynı baskı yapıldı da oradan biliyorum... Yaman kısa bir süre önesine kadar Aydın Bey'in olan Milliyet'te yazıyor uzun yıllardır... Ufuk da keza 28 Şubat' sürecinde DYP'den istifa ettikten sonra uzun süre Milliyet'te yazdı... Yani... Hem milletvekilliğinden hem de Aydın Doğan'dan maaş aldı... Ama... Ertuğrul Özkök ve Zafer Mutlu'dan baskı yiyen tek DYP milletvekili sadece Bahattin Yücel değil ki... Birçok DYP'li milletvekili daha Süleyman Demirel - Aydın Doğan ortaklığında kurdurulmuş hükümete "güvenoyu" vermeleri için "tehditle istifa" ettirildiler... Örnek mi?.. Sağlık Bakanı Yıldırım Aktuna... Uğur Dündar ve Ertuğrul Özkök'le konuştuktan sonra neden istifa etmesi gerektiğini aynen şöyle izah etti: "Bu yaştan sonra oğlumun ve kamuoyunun benim eşcinsel olduğumu zannetmelerini göze alamazdım"... Peki... Rahmetli gerçekten de "eşcinsel" miydi?.. Tabii ki hayır... Ama... O günün medyasında bir siyasetçinin üzerine yapıştırılabilecek en kolay "sıfat" eşcinsellikti... Magazincilerin elinde öyle bir yalanı inandırıcı kılabilecek çok sayıda "sözde sanatçı" vardı... Yani... Çok sayıda DYP milletvekiline istifa etmez ve Mesut Yılmaz'ın azınlık hükümetine güvenoyu vermezlerse sokağa çıkacak yüzlerinin kalmayacağını söylediler... Soruyorum... RefahYol döneminin ekonomi bakanlarından biri olan Yaman Törüner istifa etmeden önce Özkök ve Mutlu ile neden ve ne görüştü?.. Dönemin ekonomiden sorumlu bir diğer bakanı Ufuk Söylemez, DYP'den istifa etmeden önce hem Aydın Doğan, hem Ertuğrul Özkök, hem Zafer Mutlu ve hem de Fatih Çekirge ile neden ve ne görüştü?.. İstifa ettiği gün, kendisine DYP'nin Kızılcahamam kampına neden katılmadığını soran AKŞAM Gazetesi köşe yazarı Memduh Bayraktaroğlu'na "TELEFONDA" neler söyledi?.. İstifa etmekten başka çaresinin kalmadığına inanmasını isterken hangi "haklı"(!) gerekçelerini sıraladı... Bu tartışmanın konusu tabii ki o günlerde DYP'den istifa eden milletvekilleri değil... Sadece Bahattin Yücel... Çünkü Özkök, Bahattin Yücel'in uykularını kaçırdı... "Korkacak bir şeyin yoksa istifa etme" denildiğindeyse "korkacağı hiçbir şey olmadığını ama ellerindeki medya gücü ile kendisini ömür boyu zan altında bırakacak bir suçlamayı kolayca yapabileceklerini" söyledi... Yani... Bahattin Yücel "hayır ben öyle bir baskı görmedim" demez, diyemez... Derse ne olur?.. "Şerefsizlik" sıfatını kabullenmiş olur... Can Ataklı'nın ekmeğiyle ve itibarıyla oynayacak kadar "kişilik zaafiyeti" olduğu anlaşılır... adnanberkokan@gmail.com

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
17:02

Medya

meydan muharebesi başladı Tevfik DİKER Rotahaber Ok yaydan çıktı. Jet hızıyla itiraflar yapılacak. Sürpriz isimler sırada. 27 Nisan E- Muhtıra ve 28 Şubat Post Modern Darbe soruşturma konjonktüründe bir çok belge ve isim ortaya serpilecek. Hazır olun. Geliyor!... Ne mi geliyor?

01.03.2012 13:33 “50 gazeteci deşifre olacak!...” başlıklı 5.02.2012 tarihinde Rotahaber’de yayınlanan yazımda; “Hangi gazeteci MİT’ten beslenmiş, hangi gazeteci muhalif görünüp iktidarla iç içe olmuş, hangi gazeteci patronunu satmış, hangi gazeteci derin ilişkilerle olan ilişkilerini saklamış, hangi gazeteci ABD Büyükelçiliğinde özel konumdaymış, hangi gazeteci neden ve nereden nemalanmış v.s bütün bunları çok yakında öğrenecekmişiz. Ergenekon ve balyoz davalarında sıra derin medyaya ve bazı medya patronlarına gelmiş. ve; “Gündemdeki deşifre edilecek ve geceleri uyuyamayan medya mensupları isimler arasında Aydın Doğan’ın da adı kulislerde sık sık geçiyor. Başka kimler mi konuşuluyor? Bazı ipuçları verebilirim. * Ekranlarda çok sık karşımıza çıkan bir kadın yazar. * TSK haberlerinin vazgeçilmezi bir erkek yazar. * En çok tıklanan bir İnternet sitesinin sahibi olan yazar * Bir zamanların güçlü emniyetçisi ile yakın dost olan bir medya patronu sıranın başında konuşuluyor. Dört ipucu verdim geriye 46 kaldı” demiştim. *** Aradan 25 gün geçti medya meydan muharebesi başladı. Önce Dinç Bilgin sonra Nail Keçili ve şimdi de Can Ataklı konuştu. Yer yerinden oynadı. Ertuğrul Özkök ve Emin Çölaşan’ın, Nazlı Ilıcak ve Şamil Tayyar’ın birbirlerine demedikleri kalmadı. İlk yazımda da söyledim tekrar ediyorum. Ok yaydan çıktı. Jet hızıyla itiraflar yapılacak. Sürpriz isimler sırada. 27 Nisan E- Muhtıra ve 28 Şubat Post Modern Darbe soruşturma konjonktüründe bir çok belge ve isim ortaya serpilecek. Hazır olun. Geliyor!... Ne mi geliyor? Medya pislikleri geliyor. “Temiz Türkiye” için medya pislikleri de deşifre edilmelidir. Yazımda 50 gazeteci deşifre olacak demiştim. Aşağıda 40 gazeteci deşifre oldu. Geriye 10 kaldı. Deşifre olacak 10 aday gazeteciler arasında şu an Sözcü’de etkin konumda olan bir gazeteci yazar da var. *** İşte 40 gazEteciyi deşifre eden haber; '28 ŞUBAT'TA KULLANILAN 40 GAZETECİ!' Başlıklı Yeni Akit’ teki haberden iki bölümü aşağıda sunuyorum. EMİRLERİ YERİNE GETİRENLERE TAKDİR VE TEŞEKKÜR Erol Özkasnak yaptığı hukuksuzluklara alkış tutan gazeteciler için, “Söz konusu basın mensuplarına, bu çalışmalarında gösterdikleri işbirliğinden ve vermiş oldukları hizmetlerden dolayı takdir ve teşekkürlerimi bildiren mektuplar yazılacaktır” diyor. İşte 28 Şubat darbesine alkış tuttukları için ödüllendirilmesi istenen gazeteciler: Yücel Yener (TRT Gn. Md.), Güntaç Aktan (TRT), Ertürk Yöndem (TRT), Ertuğrul Özkök ve Sedat Ergin (Hürriyet), Derya Sazak ve Fikret Bila (Milliyet), Mehmet Yılmaz, İsmet Berkan (Posta), Zafer Mutlu, Fatih Çekirge (Sabah), Bilal Çetin ve Okay Gönensin (Yeni Yüzyıl), Orhan Erinç ve Mustafa Balbay (Cumhuriyet), Sebahattin Önkibar ve Kenan Akın (Türkiye), Ali Kırca ve Baki Şehiroğlu (ATV), Uğur Dündar ve Mehmet Akarca (Kanal D), Murat Saygı ve Mithat Sirmen (SHOW TV), Ufuk Güldemir ve Ümit Aslanbey (STAR TV), Murat Yetkin ve Nuri Çolakoğlu (NTV), Hulki Cevizoğlu ve Ardan Zentürk (Kanal 6), Bülent Öztürkmen ve Zafer Ali Aytaç (HBB), Ceyhan Batur (C TV), Ferhan Şaylıman (FLAŞ TV), Ali Baransel ve Metin Özer (TGRT), İlnur Çevik (TDN), Metin Yılmaz (AKŞAM), Mehmet Güler (AA), Elvan Baransel (AA) ve Mehmet Karaman (İHA) *** 28 ŞUBAT'TA KULLANILDILAR BALYOZ'DA DA KULLANILACAKLARDI 28 Şubat darbesinde TSK'dan gelen emirler doğrultusunda yazan ve darbeyi destekleyen gazeteciler, 2003 yılında hazırlanan Balyoz Darbe Planında da kullanılacak yazarlar arasında bulunuyor. 28 Şubat'ta cuntacılarla işbirliğinden dolayı takdir edilen Ertuğrul Özkök, Uğur Dündar, Ali Kırca, Sedat Ergin, Yücel Yener, Fikret Bila, Mehmet Yakup Yılmaz, Zafer Mutlu, Fatih Çekirge, Mustafa Balbay, Sebahattin Önkibar, Baki Şehirlioğlu, Nuri Çolakoğlu, Murat Yetkin, Hulki Cevizoğlu, Ali Baransel ve Mehmet Güler isimli yazarlar Org. Çetin Doğan başkanlığında hazırlanan Balyoz Darbe Planında da kullanılacak isimlerin başında yer alıyorlar. *** Özel not: www.rotahaber.com’da yazan Memduh Bayraktaroğlu medyayı deşifreye başladı. Yakın takip etmenizi ve okumanızı öneririm. Yarın Aydın Doğan’dan haftada bir kere yazdığı yazı karşılığı 10.000 dolar alan bir eski Hazineden Sorumlu Devlet Bakanı kim onu yazacak!... Tevfik DİKER / Rotahaber tevfikdiker@gmail.com

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
18:59

28 ŞUBAT İHTİLALİNİN ARKASINDAKİ GERÇEKLER “İrtica” aldatmacasıyla inançlı insanları karalayarak 28 ŞUBAT askeri müdahalesine zemin hazırlamak üzere kurulan oyunlar yıllar deşifre olmuştur. Ergenekon soruşturmasında ifadesine başvurulan gizli tanık, bir dönemin uygulanan senaryolarını açıkladı. Yeni Şafak'taki habere göre, Ergenekon soruşturması kapsamında ifadesine başvurulan bir gizli tanık, 28 ŞUBAT döneminde yapılan tezgahların, Fadime ŞAHİN, Müslüm GÜNDÜZ ve Ali Emire KALKANCI skandallarının perde arkasını gözler önüne serdi. Verilen habere göre olaylar şu şekilde gerçekleşmiştir: Refah Partisi'nin giderek oylarını artırdığını ve bunun hiçbir şekilde önüne geçilemediğini gören darbeciler, büyük şehirlerde, toplumun nabzını en iyi tutan meslek grubu olan taksicilerle görüşüp tahlil yaptılar. Taksiye binip şoförlere, Refah Partililerin yaptığı iddia edilen yolsuzlukları anlattılar. “Bunlar TÜRKİYE'yi İRAN'a çevirecek” dediler. Gördüler ki bu iddiaları, taksiciler ciddiye almıyor. Sonra taksicilere, “Filanca tarikatın şeyhi, kadınlara kızlara tecavüz etmiş” şeklinde hayali hikayeler anlattılar. Taksiciler buna çok sinirlendi. “Vay namussuz, şerefsizler” diye tepkilerini gösterdiler. ABD destekli darbeciler Türk toplumunun en hassas tarafının namus, ahlaki mevzular olduğunu tespit ettiler. Hemen bu yönde senaryolar hazırlamak için çalışmalara başladılar. Senaryoları darbeciler adına Em.Tuğg. Veli KÜÇÜK organize ediyordu. “İhale”, Turgut Yağ Sanayi'nin sahibi Turgut BÜYÜKDAĞ'a verildi. Veli KÜÇÜK'le Turgut BÜYÜKDAĞ, bir akşam Harbiye Orduevi'nde buluşarak baş başa yemek yediler ve senaryonun ayrıntılarını konuştular. Senaryonun finansörü Turgut BÜYÜKDAĞ, organizatörleri, Strateji Dergisi'nin Genel Yayın Yönetmeni Ümit OĞUZTAN, Sisi olarak bilinen transseksüel Seyhan SOYLU ve Polis Müdürü Ümit BAYBEK'ti. Bütün görüşmeler, BÜYÜKDAĞ'ın sahibi olduğu, Nişantaşı Akkirmanlı Sokak'taki Strateji Dergisi'nin ofisinde yapılıyordu. Önce işe iki tarikat şeyhi bulunarak başlandı. Birisi, sıra dışı kıyafetleriyle dikkat çeken Aczmendi Tarikatı'nın Lideri Müslüm GÜNDÜZ, diğeri de çevresinde cinci hoca olarak tanınan Ali KALKANCI idi. Sıra, tarikat şeyhlerine kadın bulmaya gelmişti. Ümit OĞUZTAN, Aksaray'da, sonradan Hanedan Restoran olarak değişen pavyonda çalışan Fadime ŞAHİN'i bu iş için ayarladı. ŞAHİN, iddialara göre konsomatrislik yapıyor, Sisi ve Ümit OĞUZTAN tarafından erkeklere pazarlanıyordu. Ümit OĞUZTAN ve basın danışmanı Sisi, Fadime ŞAHİN'e büyük paralar vaat ediyorlardı. Fadime ŞAHİN, hemen bir tesettür mağazasına götürüldü ve iki takım tesettür kıyafeti ve renk renk eşarplar alındı. Askeri müdahaleye zemin hazırlamak ve kamuoyunu yönlendirmek amacıyla birbiri ardına ortaya çıkartılan sözde skandallar, 28 ŞUBAT’çılar tarafından tek tek planlanmıştı. O günlerde TV ekranlarını uzun süre meşgul eden irtica haberlerinin başlıca konukları arasında yer alan sahte şeyh Ali KALKANCI ise bu skandal üretiminin tipik bir örneğiydi. Darbe tezgahının figüranlarından birisi olarak kamuoyuna sunulmak üzere hazırlanan Ali KALKANCI, ünlü bir işadamının kızı olan Emire ERSOY ile tanıştırıldı. Evlenmeleri için ortam hazırlandı. Ancak ünlü işadamı, işsiz güçsüz ve alkolik biri olarak bilinen Ali KALKANCI'ya kızını vermek istemiyordu. Kalkancı dini konularda eğitime tabi tutuldu, rolü ezberlettirildi. Sonra da hacca gönderildi. Dönüşte, KALKANCI'ya kız istemek için Emire'nin babasının kapısı çalındı. Kızını vermeye yanaşmayan babaya bu kez kendisi hakkında tutulmuş bazı dosyalar gösterildi. Baba, Sen bize yardımcı olursan biz de sana yardım ederiz, dosyaları yok ederiz. Ayrıca bu işin olmasını Peygamber efendimiz de istiyor denilerek ikna edildi. İktidarın büyük ortağı olan Refah Partisi'nin giderek oylarını arttırdığını gören ve gidişattan hoşnutsuz olan darbeciler, askeri müdahaleye zemin hazırlayabilmek amacıyla çalışmalara başladı. Büyük şehirlerde yapılan anketlerle halkı hangi konuların etkileyebileceğini tespit eden darbeciler hazırlanan senaryo gereği irtica geliyor yaygarasına başladı. TV kanallarına servis edilen dosyalar birer ikişer ortaya çıkarılıyordu. Tezgahın son halkası olarak Sincan'da tanklar yürütüldü ve Refahyol hükümeti çekilmek zorunda kaldı. Ismarlama skandal için bir pavyondan ayarlanan Fadime ŞAHİN'in, kısa sürede İslami konulara adapte edilmesi gerekiyordu. İslami kesimin önde gelen bazı isimleriyle tanıştırıldı. Bu sırada, tanıştığı isimlerden biri de Aczmendi Tarikatı'nın Lideri Müslüm GÜNDÜZ'dü. Sonra Fatih'te staja tabi tutuldu. Zaten Sultanbeyli'de yaşayan muhafazakar bir aileden geliyordu. Kısa sürede belli konularda bilgi sahibi olması sağlandı. Senaryo gereği skandalların patlatılması için toplumun dini duygularının yoğun yaşandığı Ramazan ayı seçilmişti. 29 ARALIK 1996 tarihinde aylardır gazete sayfaları ve televizyon ekranlarında ilginç kıyafet ve bastonlarıyla haberlere konu olan tarikatın lideri ile başka bir tarikatın çevresinde büyük saygı gören liderinin gayri meşru ilişkileri art arda toplumun gözünün önüne seriliyordu. Müslüm GÜNDÜZ, bir gazete yazarı olan arkadaşının evinde Fadime ŞAHİN'le basılıyor, ünlü işadamının güzel kızının, bir tarikat şeyhi tarafından nasıl kandırılarak tuzağa düşürüldüğü manşetlere taşınıyordu. Senaryoyu yazanlar, istedikleri sonucu almakta gecikmiyorlar. Bir yandan Sincan'da tanklar yürütülüyor, diğer yandan da Türk basınının etkin gazete ve televizyonları, irtica kampanyaları başlatıyor. Aylardır süren “Bırakın” baskısı, art arda patlayan skandallar sayesinde sonuç veriyor. Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi'nin koalisyonundaki Refah Yol Hükümeti'nin Başbakanı Prof.Dr. Necmettin ERBAKAN, 18 HAZİRAN 1997 tarihinde istifa ediyor. Cumhurbaşkanı Süleyman DEMİREL, hükümet kurma görevini, DYP Lideri Tansu ÇİLLER'e değil, ANAP Lideri Mesut YILMAZ'a veriyor. 28 ŞUBAT 1997'de MGK, hükümetin uygulamalarını eleştiren ve irtica ile mücadele çağrısı yapan 18 maddelik bildiri yayınladı. Refah Partisi (RP) ve Doğruyol Partisi'nin (DYP) oluşturduğu koalisyon hükümetinin başkanı, Başbakan Necmettin ERBAKAN 18 HAZİRAN'da istifa etti. Cumhurbaşkanı Süleyman DEMİREL, iki parti arasındaki protokolü dikkate almadı ve yeni hükümeti kurma görevini DYP lideri Tansu ÇİLLER yerine ANAP lideri Mesut YILMAZ'a verdi. 12 TEMMUZ'da ANAP, DSP ve MHP koalisyonu kuruldu. MGK bildirisi uyarınca zorunlu temel eğitim 8 yıla çıkarıldı. İmam hatip liseleri de dahil, meslek liselerinin orta bölümleri kapatıldı. (Dönemin Başbakanı Mesut YILMAZ siyaset hayatıma malolsada İmam Hatip Liselerinin orta bölümlerini kapatacağını söylemiştir. Y.M.) 21 MAYIS'ta RP aleyhine kapatma davası açıldı. Anayasa Mahkemesi 18 OCAK 1998'de RP'yi kapadı, ERBAKAN ve 6 kişiye 5 yıl siyaset yasağı konuldu. Dönemin Genelkurmay 2. Başkanı olan Çevik BİR'in, yasadışı "Batı çalışma Grubu"nun kurucularından olduğu ortaya çıkarıldı. Grup, vatandaşları fişliyordu. 25 NİSAN 1998'de Hürriyet ve Sabah gazetelerinde PKK itirafçısı Şemdin SAKIK'ın ifadelerine dayanılarak aralarında gazetecilerin de bulunduğu bir grup tanınmış kişinin "PKK destekçisi" olduğu iddiası yayınlandı. SAKIK'ın ifadesinin sahte olduğu, Genelkurmay'ca psikolojik harekat çerçevesinde sızdırıldığı ortaya çıktı. "Post-modern darbe" deyimini ilk kullanan Genelkurmay Genel Sekreteri Erol ÖZKASNAK, Refahyol'u nasıl düşürdüklerini şu sözlerle övünerek anlatıyordu: "Tek bir mermi atılmadı, tek bir burun kanamadı. Tıpkı NATO'nun Varşova Paktı'nı teslim alması gibi." Malum 28 ŞUBAT darbesinin ve şimdiye kadar gerçekleştirilen tüm darbelerin arkasında ABD bulunmaktadır. Dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman DEMİREL, ERBAKAN’a eğer istifa ederseniz seçime gider seçimle daha da güçlenerek iktidara gelirsiniz diye konuşma yaptığı fakat istifanın ardından seçime gitmeyip hükümet kurma görevini Mesut YILMAZ’a vermesi ise son derece büyük bir oyun oynandığının kanıtıdır. Refahyol Hükümeti döneminde her bakımdan iyiye giden ekonomi ve siyaset ABD ve rantı bozulan yerli işbirlikçi kesimin işine gelmemiştir. Şimdi 28 ŞUBAT aleyhine konuşan ve yazan tüm kesimler zamanında yapılan ihtilali desteklemişlerdir. İhtilal karşıtı Fethullah hoca, ERBAKAN hocaya çekilmesi yönünde gazetesine yazılar yazdırmış, 28 ŞUBAT’a biatlarını sunmuştu. Şimdilerde ihtilal karşıtı yayın organlarında yayınlar yaptırması hiç inandırıcı değildir. Gerçek olan o zaman yapılan ihtilali bütün parti, sivil toplum kuruluşları, yazılı ve görsel basın herkes desteklemişti. Gerçekleştirilen ihtilal ile ülkemiz büyük bir ekonomik sıkıntıya girmiş, iyiye giden ekonomi ters dönmüştü. Şaşırtıcı olan o zaman ihtilal destekçileri şimdi ihtilal karşıtlığına dökülmüştür. Rüzgar gülü gibi rüzgar estiği yöne dönmektedirler. (Y.M.) Selam, saygı ve dualarımla. Yakup MUSA 01.03.2012

Reşat Nuri Erol
01.03.2012
19:07

Asiltürk: Kavakçı için ne beni ne Erbakan'ı dinlediler

Refahyol döneminin önemli isimlerinden Asiltürk, Merve Kavakçı'nın yemin olayıyla ilgili bomba gibi bir iddia ortaya attı. Asiltürk, kendilerinin Kavakçı'nın sakin bir zamanda yemin etmesi konusunda Meclis başkanı ile anlaştığını ancak, Kavakçı'nın Erbakan'dan habersiz bir şekilde salona sokulduğunu ileri sürdü. Kavakçı'yı o dönem milletvekili olan Nazlı Ilıcak salona sokmuştu. 01.03.2012 16:57 Refahyol döneminin önemli isimlerinden Oğuzhan Asiltürk, Merve Kavakçı'nın yemin olayıyla ilgili bomba gibi bir iddia ortaya attı. Asiltürk, kendilerinin Kavakçı'nın sakin bir zamanda yemin etmesi konusunda Meclis başkanı ile anlaştığını ancak Erbakan'dan habersiz bir şekilde Kavakçı'nın salona sokulduğunu ileri sürdü. Kavakçı'yı salona sokan isim olan Nazlı Ilıcak, Kavakçı'nın salona sokulmasını, 'Milletime söz vermiştim. O yüzden Merve Kavakçı'nın yanında oldum' diyerek açıklamıştı. Asiltürk, Merve Kavakçı'nın yemin için TBMM'ye girmesi Erbakan ve benim bilgimin dışındaydı. Meclis'i yöneten geçici başkan Ali Rıza Septioğlu ile anlaşmıştık. Kendisi, 'Başörtülü birinin yeminini engelletmem. Sizden isteğim tenha bir zamanda getirin' dedi. Bir de baktık ki Merve Hanım salona girmiş, nasıl girmiş bilmiyorum. Kavakçı'yı salona AK Parti'yi kuracak isimler götürdü Radikal Ankara Haber Müdürü Ömer Şahin’in Kanal A'daki Görüş Farkı programına katılan SP’li Oğuzhan Asiltürk, çarpıcı açıklamalar yaptı. 28 Şubat sürecinde Erbakan’ın tavrına yönelik eleştirilere cevap veren Asiltürk, “Erbakan tanka çıktı ta haber mi yapmadık?” diyen gazeteci Fikret Bila’ya yüklendi. Asiltürk, “Tankın üstüne Fikret Bila çıksın. Biz tankın mankın üzerine çıkmayız ama tankı yürütenlere ‘bu iş yanlış’ deriz” dedi. 28 Şubat’ın 1 numarası Demirel Milli Görüş Hareketi’nin önemli isimlerinden Oğuzhan Asiltürk, 28 Şubat’ın 1 numarası olarak dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’i gösterdi. Erbakan Hoca’nın 18 maddelik MGK bildirisini görünce, “Bunu asker yazmış olamaz. İnancı olan bunu yazmaz” dediğini söyleyen Asiltürk, daha sonra bu kararların ABD tarafından hazırlandığının ortaya çıktığını iddia etti. Asiltürk, “Hoca kriptoyu görünce ‘ben yanılmamışım, bu askerlere kanaatim müsbetti’dedi. Yapılanlar suçtu ama onlar kendiliğinden bunu yapmadılar” diye konuştu. AKP, 28 Şubat’ta olsa korkup kaçardı Refahyol’un 28 Şubat’taki tavrı ile AK Parti’nin 27 Nisan bildirisine karşı duruşunu karşılaştıran Oğuzhan Asiltürk şöyle devam etti: “Bu iktidar o zaman olsaydı bırakıp kaçardı. Öyle yağma mı var. AKP’yi iktidara getiren ABD ve dünya siyonizmdir. Basın, haber ajansları ellerinde. ABD bütün desteğini askerden çekmiş. Bu şartlar altında kabadayılık çok kolay. O zaman “gerekirse silah kullanırız” diyor, ne yapacaksınız? Allah’a sığınmaktan başka bir şey yapamazsınız. Siz sertleşirseniz, tabanınız sertleşir. O zaman istenmeyen olaylar olur.” Asiltürk, Genelkurmay Başkanı Orgeneral İsmail Hakkı Karadayı’nın Erbakan Hoca ile iyi anlaştığını, kuvvet komutanlarına, “Niçin onunla uğraşıyorsunuz, ben çok iyi anlaşıyorum” dediğini öne sürdü. Kavakçı için ne beni ne Hoca'yı dinlediler 28 Şubat’ın önemli olaylarından olan Merve Kavakçı’nın Meclis’teki yemin gününü de anlatan Oğuzhan Asiltürk, Kavakçı’nın yemin için salona girmesinin Erbakan ve kendisinin bilgisi dışında olduğunu anlattı. Kavakçı’yı daha sonra AK Parti’yi kuracak olan isimlerin salona götürdüğünü söyleyen Asiltürk şöyle konuştu: “Meclis’i yöneten Septioğlu ile anlaşmıştık. Kendisi,’ Başörtülü birinin yeminini engelletmem. Sizden isteğim tenha bir zamanda getirin’ dedi. Bizim arkadaşlara bunu söyledik. Hatta tahrik olmasınlar diye ben salona bile girmedim. Bir de baktık ki Merve Hanım salona girmiş, nasıl girmiş bilmiyorum. Ne Hoca’yı ne beni dinlemediler.” Kavakçı’nın “Bana sahip çıkmadılar” sitemine de cevap veren Asiltürk, “Merve Hanım’ın evinde milletvekillerine nöbet tutturduk. Bu nasıl sahip çıkmamak?” diye sordu. Erbakan, Erdoğan,Gül ve Kurtulmuş’a kırgın gitti Erbakan Hoca’nın ölmeden önce herkese hakkını helal ettiği, eski talebeleri Cumhurbaşkanı Gül, Başbakan Erdoğan ve Numan Kurtulmuş’u da affettiği söylenmişti. Oğuzhan Asiltürk’ten bu konuda farklı bir açıklama geldi. Asiltürk, “Ben dürüst hareket eden, dobra dobra konuşan bir insanım. Hoca kırgın gitti” dedi. Lavı Emniyet değil, CIA buluyor Ergenekon Operasyonunun ABD’nin İran’a saldırısına karşı çıkan 7 generalin tasfiyesi için yapıldığını vurgulayan Oğuzhan Asiltürk, toprak altından çıkan lav silahı ve mühimmatın da ABD tarafından bulunduğunu öne sürdü. Asiltürk, “ Dağ başına ihbar geliyor, kazılarda lav silahları bulunuyor. MİT, Emniyet biliyor da haber mi vermedi? Kim , kimi kandırıyor. Bütün bunlar uzaydan gözetlenir. ABD, CİA, MOSSAD biliyor uzaydan. Ben yüksek mühendisim, master yapmış insanım. Beni aldatacak değiller ya? 2 ayrı hükümette İçişleri Bakanlığı yaptım. Bunların başındaydım. Bunlar (MİT, Emniyet) kesinlikle bilmezler. Bunları bilseler el koyarlardı” diye konuştu. Fatih Erbakan aday değil Asiltürk, ismi SP’nin muhtemel lider adayı olarak geçen Fatih Erbakan’a ince dokundurmalarda bulundu. “Erbakan aday mı?” sorusuna, “Hayır” cevabını veren Asiltürk, “Tecrübe sahibi olur, gelir partiye teslim olur, çalışır, o zaman önce ben sahip çıkarım. Ayrı baş çekerse Allah selamet versin,derim” dedi.

Sayfa: 2 / 2 (20 Yorum)Prev1[2]Next


YorumYap

Sayı: 141 | Tarih: 26.2.2012
Mahir Kaynak
Ekonomik kriz
Yeni düzen
1032 Okunma
20 Yorum
Süleyman Karagülle
Yusuf Kaplan
Küresel sistem çökerken Türkiye nereye?
Cemaat içinden Ak parti başından mı?
700 Okunma
3 Yorum
Ali Bülent Dilek
Ahmet Hakan
CHP’ye çağrı: Bölünün belki büyürsünüz
Bölünmenin faydaları
626 Okunma
3 Yorum
Lütfi Hocaoğlu
Mehmet Şevket Eygi
Yeni Camiler Sadra Şifa Olmadı
İslam'da Camiler
493 Okunma
Emine Hocaoğlu
Ahmet Altan
4 + 4 + 4
İslam Denince...
438 Okunma
Vahap Alma
Nihal Bengisu Karaca
İslam'ın İslam'la savaşı
Kaçınılmaz Olan
418 Okunma
Hakan Kandal
Ruşen Çakır
İslami kesim içinde Cumhuriyet tarihinin en büyük
Safları Belirleme Zamanı
380 Okunma
Tayibet Erzen